ஏழாம் அறிவுடை நம்பிகள்!

 

அரவிந்த், இப்ப நாம எந்த நிலைமைல இருக்கோம்னு முதல்ல தெரிஞ்சுக்கணும். வீரம் வீரம்னு தானே சண்டை போட்டாங்க நம்ம பக்கத்து நாட்டுக்காரங்க. ஜெயிக்க முடிஞ்சுதா? செத்து தானே போனாங்க?

 

----------------------------------------------------------------------

 

என்னை வாழவைத்த தமிழக மக்களே.

இலங்கை தமிழர்களை நான் நெறைய தடவ சந்திச்சிருக்கேன். அவங்க திட்டினா கூட நாதம் மாதிரி இருக்கும். இங்க நாம பேசறது definetely ராஜபக்ஸ காதுக்கு போய் சேரும். அந்த தைரியத்தில நான் ஸ்ரீலங்கா கவுர்மண்டுக்கு ஒண்ணு மட்டும் சொல்ல விரும்புறேன். தமிழ் மக்கள் உரிமைக்காக போராடினாங்க, நீங்க யுத்தத்த அனவுன்ஸ் பண்ணீங்க. ஒரு வருஷமா, ரெண்டு வருஷமா, முடியல .. முப்பது வருஷமா உங்களால அவங்கள ஒழிக்க முடியலையேன்னு சொன்னா நீங்க என்ன வீரர்கள்? ஆம்பளங்களா நீங்க? ஒத்துக்க ஒனக்கு ஈகோ இடம் கொடுக்கல .. பாரு உதிரம் கொட்டுது எங்க .. அந்த பொணங்கள எல்லாம் புதைக்கல, விதைக்கிறாங்க. நாளைக்கு அதுக எழுந்து வந்து ஒங்கள தூங்க விடாது. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு எல்லாத்தையும் விட்டிடு என்னா அது எப்பிடி? செத்தவங்க வந்து வாழ்றவங்கள விட்டிடுவாங்களா? இந்த விஷயத்துக்கு எவ்வளவு கொடுத்தாலும் அது போதாது. என்னுடைய சார்பில ஒரு பத்து லட்சம் ரூபா பணம் கொடுக்கிறேன்.. நன்றி.வணக்கம்!

 

டிவியில் சூப்பர்ஸ்டாரின் அண்ணாமலை பாணி வசனங்களை கேட்ட குமரனுக்கு உடம்பெல்லாம் புல்லரித்தது.

மச்சான் போத்தில உடை, தலைவர் பின்னி எடுத்திட்டார்..

மெல்போர்ன் எட்டு டிகிரியில் குளிர்ந்துகொண்டு இருந்தது.

 

----------------------------------------------------------------------

 

அண்ணை கொஞ்சம் வண்டிய நிப்பாட்டுங்க

நடராசாவின் மாட்டு வண்டில் கிளிநொச்சி, ஹட்சன் ரோட்டில் ஏறும்போது வீதியில் நின்ற போராளி ஒருவன் அவர்களை மறித்தான். வண்டியில் நடராசா, அவரின் மனைவி கனகம்மா, சின்ன மகள் வானதியுடன் ஒரு பெரிய பெட்டி மற்றும் வண்டில் கொள்ளாத வேறு சாமான்கள். மாடுகள் இழுக்கமுடியாமல் இழுத்தன.

எங்கால பக்கமா போறீங்க?

இங்கால இராமநாதபுரம் பக்கம் போய் கொஞ்சநாள் இருந்திட்டு அப்புறம் முல்லைத்தீவு போலாம்னு..

உங்கள அப்பவே எழும்ப சொல்லியாச்சு, ஏன் இவ்வளவு நாளும் போகேல்ல?

வசதி இல்ல தம்பி, மாடு தேங்காய் இல்லாட்டி எங்களுக்கு வருமானம் இல்ல ..

அதெல்லாம் தெரியாது, சொன்னா சொன்ன மாதிரி போயிடணும், உங்களுக்காக தானே சொல்றோம்..

சரி தம்பி

இது உங்க பொண்ணா?

ஆமா

வயசு?

ஆவணிக்கு பத்து

பொய், பார்த்தா பதினேழு வயசு இருக்கும் போல

தம்பி, அது இன்னும் பெரியபிள்ளை கூட ஆகேல்ல

ம்ம ம்ம .. வேற பசங்க இல்லையா?

ஒரு மகன், அவன் சண்டைல நிக்கிறான்..

ஆர்ட குரூப்?

தெரியாது தம்பி

அண்ணை போராட்டம் முக்கிய கட்டத்துக் நெருங்கிக்கொண்டு இருக்கு, நாங்கள் உயிரை கொடுத்து போராடினா தான் அடுத்த தலைமுறை நிம்மதியாக வாழும். பயப்படாதீங்க. இந்தியாவில எங்களுக்கு நல்ல ஆதரவு வந்து கொண்டு இருக்கு. வெளிநாட்டு தமிழரும் எங்களுக்கு நிகரா போராட்டத்தில குதிச்சு இருக்கினம்.. எப்படியும் மீட்டிடலாம், நீங்க கவனமா போங்க

சரி தம்பி

என்று சொல்லிக்கொண்டே நடராசா மெதுவாக வண்டில் காளைகளை விரட்டினார். கனகம்மாவும் நடராசவும் ஒன்றும் பேசவில்லை. வானதி சற்று பேயறைந்த முகத்துடன் தாயின் தோளை பற்றிக்கொண்டு இருந்தாள். வண்டி ஒரு நூறு மீட்டர் சென்று இருக்கும்.

“அண்ணை நிப்பாட்டுங்கோ.. அண்ணை உங்கள தான்”

அந்த போராளி வேகமாக ஓடி வந்தான். கனகம்மா வன்னி வெயிலிலும் கொஞ்சம் நடுங்க ஆரம்பித்திருந்தாள். நடராசாவின் புருவங்கள் சுருங்கின.

“என்ன தம்பி..”

“குறை நினையாதீங்க…. அந்த பெட்டில என்ன கொண்டு போறீங்க?”

“அது .. வந்து .. உடுப்பும் சட்டி பாத்திரங்களும் ..வேற ஒண்டுமில்ல”

“இல்ல அண்ணை, எல்லாத்தையும் செக் பண்ண சொல்லி ஆர்டர்”

“வெறும் உடுப்பு தான் தம்பி, ஷெல் அடிக்க தொடங்க முதல் நாங்க போகணும்”

“அண்ணை எல்லாரும் முதல்ல வண்டியவிட்டு இறங்குங்க, அந்த பெட்டிய செக் பண்ணோனும்”

கனகம்மாவுக்கு இதற்கு மேல் பொறுக்கமுடியவில்ல

“என்ர பிள்ளைய பிடிச்சுக்கொண்டு போக நான் விடமாட்டன், ஐயோ அம்மா, என்ர கடவுளே .. நான் விடமாட்டேன்”

கனகம்மா அந்த பெரிய பெட்டியை இருக்கப்பிடித்து கொண்டு கதறினாள்

“அம்மா, நீங்களா விட்டா ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல, இல்லாட்டி நிலைமை மோசமாகும், நான் பொறுப்பாளி இல்ல”

கனகம்மா தொடர்ந்து பெட்டியை மறைத்துக்கொண்டு நிற்க அவனுக்கு இன்னும் கோபம் வந்தது.

“இல்லை அண்ணை, நானே வாறன், அம்மா அப்பாவை ஒண்டும செய்யாதீங்க..”

பெட்டிக்குள் இருந்து தான் அந்த குரல். நடராசாவின் மூத்த மகள் மேகலா மெதுவாக அந்த டிவி பெட்டியை திறந்து கொண்டு வெளியே தலை நீட்டினாள், வியர்த்து விறுவிறுத்த படியே.

“ஐயோ, பெடியனை முதலில பிடிச்சாங்க, இப்ப பொம்பிள பிள்ளைய கொண்டு போறாங்க, ஐயோ ஐயோ, என்ர அம்மாளாச்சி”

அம்மா, கவலை படாதீங்க, அப்பா, வானதிய வடிவா பார்த்து கொள்ளுங்க, நான் எப்பிடியும் திரும்பி வருவன்

மேகலா தயக்கத்துடன் மெதுவாக வண்டியில் இருந்து இறங்கி நடராசாவிடம் சென்றாள். நடராசாவின் கண்கள் இரண்டும் நீர் முட்டி இருந்தது. செய்வதறியாமல் திகைத்து போய் நின்றார்.

அப்பா, அம்மாவை கவனமா பாத்துக்குங்க.. அப்புறம் ..வந்து..

சொல்லம்மா

குமரன் … குமரன் தொடர்பு கொண்டா, இந்த மேகலா எப்பிடியும் அவனிட்ட திரும்பி வருவா எண்டு சொல்லுங்கோ அப்பா

விக்கித்து போய் நின்றார் நடராசா

ஐயோ ஐயோ … ஆசையா வளர்த்த பிள்ளை .. கொல்ல கொண்டு போறாங்களே .. ஐயோ.. ஐயோ

கனகம்மா அரட்டிக்கொண்டு அழுது புரண்டாள். வன்னி வெயில் அனல் அடித்தது.

 

----------------------------------------------------------------------

மச்சி சும்மா இந்த ஷிவாஸ் ரீகலையும், ப்ளாக் லேபிளயும் அடிச்சு அடிச்சு அலுப்பு தட்டுது. ஒரு சேஞ்சுக்கு டிம்பிள் அடிச்சு பார்ப்போம்

சொல்லிக்கொண்டே குமரன் தன்னுடைய நான்கு நண்பர்களுக்கும் டிம்பிள் சாராயத்தை உடைத்து ஆளுக்கொரு பெக் ஊத்தினான்.

இனி மச்சான், இந்தியா பிக் அப் பண்ணிடும். ரஜனி கமல் இப்பிடி பேசினா பிறகும் கருணாநிதி சும்மா இருப்பார் எண்டு நான் நினைக்க இல்ல. இங்கால ஜெயலலிதா வேற ப்ரெஷர் கொடுக்கிறா. நீ இருந்து பாரு, 87ம் ஆண்டு மாதிரி இந்தியா வன்னில பருப்பு போட்டாலும் போடும்

சியர்ஸ்..

மச்சி, ஒண்ட நீங்க எல்லோரும் புரிஞ்ச கொள்ள வேணும்,  எங்கட தலைவர் இந்தியாவையோ இல்ல நோர்வேயையோ நம்பி இந்த போராட்டத்த ஆரம்பிக்க இல்ல. இது எங்களால எங்களுக்கு எண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. நாங்க எப்பிடியும் இத வெண்டு காட்டுவோம்

எப்பிடி மச்சி … டேய் கீர்த்தி, அவன்னில வச்ச சிக்கின் அவிஞ்சிட்டா எண்டு பாரு .. இல்லாட்டி கொஞ்சம் திருப்பி விடு

உண்ணாவிரதம் தான் ஒரே  வழி, காந்தி  திலீபன் எல்லாம் நத்திங் மச்சான். நாங்க எல்லாரும் கான்பெராவில போய் ஒரு பத்து நாளைக்கு உண்ணாவிரதம் இருந்தா எப்பிடியும் சர்வதேசம் அடிபணியத்தான் வேணும் மச்சி

கஷ்டம்டா

பத்து நாள் கஷ்டம்னா ஒரு அஞ்சு நாள் இருப்பமா? கொம்பனில “நோ பே” போட தேவை இல்லை

கருமம், நான் அத சொல்ல இல்ல, நாங்க எத்தனை நாள் இருந்தாலும் சர்வதேசம் அசையாது பாஸ்.

அசைய வைப்போம், வெளிநாட்டு தமிழர் எல்லாம் ஸ்டெடியா இருந்தா, யாரும் எங்கள அசைக்க முடியாது.

சரியா சொன்னாய் மச்சி, இன்னொரு கிளாஸ் ஊத்து

… குமரன் தள்ளாடினான்!

 

----------------------------------------------------------------------

 

ஐயோ அம்மா, விடுங்கடா என்னை .. அம்மா

மேகலா குற்றுயிராய் முனகிக்கொண்டு நிலத்திலே கிடந்தாள். நல்லவேளை சரியான நேரத்தில் சயனைட் அருந்தி விட்டாள். எல்லாமே ஒரே மயக்கமாய் இருந்தது. சுற்றிலுமே சிங்கள உரையாடல்கள். புரிந்தும் புரியாமலுமாய் இருந்தது. உடம்பு முழுதும் அடித்துப்போட்டால் போல ஒரே வலி.  அடி வயிற்றில் பிராணன் போகிறது. உடல் முழுதும் ஒட்டு துணி இல்லாதது, உயிர் போகும் வேளையிலும் அவமானமாய் இருந்தது. மேகலா அந்த நிமிடத்திலும் குமரனை நினைத்துக்கொண்டாள்.

முகத்த காட்டு

ஆ இந்த பொண்ணு தான், இன்னும் முனகிக்கிட்டு கிடக்கு

சயனைட் குடிச்சிட்டு போல

பாடிய தூக்கி ட்ராக்டர் பெட்டில போடு

இன்னும் முனகுது பொண்ணு

இந்தா பிடி

இண்டைக்கு தூக்கினதுக்குள்ள இது தான் மாற படு

ஆ?

சுப்பர் பாடிடா இது

இதுவா இதுவா …

கேட்டுக்கொண்டே சப்பாத்து கால்களால் அந்த சிப்பாய் மேகலாவின் அடி வயிற்றை உதைக்க உதைக்க, மேகலா முணுமுணுத்தபடியே மூர்ச்சை ஆனாள்

“சாரிடா குமரன், என்ன மறந்திடு”

 

---------------------------------------------

வீரத்துக்கும் துரோகத்துக்கும் வித்தியாசம் தெரிஞ்சுக்கோ, ஒரு தமிழன ஒன்பது நாடு  சேர்ந்து கொன்னதுக்கு பேரு வீரம் இல்ல… அது துரோகம்!

கைதட்டல் விசில் தியேட்டரில் காதை பிளக்க குமரன் சற்று பெருமையுடன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த கீர்த்தியை பார்த்தான்.

மச்சி சூரியா கலக்கீட்டான்ல, விஜய் கதி அதோ கதி தான்

 

-------------------------------------- முற்றும் --------------------------------------------

 

முடிவுரை

நண்பர்களே, இந்த கதையை மேலோட்டமாக வாசிக்கும் போது ஒரு தப்பான புரிதலுக்கு இடமளிக்க கூடும் என சில நண்பர்கள் கருத்து தெரிவித்து இருந்தனர். அது கதையின் மூலத்தை பாதித்து விட கூடாது என்பதால் இதை எழுதுகிறேன். இதிலே நடந்த மேகலா குமரன் சம்பவங்கள் நிஜத்தில் நடந்தவை. நான் கடந்த வருடம் வன்னி சென்ற போது நேரில் கேட்டு அறிந்தது. எனக்கு தெரிந்த பெண் கூட.. இதை பற்றிய நல்ல ஒரு கலந்துரையாடல் “கருத்துகள்” பகுதியில் இடம்பெறுகின்றன. என்னுடைய ஒரு பதிலை கீழே உள்ள சுட்டியில் பார்க்கவும். சிறுகதையில் தொக்கி நிற்கும் சில விஷயங்களை தெளிவு படுத்தியுள்ளேன். எழுத்தாளர் இந்த விளக்கத்தை ஒரு போதும் கொடுக்க கூடாது. ஆனால் நான் அமெச்சூர் என்பதால் செய்யலாம் என்று நினைக்கிறேன்!!

http://orupadalayinkathai.blogspot.com/2011/11/blog-post_15.html?showComment=1321434695295#c7713364138847510834


29 comments :

  1. துரோகத்தின் முன்பு வீரம் என்றுமே வெற்றிபெறாது நண்பரே

    முப்பதுவருட வீரம், சுதந்திரம் ஒருவருட துரோகத்தில் தொலைந்து போனது

    யார் எப்படி வேண்டுமானாலும் தங்களுக்கு சாதகமாக கதை சொல்லலாம்

    ஆனால் துரோகத்தை நியாயப்படுத்த முடியாது

    நாங்கள் அடிமையாய் இருக்க தயார் என்றால் இருந்துவிட்டு போகவேண்டித்தானே யார் துரோகம் செய்ய சொன்னது

    நமது தலை தப்பித்தால் போதும் என்று நினைக்கும் வரை துரோகம் தவறாகவே தெரியாது

    நன்றி

    ReplyDelete
  2. நன்றி nawaz உங்கள் கருத்துடன் ஒத்துபோகிறேன். கதையின் அடி நாதமே அதுதானே. இந்த கதை நம்மை பார்த்து நாமே காறித்துப்பும் கதை. இதிலே ஒன்பது நாடு எங்கே வந்தது என்பது ஒரு தொக்கி நிக்கும் கேள்வி. சுய விமரிசனம் என்றும் வைத்துகொள்ளலாம். மீண்டுமொரு முறை வாசித்துப்பாருங்கள்.

    ReplyDelete
  3. This is an honest narration of the events and it is important to register these truths (a.k.a. self-criticisms). However, we should think about future. Do you really want to pass this “ஈழம் என் அடையாளம்” to next generation or through this blog you want to just keep this identity. I think we need to find out why we lost international support. We can easily guess one reason (there are many selfish commercial reasons) for loosing India’s support, however why countries like Iran, Pakistan, Malaysia, Thailand, Vietnam etc. are supporting (or not supporting Tamils) Srilanka’s actions.
    My answer to that question (why no international support) is that in the past 30 years we did not help much to the societies’ (Europe, Australia and North America) where we lived. Definitely, we did not corrupt the societies but at the same time we did not make them to understand our problems. I believe one effective method for that is to mingle with them and understand their culture and problems so that we can help them. Once they realize that we are part of them then they can understand our problems. I don’t think we did that well. I may be wrong. I don’t know much because I am an Indian Tamil immigrated to USA through work visa. I choose to leave my land not like you guys but I consider we are all same.
    One more clarification, all of the above is regarding why international community kept quite during first two weeks of May 2009 when war was almost over and whatever happened during that period was just massacre. Having said that, my opinion on why Tamil’s movement failed is “we don’t have unity”.

    ReplyDelete
  4. நீங்கள் கூற வந்ததை முழுமையாக புரிந்துகொண்டுதான் கருத்துரைத்தேன்.

    இன்று லிபியாவிர்க்கும், சூடானுக்கும் உதவிசெய்த அமெரிக்கா ஈழத்திற்கு உதவாமல் போனது ஏன்? என்னை வளம் இல்லாத காரணத்தால்,

    இந்தியாவை நம்பி இருந்த புலிகள், பிறகு அதே இந்தியாவால் ஏமாற்றப் பட்டதும், இந்தியாவை எதிர்க்கிறோம் எங்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள் என்று புலிகள் சீனாவிடம் கூறியிருந்தால் என்னவாகியிருக்கும் என்று நினைக்காமல் அழித்தொழித்த இந்தியா.

    இந்தியாவை மட்டுமே நம்பிக் கொண்டு எங்கள் புத்தமத நாட்டை அழிக்க முயல்கிறீர்களா என்று சீனா இருந்தாலும், இந்தியாவை விட்டு புலிகள் சீனாவின் பக்கம் சாய்ந்திருந்தால் நிச்சயம் சீனா உதவியிருக்கும்

    இப்படி அனைத்து வல்லமை படைத்த நாடுகள் தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலை நிறுத்த செய்த துரோகத்தின் வெளிப்பாடே புலிகளின் பிளவு. கிழக்கு பிராந்தியத்தின் வெடிப்பு.

    இதுதான் அடிவாரம், மற்றதெல்லாம் மேலோட்டம்

    ReplyDelete
  5. >ம்ம ம்ம .. வேற பசங்க இல்லையா?

    பசங்க- கொஞ்சம் உதைக்குதே? இப்ப இந்தச் சொல் பாவனையில் (இலங்கையில், வட பகுதியில் ) உள்ளதா?

    மற்றும்படி நல்ல பதிவு :-)

    ReplyDelete
  6. நண்பர்களே

    உங்களின் கருத்துக்கும் என்னுடைய கருத்துக்கும் பெரிய வேறுபாடு இல்லை. பார்க்கும் விதத்தில் தான். யார் துரோகி யார் எதிரி என்பதில் தான் இங்கே பிரச்சனையே.. இந்திய நடுவன் அரசு துரோகியா என்றால், இல்லை என்றே சொல்வேன். துரோகி என்பவன் கூட இருந்து குழிபறிப்பவன். அதை இந்தியா 87ம் ஆண்டிலேயே எமக்கு செய்துவிட்டது. உதவிக்கு வந்த இராணுவம் சுதுமலையில் எம் சகோதரிகளை கதற கதற பாலியல் வல்லுறவு செய்தார்களே, அப்போது அது துரோகம். அப்புறம் 90இலே அது எதிரியாய் மாறிவிட்டது. எதிரியை துரோகி என்று சொல்ல கூடாது. அப்படி எதிரியை நண்பன் ஆக்குவோம் என்று ஆசை காட்டியவர்கள் தான் துரோகிகள்.

    நோர்வே துரோகியா என்று ஒரு சந்தேகம்! என்னை கேட்டால் அவர்கள் கையாலாகாத கைப்பிள்ளைகள். இந்தியா அமேரிக்கா அனுமதிக்காமல் ஒன்றுமே செய்ய முடியாது. இந்தியா என்றைக்குமே எமக்கு உதவாது என்பது ராஜீவ்காந்தியுடன் எமக்கெல்லாம் தெரிந்து விட்டது. தெரிந்தும் தெரியாது மாதிரி நடித்தவர்கள் தான் துரோகிகள்.

    சீனா அமெரிக்காவை விட்டு விடுங்கள். அவர்கள் எதிரிகளும் கிடையாது. துரோகிகளும் கிடையாது. அவர்கள் சுயநலவாதிகள். மிகப்பெரிய சுயநலவாதிகள். அமெரிக்காவுக்கு கடாபியை அழிக்கும் தேவை இருந்தது செய்தார்கள். அந்த தேவை ராஜபக்ஸ மீது இல்லை. சீனாவும் அதுவே. ராஜபக்ஸ காலிலே விழுந்தான், அவர்களும் வரம் கொடுத்தார்கள். இதிலே துரோகம் எங்கே வந்தது? வெறும் பச்சை சுயநலம் தான். துரோகி என்பவன் கூட இருந்து குழிபறிப்பவன். மீண்டும் மீண்டும் ... இவர்கள் நமக்கு ஏதும் செய்வார்கள் என்று ஆசை காட்டி மோசம் செய்தோரே துரோகிகள்.

    ஆக யார் துரோகிகள் என்றால், நாம் தான். நாம் தமிழர்கள் தாம். நம்மில் இருந்து உருவாக்கியவர்கள் தான். மாத்தையா, கதிர்காமர், கருணா, டக்ளஸ் என்று ஆரம்பித்து ஆசை காட்டி மோசம் செய்த வைகோ, சீமான், வெளிநாட்டு வாழ் ஈழத்தவர், கேபி, நான் நீங்கள் .. எல்லோருமே .. சிலர் தெரிந்து செய்தார்கள், சிலர் தெரியாமல் உணர்ச்சி வசப்பட்டு செய்தார்கள். இதை பகுத்தறியும் பண்பும் அறிவும் எமக்கு இருக்கவில்லை. இருந்தவர்கள் வாளாவிருந்து விட்டனர். முடியும் முடியும் என்று சொல்லி கடைசி வரை முடிவெடுக்க விடாமல் தடுத்தார்களே அவர்கள் துரோகிகள். இவர்களால் பலன் இல்லை என்று தெரிந்து முடிவெடுத்த போது காலம் கடந்துவிட்டது. நாம் இன்னமும் எம்மை மறுபரிசீலனை செய்ய தயங்குகிறோம். தவறை இன்னொருவர் மீது சுட்டிக்காட்டுவது மிக இலகு. அதை நேர்மையாய் எதிர்கொள்வது தான் கடினம். அந்த கடின பாதையை நாம் கடக்கும் மட்டும் நமக்கு நாமே துரோகம் செய்து கொண்டு இருப்போம். இப்போது என்னையும் சிலர் துரோகி என்று இந்த பதிவுக்கு பின்னர் நினைப்பது போல.



    நம்மை விட்டு விட்டு ஒன்பது நாடுகளை சுட்டுவது வானத்தை பார்த்து துப்ப்வது போல என நண்பர் ஒருவர் தனி மடல் அனுப்பி இருந்தார். அது தான் ஞாபகம் வருகிறது.

    இந்த பதிவு இப்படி ஒரு கலந்துரையாடலுக்கு வலி கோலியது தான் நமக்கு வேண்டும். வெளிப்படை பேச்சு நல்ல பல உண்மைகளை கொண்டு வரும்.

    நன்றி

    ReplyDelete
  7. பெயரில்லா நண்பரே
    I see where you coming from, since you are based in US you tempt to compare with Jews community I guess, which is probably the same thing I used to tell my friends. We need to replicate the Jews' style of living. Gotta become a part of the community, contribute to it and then eventually become influential.

    The reason for this post is to do a bit of a postmortem. Unless we know what went wrong, we will never rectify our mistakes. I guess we would eventually handover this to next generation with this false virtual hype surrounding our society. We gotta be honest .. and I home this post is worth a try ..

    That's why I didn't talk about what others did to us, instead I only focused on what we did wrong. This of-course doesn't justify the massacres and wrongdoings of the enemies.

    Thanks for your comments maite

    ReplyDelete
  8. @எஸ் சக்திவேல்

    தலைவரே .. நன்றி கருத்துக்கு

    என்ன பிரச்சினை எண்டால், முழுக்க முழுக்க ஈழத்தமிலில எழுதினா புரிதல் சிக்கல் இருக்கு. அதால கொஞ்சம் அங்க இங்க மொழி நடை மாறும். தெரிந்து செய்வது தான் பாஸ்... மன்னிச்சு கொள்ளுங்கோ

    ReplyDelete
  9. "நம்ம போதைக்கு பல பேரின் உயிர்கள் ஊறுகாய்... வானத்தை பார்த்து துப்பும் கதை..."

    ReplyDelete
  10. ஏழாம் அறிவுடை நம்பிகள்!

    நல்ல கருத்து மச்சான். நமக்கு நாமேதான் ஆப்பு(துரோகம்) வைக்கிறோம். பிறகுதான் ஒன்பது நாடும்.

    வாழ்த்துக்கள். லைக் பண்ணியாச்சு.

    ReplyDelete
  11. JK,
    You are an intelligent man. I am way below when I compare my knowledge with yours so I may be wrong but still I want to convey my opinions. I don't know much about what Jews did, my (previous)comment is based on my general observation on immigrated Tamils. Mostly, I see two types of Tamils: 1) majority of immigrated Tamils live as a closed society to keep their (so called) culture, religion etc. 2) minority of people forget those and do not want to identify their ethnicity.
    Another reason for my comment is the following two incidents:
    1. When I went to participate in protests opposite to White House in May 2009 (around 12th and before 17th) there were 30 people with posters, boards and flags (you know what flag it is). At that time, an elderly mother requested (with tears) the people not to wave the flags and keep it inside because it might shift the focus of the protest. In addition, she said that she respect (support) the movement and the leader but we were here to stop the genocide not to show our support to the movement. Those people did not listen to her and others did not say anything against them. Those people were talking about how much safe their leader was and how they were going to bounce back etc.
    2. I came to know about this instance from Kiruthikan Kumarasamy’s blog( kiruthikan.blogspot.com). In Canada, some local government (county) came to know that (Eelam) Tamils were trying to build a prayer hall for Sai Baba prayers so they reached out to those people saying that they were interested to team with. Basically the proposal was, county and Sai Baba devotees together build a facility and utilize it as Elementary school during day and as prayer hall during evening, so that county could save some money. Tamils rejected that proposal even after many attempts of negotiations from county.
    Mohan

    ReplyDelete
  12. ஐயையோ கையில் பிரம்புடன் இருக்கும் வாத்தியார் அல்ல நான். அல்லது நான் வாத்தியாரே அல்ல. sorry எல்லாம் கேட்க வேண்டாம். :-)

    ReplyDelete
  13. தருவது நாங்கள் தீர்மானிப்பது நீங்கள் என்ற பாணியில போட்டிருக்கிறீங்கள் போல.. என்னுடைய பாகம் மூன்று : தேநீர்க் கோப்பை கூட கிட்டத்தட்ட இதே பாணிதான். படிச்சிட்டு சொல்லுங்க. :)

    ReplyDelete
  14. @Mohan ..

    You are pretty much spot on ... a bit more commonsense would have prevailed a lot for us .. but its often the case, didn't happen .. its been the usual scenes ever since I was born ... and not gonna be different either .. hope the next gen would do something sensible ... atleast we can only hope!

    And I personally did nothing, grown up in the worn torn area, always wanted to get out of it, being selfish .. perhaps I don't have the right to speak anymore .. but when people die and lose .. its a killing experience man ...

    ReplyDelete
  15. @கௌரி ... எழுதும்போது தவறாக புரிந்துகொள்ளப்பட்டு விடுமோ என்று பயந்தேன் ... பலர் பாராட்டினார்கள். இந்த எழுத்து கொஞ்சமேனும் சிந்திக்கவைத்தால் அது போதும் ..

    உங்கள் கதை, லிஸ்டில் இருக்கிறது .. ஒவ்வொரு நாளும் பதிவு எழுதுவதால் வாசிப்பு ட்ரெயினில் மட்டும் தான் ... weekend இல் வாசித்து ஒரு கலாய்ப்பு கலாய்த்து விடலாம்!!

    ReplyDelete
  16. சக்திவேல் ஹ ஹ ஹ ... ஒரு flow வுல போட்டாச்சு .. டென்ஷன் ஆகாதீங்க!!

    ReplyDelete
  17. எழாம் அறிவுடை நம்பி என்னுள், அறிவுடை நம்பி கலிய பெருமாள் இந்திரன் , அறிவுடை நம்பி கலிய பெருமாள் சந்திரன் எண்டு இரண்டு துருவங்களை உண்டு பண்ணி ஒரு பெரிய பட்டி மண்டபம் நடந்து கொண்டிருக்கு -இங்கு நடப்பதையும் தாண்டி, நடுவர் தீர்ப்பு சொன்னால் ஒரு முடிவான கருத்தை நேரம் பொறுப்பது பொறுத்து பதியுறன் , நானே எனக்குள் சில தெளிவு கொள்ளாததால் - என் உணர்வுகளை ஆட்கொள்ளும் சுழல்களை முடிந்த வரை பகிர்கிறேன் - இது கொஞ்சம் சிக்கல் - இடியப்பதிலிரிந்து சிக்கல் எடுக்குற மாதிரி - will c.

    பொதுவா இந்த மாதிரி கதைகளும் கவிதைகளும் இன்னொமொரு குணத்தை வாசகனுக்கு அடையாளப்படுத்துகின்றன, தவிர முடிவு என்று பரிந்துரைப்பதில்லை - அது அதன் நோக்கமல்ல. முடிவு வாசகனின் உள்வாங்கல் மற்றும் அனுபவம் + கொள்ளளவு பொறுத்தது.

    நிற்க, எழாம் அறிவு ஒரு விடியலை பெற்றுத்தரும் எண்டோ; சினிமா நடிகர்களின் நடிப்புக்கும், மேடை நடிகர்களின் நடிப்புக்கும் உணர்விளக்கும் கூட்டம் (உணர்ச்சி வசப்படல் என்பது வீறு வகை) எங்கள் 'நாளையை' வடிவமைக்கும் எண்டோ நான் நினைக்கவில்லை. ஆயினும் பெரும்பான்மை ஆகி நிற்கும் அந்த தமிழ் பேசும் (எழுதும் வாசிக்குமா எண்டு தெரியேல்லை) நல்லுலகம் (?) நாளையை இன்றைய ஜனநாயகத்தில் தீர்மானிக்கிறது என்பதே நிஜம். தமிழ்நாட்டின் அரசியல் நாளை - தமிழினது நாளையிலும். ஈழதமிழர் நாளையிலும் ஒரு முக்கிய செல்வாக்கு காரணி எண்டு நான் நினைக்குறன்.

    ஒரு entertainer + உணர்வாளன் தன் எல்லைகளுக்குள், தன் கொள்ளளவுக்குள், தன் உணர்வை பதிந்திருக்குறான் எண்டே நான் எழாம் அறிவை பார்க்கிறேன்.

    வாழ்வு முழுவதையும் அறிவு கொண்டு வாழ்ந்திடலாமா - முடியுமா ? + தேவையா ?, உணர்வாதல் பிழையா - என் சுழல்கள்.

    என் நண்பன் ஒருவன் சொல்வது மாதிரி, போர் முனைகளில் புத்தனையும் காந்தியையும் தேடுதல் செரியா, போரை புத்தத்தையும் காந்தியத்தையும் கொண்டு ஆராய்தல் முறையா - என் சுழல்கள்.

    களத்திற்கு தேவையான போது, கத்தி செய்து குடுக்காத நான், கத்தி எடுத்து களம் போகாத நான், கத்தி ஊரைக் கூட்டாத நான், கடமையே கண்ணா படிச்சுக் கொண்டிருந்த நான், கெட்ட பின் சூரிய நமஸ்காரமா, சந்திரனுக்கு அபிசேகமா, ஜடாயுவுக்கு அருச்சனையா எண்டு ஆராயலாமா தெரியேல்லை. நானும் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு பெரும் தவறில் நியாயம் சொல்ல எனக்கு அருகதை இல்லை எண்டே நம்புகிறேன். என்னுடைய நியமங்கள் எனக்கு மட்டும், உங்களையும் அந்த வட்டத்துக்குள் வாருங்கள் எண்டு அழைக்க என் வட்டம் பற்றி எனக்குள் ஒரு தெளிவு இன்னமும் வரவில்லை.

    என் அறிவும் தர்க்கமும் கொண்டு என்னால் ராமனுக்கு சூற்பனைகயை கூட கட்டி வைச்சிட முடியும். அதனால் 'இறந்த'-காலத்தை ஒரு மௌன சாட்சியாக பார்த்தபடி, தொலைந்து போன நித்திரையில் அடிக்கிற மாதிரி துடிக்கிற இதயத்தில் பனிக்கிற கண்களால் கனவொன்றை கட்டி வைச்சிருக்குறன், தவிர்க்க முடியாமல் அதன் நிறம் சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள். அத கனவு நனாவாக்க 'நாமார்க்கும் குடியல்லோம்' எண்ட என் கிழவனின் உரப்புக்காய் வேண்டுகிறேன்.

    இது ஒரு வாக்கு மூலம், யாரையும் எடை பார்க்கும் எண்ணமோ, கொள்கைப் பிரச்சாரமோ கிடையாது. எழுதுவதும் அதை வாசிப்பதும் கூட உணர்ச்சி வசப்படுதலும் எண்டுதோடு நிண்டுவிடுகிறேன் (இந்தக் கதையில் வாற குமரன் மாதிரி) எண்ட என் நண்பன் கோபியின் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதில் கிடச்ச பிறகு நானும் இதுதான் எண்டு ஒண்டை இது பற்றி சொல்லுவன் - அதுவரை கனவுகளும் அதை நனவாக்கும் கனவுகளும் நானும்

    ReplyDelete
  18. எழுத்துப் பிழைகள் //பொதுவா இந்த மாதிரி கதைகளும் கவிதைகளும் இன்னொமொரு குணத்தை -> கோணத்தை வாசகனுக்கு அடையாளப்படுத்துகின்றன,//

    //உணர்விளக்கும் -> உணர்விழக்கும்//

    //வீறு -> வேறு வகை//

    //எண்டுதோடு -> எண்டதோடு//

    நிறைய கமாக்கள்

    ReplyDelete
  19. யுத்தகாலத்தில் தமிழர்கள் பொதுவில் மூன்று பிரிவுகளாக பிரிந்து கிடந்தார்கள்.

    முதலாவதாக யுத்தவலயத்தினுள் அகப்பட்டு (அறிந்தோ அறியாமலோ) யுத்தத்தின் கோரவடுக்களை நேரடியாக எதிர்கொண்டவர்கள். வேறு உபாயம் அற்ற வேளையிலும் முன்னேறிவரும் சிங்கள இராணுவத்தை எதிர்க்க புலிகளுடன் தோள்கொடுப்பதை தவிர்த்து தங்களுக்கிருந்த பாரிய வரலாற்றுப் பொறுப்பை தட்டிக்களித்தவர்கள். தமது குடும்ப நலன்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து முப்பது வருடபோராட்டத்தை முள்ளியவாய்க்காலில் முடிக்கவைத்தவர்கள். ஓர் அணியில் திரண்டு சிங்கள அடக்குமுறைக்கெதிராக தமது பதிலை மக்கள் புரட்சிவடிவில் வெளிக்காட்டாதவர்கள். வெற்றுப்பிணங்களாய் வீழ்ந்தவர்கள். தங்கள் பெயரை வரலாற்றில் பொன்னெழுத்தில் பொறிக்க இருந்த வாய்ப்பையும் கடமையையும் தவறவிட்டவர்கள்.....

    இரண்டாவதாக புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள். புலிகளை கண்மூடித்தனமாக நம்பியவர்கள். பணத்தை அனுப்பிவிட்டு தொலைக்காட்சியில் எதிரியின் பிணத்தை பார்க்க முயன்றவர்கள். தலைக்குமேல் வெள்ளம் வந்தபின் தெருவில் இறங்கி ஆர்பாட்டம் பண்ணியவர்கள். அரசனை நம்பி புருசனைக் கைவிட்டவர்கள்.

    மூன்றாவதாக கொழும்புவாழ் தமிழர்கள் (இதில் நானும் அடக்கம்). பொது இடங்களில் தமிழை பேசப் மறந்தவர்கள் (பேச பயந்தவர்கள்). நெற்றியில் உள்ள திறுநீற்றையும் பொட்டையும் அழித்துவிட்டுத் தெருவில் இறங்குபவர்கள். தம்மின அடையாளத்தை தம்மை அறியாமல் தாமே அழிக்கமுற்பட்டவர்கள் எவன் செத்தால் எமக்கென்ன என்று தமது அலுவல்களை பார்ப்பவர்கள். உண்மையில் உருப்படியாக தங்கள் சமூகத்திற்கு எதுவும் செய்ய லாயக்கற்ற முதுகெலும்பில்லாதவர்கள்.

    (இதற்குள் காட்டிக்கொடுத்த வகையறாக்களை எங்கே சேர்த்துக்கொள்வதென்று தெரியவில்லை)

    இவ்வாறு மூன்று பிரிவுகளாக பிரிந்துகிடந்த தமிழர்கள் அனைவரும், உண்மையில் பாரிய வரலாற்று தவறை இளைத்துள்ளனர். அதற்கான சமூக, அரசியல்க் காரணிகள், சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகள் பற்றியோ இழைத்த தவறுகளுக்கான நியாயப்பாடுகள் தொடர்பாகவோ இங்கே நான் கதைக்க வரவில்லை. தவறு தவறுதான்..

    இதில் யுத்தத்தை தூர நின்று எட்டிப்பார்த்த, அதை விமர்சிக்க தகுதியற்ற இரண்டாவது, மூன்றாவது வகையறாக்களே பழங்கதை பேதுவதில் அதிகம் ஈடுபடுகின்றனர். இப்பழங்கதைகள் பேசுவதால் வேதனையும் அவமானமுமே மிஞ்சும்.

    ஆகவே இத்தவறுகளினூடாக நாம் பெற்றுக் கொண்ட பாடங்களிலிருந்து நாம் முன்னோக்கி தெளிவாக உரமாக அடியெடுத்து வைக்கவேண்டும். அதனூடாக புதுச்சரித்திரம் படைக்கவேண்டும். அதைவிடுத்து நடந்ததை, கவர்ச்சிகரமாக சற்று சினிமா சாயலைக் கலந்து, ஏதோ ’இனப்பிரச்சனை’ தொடர்பாக எழுதி சிலரினை உசுப்பேத்தி விடுவதன் மூலம் தழிழ்தேசியவாக நம்மை காட்டி என்ன பயன்? பழங்கதையை திருப்பதிருப்ப கதைத்து மிஞ்சியது என்ன? ஆகவே பொழுதுபோகாதபோது நொறுக்குத் தீனி கொறிப்பது போன்றதல்ல நமக்கு முன்னுள்ள பிரச்சனை.. பெற்ற பட்டறிவுகொண்டு புதுயுகம் படைக்க வேண்டும்.

    ReplyDelete
  20. மனோ .. வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி. உங்கள் கருத்துகளை புரிந்து கொள்கிறேன். பலவற்றை ஏற்று கொள்கிறேன். இந்த பதிவு எம்மை மறுபரிசீலனை செய்யும் பதிவே. அதற்கு அப்பால் முடிவுகள் சொல்லும் தேவையும் தகுதியும் எமக்கு இல்லை.

    விமர்சிக்க தகுதியற்ற இரண்டாவது மூன்றாவது பிரிவு என்று சொல்லி சிலரை புறக்கணிக்கிறீர்கள். இந்த புறக்கணிப்பு என்பது வேண்டாமே. இங்கே எல்லோருமே வலிகளை கடந்து வந்தவர்கள்.அவரவர் வலி அவரவருக்கு. அது 50களில் ஆரம்பித்த வலி. சிலர் அப்போதே வெளியேறிவிட்டார்கள் என்பதற்காக அவர்களுக்கு தகுதி இல்லை என்று சொல்வதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. கொழும்பு தமிழரையும் நான் குற்றம் சொல்ல மாட்டேன். இன்னும் சொல்ல போனால் இரண்டாம் மூன்றாம் வகையினர் முதல வகையை தாண்டியே வந்திருக்கிறார்கள். ஆகவே இவர்கள் அவர்கள், அவர்தம் தகுதி ... வேண்டாம் என்று நினைக்கிறேன்.

    பழங்கதை பேசுவதில் அர்த்தமில்லை, ஆனால் முன்னோக்கி உரமாக அடி வைக்க நாம் வைத்த தப்பான அடிகளை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். நான் இருந்த வரைக்கும் வன்னியில் மக்களுக்கு அந்த விழிப்புணர்வு இருக்கிறது. என்னை சார்ந்த வன்னி உறவுகளின் கருத்துகளில் அது இருக்கிறது. சென்ற மாதமே தடுப்பில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட என் தம்பி முறையான ஒருவனின் கருத்தும் நம்பிக்கை தருகிறது. அவர்களை வாழ விடவேண்டும். ஆனால் அதை செய்ய நம்மில் பலர் தயாராக இல்லை. அதனாலேயே இப்படி ஒரு உண்மை கதைகளை கோர்த்து நம்மை நாமே போஸ்ட்மோர்டம் செய்ய துணிந்தேன். இதை நான் தொடர்ந்து செய்ய போவது இல்லை. நான் தேசியவாதியும் கிடையாது. நம்மில் பலரை போல, போரில் சிக்குண்டு, இடம் பெயர்ந்து அலை பாய்ந்து .. நீங்கள் சொன்ன மூன்று தொப்பிகளும் எனக்கு பொருத்தம்.

    "பெற்ற பட்டறிவு" என்று முடித்திருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு அது கைகூடி இருக்கிறது. நம்மில் பலருக்கு இல்லையோ என்ற பயத்தில் எழுதியதே..

    இது போதும் .. நீங்கள் சொன்னது போல, முன்னோக்கி அடி வைப்போம்..

    மீண்டும் நன்றி, நீங்கள் வந்தது சிறப்பு.

    ReplyDelete
  21. பெயர் தொலைந்து விட்டது11/19/2011 10:56 pm

    நம்முடைய இந்த நிலமைக்கு ஈம்மவர் பலரது துரோகம் தான் பிரதான காரணம் என்பதை ஒத்து கொள்கிறேன், அதே சமயம் பல வெளி நாடுகளும் துரோகம் செய்தது என்பதை மறுக்க முடியாது, நீங்கள் சொல்லுவது போல இந்தியா, மற்றய உலக நாடுகள் ஈதிரி(துரோகி அல்ல எனின்) அவர்கள் பகிரங்கமாகவே இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவு வழங்கி இருக்கலாமே?

    ஏ.ஏ.வாவின் கருத்துகளுடன் நான் ஒத்து போகின்றேன்(முக்கியமாக இறுதி பந்தி). என்று வரை பல கேள்விகளிற்கு பதில் தெரியாது, முரண்பாடான பதில்களே இன்று வரை கிடைகின்றன, சரியான பதில் கிடைக்குமா என்பது கூட தெரியாது. இந்த பதிலகள் எமக்கு இன்று தேவையும் இல்லை, என்றோ ஒரு நாள் பதில் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன், என்னும் ஒரு வழி காட்டியை எதிர்பார்த்து நிற்பதை விடுத்தது இதே போன்ற சுய விமர்சனத்துடன், உண்மைகளை ஏற்று கொண்டு, நீங்கள் அனைவரும் சொல்வது/நினைப்பது போல சுய புத்தியுடன் "முன்னோக்கி அடி வைப்போம்"

    ReplyDelete
  22. "பெயர் தொலைந்து விட்டது"அவர்களே

    வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி ...

    இந்தியா துரோகி இல்லை எதிரி என்று ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், ஓரளவுக்கு அப்போதே இந்தியா உதவாது என்பது எங்களுக்கு தெரிந்திருந்தது. தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு எம்மீது பாசம் இருந்தாலும், அது அரசை கட்டுப்படுத்தும் அளவுக்கு இருக்கவில்லை. ஒருவன் ஏமாற்றுவான் என்று ஏற்கனவே தெரிந்தால் அவன் துரோகி இல்லை. இவன் எமக்கு உதவியே தீருவான் என்று நம்பிய நேரத்தில் ஏமாற்றுபவன் தான் துரோகி.

    எது எப்படியாயினும், பதிவின் நோக்கம் துரோகி என்பதற்கு வரைவிலக்கணம் கொடுப்பதும் அல்ல. புறக்காரணிகளை ஒதுக்கி விட்டும் நம்மை நாமே விமர்சனம் செய்வது தான். அதனால் நாம் எதிரிகளுக்கு வக்காலாத்து வாங்குவதாக அர்த்தம் இல்லை. எதிரி எதிரியே!

    இது பற்றி இன்னுமொரு விளக்க பதிவும் போட்டாச்சு.
    http://orupadalayinkathai.blogspot.com/2011/11/will-c.html

    இத்தனை கருத்துகள் பரிமாறப்படுவது தான் இந்த பதிவின் நோக்கம். அதில் நீங்கள், நான், வாலிபன் .. மற்றயவர்கள் என எல்லோருமே "இனி என்ன?" என்ற ஒரு கருத்தில் ஒரே வித ஈடுபாடு கொண்டிருக்கிறோம் .. அந்த புள்ளியில் திருப்தியுடன் இந்த பதிவின் நோக்கம் நிறைவேறுகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

    நன்றி .. தொடர்ந்து வாருங்கள் .. இதே போல ஆக்க பூர்வமான கலந்துரையாடலுக்கு..

    ReplyDelete
  23. ஆக யார் துரோகிகள் என்றால், நாம் தான். நாம் தமிழர்கள் தாம். நம்மில் இருந்து உருவாக்கியவர்கள் தான். மாத்தையா, கதிர்காமர், கருணா, டக்ளஸ் என்று ஆரம்பித்து ஆசை காட்டி மோசம் செய்த வைகோ, சீமான், வெளிநாட்டு வாழ் ஈழத்தவர், கேபி, நான் நீங்கள் .. எல்லோருமே ..
    unmaiy poddudaikka ungalal maddum than mudiyum.
    நான் நீங்கள் .. எல்லோருமே .. Purinthukondu seyalatta vendiya unmai..

    ReplyDelete
  24. நன்றி வல்வைதேன்றல் .. உங்கள் புரிந்துணர்வுக்கும் கருத்துக்கும்

    ReplyDelete
  25. இந்த துரோகிகளின் பட்டியலில் என்னையும் சேர்த்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன் .ஏனெனில் ,போர் தீவிரமாக நடைபெற்று கொண்டிருந்த காலங்களில் ,தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற எந்த கண்டன கூட்டங்களிலும் நான் கலந்து கொள்ளவில்லை .அதற்கு முக்கிய காரணம் எனக்கு பிடித்த எழுத்தாளரான ஜெயகாந்தன் ,தன்னுடைய ஒரு புத்தகத்தில் புலிகள் இயக்கத்தை கடுமையாக விமர்சனம் செய்திருப்பார் .அவர் சொன்னதை எந்த மறு ஆய்வுக்கும் உட்படுத்தாமல் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டது என்னுடைய முட்டாள்தனம் .

    ஈழம் பற்றிய கட்டுரைகள் ,புத்தகங்களை சிறிது காலமாக தொடர்ந்து வாசிப்பதன் மூலம் ஈழ போராட்டம் பற்றி ,கடந்த காலங்களில் சரியென்றும் ,தவறென்றும் நான் கொண்டிருந்த கருத்தியலில் , ஒரு தெளிவு ஏற்பட்டிருக்கிறது .

    ReplyDelete
  26. புலிகள் இயக்கத்தின் மீது விமர்சனம் இயல்பானது ... ஆனால் அதை "பிடிக்கும்/பிடிக்காது" என்று இரண்டு வகைக்குள் அடக்கும்போதே சிக்கல். அது தான் இந்த கதை .. இதில் யார் பக்கம் சரி பிழை என்பதை விட .. ஒரு இனம் அடிமைப்படுத்தபடுகிறது என்ற விஷயம் கோரமானதும் முக்கியமானதுமாக படுகிறது இல்லையா?

    ReplyDelete
  27. Traitors versus Enemies! What I feel bad is we all kept talking and discussing about what was happened, what is happening and what will be going to happen ? But no one ready to take the leadership to go to the next step! My fear is do Eelam is going to be a Heroshima , Nakasaki forever or it will be a Japan in future! Again as Thanthai Selva said, " God should save the Tamil", but again the question does god like to help Tamils?

    ReplyDelete
  28. ஊர் விரும்பி11/25/2012 5:31 pm

    பக்கத்துவீட்டு முருகனும் சந்தியில் சிவாவும் இயக்கத்துக்கு போனபோது எனது அம்மா மட்டும் கையில் இருக்கும் காப்பை மட்டும் குடுத்துவிட்டு என்னை படி என்று மட்டும் சொன்னார். திறந்த வெளிகளில் இரவு சென்றிக்கு எங்கள் ஒழுங்கையில் எல்லாரும் போகேக்க எங்கள் வீட்டில் இருந்து எக்ஸ்ட்ரா சாப்பாடு மட்டும் போகும். அம்மம்மா ஏதாவது சொல்லி பெரியண்ணா ( பக்கத்துக்கு வீடு அண்ணா) எங்களுக்காக போவார். எனது அம்மாவின் சுயநலம் எங்களின் முதல் தோல்வி. எங்கள் ஒழுங்கையில் எல்லாரும் ஊர்வலம் போகும் போது என் மகனை மட்டும் காய்ச்சல் அவனுக்கு அடிக்கடி தடிமன் வாறது, ரெண்டு நாளாய் வயித்தாலை அடி என்று ஏதாவது சொல்லி சமாளிப்பா. அதுவும் ஒரு துரோகம். நான் ௧௮ வயதில் காதலித்ததும் என்னுடைய காதலுக்கு அம்மா ஓம் சொன்னதும் அப்பவாவது இவன் இயக்கத்துக்கு போமாட்டான் என்று. எங்களின் தோல்விக்கு யாரையும் பொறுப்பு கூற முடியாது. நாங்கள் எப்பவுமே மத்தவங்களை நம்பி ஏமாந்த கதை தான். இனியாவது எங்களை நம்பி பயணிப்போம். இனி நாங்கள் ஒரு புது விதி செய்வோம். தோத்தது ஒரு போராட்டம் ஆனால் மீண்டும் தயாராவோம் ஒரு சமருக்கு. இது எல்லோரையும் வலி உணர்ந்து தங்களின் பங்களிப்புடன். நாம் கல்வியில், பொருளாதாரத்தில், சமூக அமைப்பில், கலாச்சாரத்தில் எம்மை வளர்ப்போம். என்னை பொறுத்தமட்டில் எமது தாய் மண்ணில் இருப்பதே முதல் பங்களிப்பு. அங்கு கடமை புரிவது வலுவான போராட்டம். அதிலும் உண்மையாய் செய்யும் கடமை பெரிய ஆயுதம். சமூகத்திக்காய் செய்யும் ஒவ்வொரு வேலையும் ஒரு களம் . நாம் புதிதாய் சிந்திப்போம்.

    ReplyDelete
  29. நன்றி ஊர்விரும்பி.
    // என்னை பொறுத்தமட்டில் எமது தாய் மண்ணில் இருப்பதே முதல் பங்களிப்பு. அங்கு கடமை புரிவது வலுவான போராட்டம். //
    இது பெரிதும் உண்மை. இதை செய்யாத கையாலாகாத்தனம் நிறைந்தவன் தான் நான். அதனால் சிலவிஷயங்களை சொல்லும் தகுதியை முற்றாக நான் இழக்கிறேன்.

    ReplyDelete

இந்த பதிவின் நீட்சி தான் உங்கள் கருத்துகளும். தெரிவியுங்கள். வாசித்து மறுமொழியுடன் வெளியிடுகிறேன்.

அன்புடன்,
ஜேகே