தொப்பி


2

1990ம் ஆண்டு.

நமசிவாயம் மாமா, அப்போது ஒரு பிரபல பாடசாலையில் கணித ஆசிரியராக பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தார். கந்தர்மடம் சனசமூக நிலையத்தலைவர். ரெயில்வே ரோட்டுக்கு பக்கத்தில் இரண்டு வருடங்களாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் “சாமி”யாடும் கோயிலின் தர்மகர்த்தா. இப்படி ஊரிலே அவருக்கு பல பதவிகள்.  மாமாவை அவ்வப்போது பரமேஸ்வராச்சந்தி கூப்பன் கடையிலும் காணலாம். மனேஜருக்கு பக்கத்தில் தகரக்கதிரை ஒன்ரைப்ப்போட்டு உட்கார்ந்திருப்பார். ஆட்களுக்கு கொமெண்ட் அடிப்பார். கியூ வரிசை குழம்பினால், சரத்தை மடித்துக்கட்டி, நாலு ஏச்சுப்போட்டு சரிப்பண்ணிவிடுவார். மனேஜர் சாப்பிடப்போகின்ற சமயங்களில் பில் போடுவார். கந்தர்மடம்  பிள்ளையார் கோயில் திருவிழாவில் சாமி வீதியுலா வரும்போது, கும்பம் வைத்து சுண்டல், வடை எல்லாம் கொடுப்பார்.
நமசிவாயம் மாமா அடிக்கடி சொல்லுகின்ற வார்த்தை.
“இந்தச்சனத்துக்கு நாம செய்யாம வேற ஆரு செய்யிறது?”
மாமா எங்களது குடும்ப நண்பர். தூரத்துமுறையில் உறவும்கூட. அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவார். ஹோலுக்குள் இருந்தவாறே சிகரட் பிடிப்பார். சாம்பலை கதிரைக்கு பக்கத்திலேயே தட்டுவார். சின்ன பனங்கட்டியும் வெறும் தேத்தண்ணியும் கொடுத்தால் அடுத்த இருபது வருட ஈழத்து அரசியலை எதிர்வு கூறுவார். நாங்கள் யாரும் சிக்கினால், கதை ஐம்பத்தாறிலிருந்து ஆரம்பிக்கும். மாவட்டசபை தேர்தல் சமயத்தில் எலெக்சன் டியூட்டி பார்க்கும்போது அடிவாங்கிய கதையை அவர் சொன்னால் சுவாரசியமாக இருக்கும். சலிக்காதீர்கள். மாமாவைப்பற்றிய இந்த விவரணங்கள் இந்தக்கதைக்கு தேவையானது.
ஏனெனில் இந்தக்கதை மாமாவைப் பற்றியதல்ல.
ஒருநாள், பின்னேரம் ஐந்து மணியளவில் நமசிவாயம் மாமா எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தார். சைக்கிள் கரியரில் ஒரு பெரிய சாக்கு மூட்டை. பொதுவாக சைக்கிளை ஒழுங்கை வாசலிலேயே விடுபவர் அன்றைக்கு கவனமாக முற்றத்து மாமரத்துக்கு கீழே சாய்த்தார். அவர் முகத்தில் நல்ல சந்தோசம். ஏன்? என்று விளங்கவில்லை. வழமையாக வரும்போது வெறுங்கையோடு வருபவர், அன்றைக்கு என்னவோ, எங்களுக்கெல்லாம் எட்னா கண்டோஸ் பெரிய பெரிய பார்கள் வாங்கி வந்திருந்தார். "தேத்தண்ணி போடு பிள்ள" என்று பிளேன் டீ ஒன்று அம்மாவிடம் வாங்கிக் குடித்தார். 'நமசிவாயம், என்ன ஒரே புளுகத்தில இருக்கிறாய்?" என்று அப்பா கேட்கவும், சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு, “இங்க வா செல்லரத்தினம்” என்று அப்பாவையும் அழைத்துக்கொண்டு மீண்டும் சைக்கிளடிக்குப் போனார். போனவர்கள் அந்தச் சாக்கு மூட்டையை காவிக்கொண்டு வீட்டுக்குள்ளே திரும்புகிறார்கள். நடு ஹோலில் இறக்கிவிட்டு, மாமா தானே கேற்றுப்பூட்டை எடுத்துப்போய் பூட்டிவிட்டு வீட்டுக்குள் வந்தார்.
எமக்கோ ஆர்வம் தாங்கவில்லை.
“சாக்குக்குள்ள என்ன இருக்கு மாமா?”
சாக்கு மூட்டையை அவிழ்க்கிறார்கள். முதலில் ஒரு பாப்பிள்ளை வருகிறது. என் தங்கச்சி ராதிகா அதனருகில் போய் நிற்கிறாள். அவளுடைய முகம் ஆவென்று அந்தப் பாப்பிள்ளையையே பார்க்கிறது. 'பிள்ள இது உனக்குத்தான்' என்று அந்த பாப்பிள்ளையை ராதிகாவிடம் கொடுக்கிறார்.
அம்மாவுக்கு சந்தேகம். மாமா களவெடுத்து வந்திருக்கிறாரோ? இருக்காது. ஒரு வாத்தியார் அப்பிடி செய்வாரா? விசரா இப்படி யோசிக்க? அம்மா தனக்குள்ளே நினைத்துக்கொண்டிருக்கவேண்டும். ஆனால் அப்பாவோ கேட்டே விட்டார்.
"எங்கால நமசிவாயம் இதெல்லாம்? கடை எதுவும் உடைச்சனியோ? இயக்கத்திட்ட மாட்டினியெண்டால் சம்பல்தான்"
மாமா அப்பாவை நிமிர்ந்து ஒரு முறைப்பு முறைத்தார். அப்பா அதற்குமேல் ஒன்றும் பேசவில்லை. எனக்கென்றால் மாமாமீது சரியான கோபம். “அதெப்படி தங்கச்சிக்கு மட்டும் பாப்பிள்ளை. எனக்கு ஒண்டுமே தரயில்ல? தாற மாதிரி இந்த சாக்குக்குள்ள எதுவும் இருக்குமோ?”
சாக்கைத் தொடர்ந்தும் மாமா துலாவுகிறார்.
ஒரு டுத் பேஸ்ட். சிக்னல்.  தொடர்ந்து பத்து சிக்னல் பேஸ்டுகள் ஒன்றாக இருக்கும் பெரிய பக்கட். பிறகு கொத்து கொத்தாக கண்ணாடி வளையல். அதையும் ராதிகாவுக்கு கொடுக்கப்போனார். அம்மா வாங்காதே என்று தடுத்துவிட்டார். ராதிகாவும் அவ்வளவு அக்கறைப்படவில்லை. அவள் பாப்பிள்ளைக்கு பட்டரி போட்டுப்பார்த்தாள். சுவிட்ச் ஓன் பண்ணினால் அது சுற்றியது. இங்கிலிஷ் ரைம்ஸ் சொல்லியது. தன் கையில் இருந்த இன்னொரு குழந்தை பாப்பிள்ளையை தாலாட்டியது. எனக்கென்றால் பாப்பிள்ளையை தூக்கி எறிவோமா என்றிருந்தது.
தேடுதல் வேட்டை தொடர்கிறது.
ஒவ்வொன்றாக சாமான்கள் வெளிவரத்தொடங்கின. பவுடர். சோப்பு. ஜாஸ்மின் சென்ட். சவூதி பேரீச்சம்பழம். சுவர் மணிக்கூடு. எடுத்தெடுத்து மீண்டும் அவற்றை சாக்குக்குள்ளேயே மாமா வைத்தார். கிளறினார். லேடீஸ் ஸ்கார்ப் வந்தது. இரண்டு டசின் கறுப்பு நூல் கட்டை வந்தது. “உங்களுக்கு வேணுமெண்டால் எடுங்கோவன்” என்று அம்மாவிடம் நீட்டினார். அம்மா ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. எனக்கு பொறுமை கெட்டுவிட்டது.
“மாமா எனக்கென்ன கொண்டுவந்தீங்கள்?”
“பொறு தம்பி” என்று மீண்டும் தடவினார். “ஆ இது” என்று ஏதோ ஒன்றை இழுத்தார். தொதல் பக்கட். வேண்டாம் என்று மறுத்துவிட்டேன். மீண்டும் கையை விட்டார். அட. புது ஆர்மி செட். “உனக்குத்தான் பிடி” என்று மாமா நீட்டும் முன்னமேயே போய்ப்பறித்துக்கொண்டேன். மாமா தொடர்ந்து துலாவிக்கொண்டிருந்தார். எனக்கு அந்த இடத்தைவிட்டு வெளியே போய் விளையாட மனமில்லை. ஆர்மிசெட்டை பின்னர் விளையாடலாம். “வேற ஏதும் நல்ல விளையாட்டுச்சாமான் இருந்துவிட்டால்?”. மாமாவுக்கு பக்கத்திலேயே ஆவலாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். மாமா என்னைப்பார்த்து சிரித்தபடியே கையை நன்றாக சாக்குக்குள்ளே விட்டு “என்னடா இது?” எதையோ இழுத்து எடுத்தார். வெளியே வந்ததும் பார்த்தால்,
அது முஸ்லிம்கள் அணியும் தொப்பி.

1749ம் ஆண்டு.

ஒல்லாந்தர் ஆட்சிக்காலத்தின் இறுதிக்காலம். ஆரம்பத்தில் அவர்கள் மக்கள் மீது காட்டிய வன்முறை கொஞ்சமே குறைந்திருந்தது. மக்கள் ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் தத்தமது கடவுள்களை தொழலாம் என்ற நீக்குப்போக்கு இருந்தது. யாழ்ப்பாணத்து படித்த, அரசாங்கத்தில் வேலை செய்பவர்களின் செல்வாக்கும் அதிகமாக இருந்தது. அதில் ஒருவர் இரகுநாத மாப்பாண முதலியார். ஒல்லாந்தர் அரசாங்கத்தில் சிறாப்பராக பணி புரிகிறார். சிறாப்பர் என்றால் பொருளாளர் என்று அர்த்தம். ஒல்லாந்துச்சொல். வங்கியில் வேலை செய்பவர்களையும் சிறாப்பர் என்று சொல்வார்கள். கச்சேரியில் சிறாப்பர் உத்தியோகம் என்றால் அவர்தான் காசு பொறுப்பு எல்லாமே. இந்த வார்த்தை இன்னமுமே யாழ்ப்பாணத்தில் வழக்கில் இருக்கிறது.
நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவில். பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் புவனேகவாகுவால் கட்டப்பட்டது. கட்டப்பட்ட இடம் குருக்கள் வளவு. இன்றைய கோயில் இருக்குமிடம். பின்னர் காலத்துக்கு காலம் இடம்பெற ஆட்சி மாற்றங்களுக்கேற்ப, கோயிலும் இடிக்கப்பட்டு, புதுப்பிக்கப்பட்டு, இடம் மாற்றப்பட்டு என்று பல பாடுகள் பட்டது. செண்பகப்பெருமாள் என்ற மன்னன், யாழ்ப்பாணத்தை ஆக்கிரமித்து கோயில்களை எல்லாம் இடித்து துவம்சம் செய்தான். பின்னர் ஏதோ நினைவில் மீண்டும் இடித்த கோயில்களைக் மீளக்கட்டினான்.  அப்படி நல்லூரை கட்டிய இடம் முத்திரைச் சந்தைப்பக்கம். அந்த இடத்தில் இப்போது ஒரு பழைய தேவாலயம் இருக்கிறதே. அங்கேதான். பின்னர் அந்தக்கோயிலும் 17ம் நூற்றாண்டில் போர்த்துக்கேயரால் இடிக்கப்பட்டது. அத்திவாரமும் கிளறப்பட்டது. அவர்களால் அங்கே கத்தோலிக்க தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. 
Kandaswamy-Kovil-JAFFNA
இப்போது மீண்டும் ஒல்லாந்தர் காலத்தில், அந்த கத்தோலிக்க தேவாலம் புரட்டஸ்தாந்து ஆலயமானது. நல்லூர் கோயில் பக்தர்களை, பக்கத்திலேயே போனால் போகுதென்று, ஒரு சின்ன மடாலயம் கட்டி கும்பிட அனுமதித்தனர்.
ஒல்லாந்தரின் இந்த நெகிழ்வுப்போக்கை சிறாப்பர் நன்றாகவே பயன்படுத்தினார். தன்னுடைய செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி கோயிலை மீண்டும் கட்ட ஒல்லாந்தரிடம் அனுமதி பெற்றார். ஒல்லாந்தரும் கோயிலை, அது இறுதியாக இருந்த தேவாலயத்தடியில் கட்ட அனுமதி கொடுக்காமல், ஆரம்பத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த குருக்கள் வளவில் கட்டுவதற்கு அனுமதி கொடுக்கிறார்கள். இதற்கு இரண்டு காரணங்கள். ஒன்று கோயிலை குருக்கள் வளவில் கட்ட அனுமதித்தால், தேவாலயத்துக்கு பக்கத்திலிருக்கும் மடாலயத்தை அகற்றிவிடலாம்.
இரண்டாவது காரணம்.  குருக்கள் வளவில் அப்போது முஸ்லிம்கள் குடியிருந்தார்கள்!
கோயில் கட்ட நிதி சேகரிக்கப்படுகிறது. கோயிலை எழுப்புவதென்றால், முதலில் குருக்கள் வளவில் குடியிருந்த முஸ்லிம்களை எழுப்பவேண்டும். காணிகளுக்கு நல்ல விலை தருகிறோம். எங்களுக்கு விற்றுவிட்டு செல்லுங்கள் என்று தமிழர்கள் முஸ்லிம்களைக் கேட்கிறார்கள். “முடியாது, இது நாங்கள் நீண்ட காலம் இருந்துவிட்டோம். எங்கள் பள்ளிவாசல் இங்கே  இருக்கிறது. சமாதி இருக்கிறது” என்று சொல்லி முஸ்லிம்கள் இடம்பெயர மறுத்துவிட்டார்கள். இறுதியில் இரவோடிரவாக முஸ்லிம்களின் கிணறுகளில் பன்றித்தலையை வெட்டிப்போட, அதைக்கண்டு வெறுத்துப்போய், முஸ்லிம்கள் இறுதியில் அங்கிருந்து விலகி, நாவந்துறைப்பக்கம் நகர்ந்துவிட்டார்கள். போகும்போது, “இங்கே எங்கள் இனத்து பெரியவர் ஒருவரின் சமாதி இருக்கிறது. அதை வந்து வழிபட அனுமதி தரவேண்டும்” என்று கேட்க தமிழர்களும் அதற்கு உடன்படுகிறார்கள்.
பின்னாளில் நல்லூர்க் கோயில் பெருப்பித்துக் கட்டப்படும்போது அந்தச்சமாதி கோயில் உள்வீதிக்குள் அடங்கிவிட்டது. முஸ்லிம்கள் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்கள். அதனால் கோயிலின் மேற்குப் பகுதியில் வாசல் வைத்து அந்தச்சமாதியை அவர்கள் வந்து வணங்குவதற்கு வழிவகை செய்யப்பட்டது. காலப்போக்கில் மேற்கு வாசல் மூடிக்கட்டுப்பட்டுவிட்டாலும், இன்றைக்கும் கோயில் கர்ப்பக்கிரகத்துக்கு பின்னாலே, அந்தச் முஸ்லிம் சமாதி அமைந்திருப்பதும், அதில் ஒரு தூங்காவிளக்கு எரிந்துகொண்டிருப்பதும் முக்கியமான விடயங்கள்.
இதுபற்றி அம்மாவிடம் கேட்டேன். நல்லூரில் முஸ்லிம்களுக்கு இருக்கும் சொந்தமும் உரித்தும் மிகவும் நெருக்கமானது என்றார். அதிலும், இப்போது கால் கழுவும் தண்ணீர் பைப்புகள் இருக்கும் இடத்துக்கும், வைரவர் வாசல் வேப்பமரங்களுக்குமிடையிலான பகுதி இருக்கிறதே. கோயிலுக்கு வரும் எவரும் அந்த வழி தாண்டியே செல்லவேண்டும். அந்த வழியில் வைத்து கற்பூரம் விற்கும் உரிமை முஸ்லிம்களுக்கு மாத்திரமே இருப்பதாக அம்மா சொன்னபோது ஆச்சரியமாக இருந்தது.

1591ம் ஆண்டு.

போர்த்துக்கேயர் நல்லூர் இராசதானியை கைப்பற்ற முன்னேறுகிறார்கள். தமிழர் படைக்கும் போர்த்துகேயருக்குமிடையில் வீரமாகாளி அம்மன் கோயிலடியில் பெரும் அடிபாடு நடக்கிறது. அந்தச்சண்டையில் முஸ்லிம்களும் போரிட்டிருக்கிறார்கள். உயிர்த்தியாகம் செய்திருக்கிறார்கள். அப்போது யாழ்ப்பாணத்தில் வசித்த  யோகியர் சிலரும் அந்தச் சந்தையில் மாண்டார்கள். அவர்களுக்கு முஸ்லிம்கள் நினைவுத்தூபிகள் எழுப்பினார்கள்.
ஆரம்பத்தில் மிருசுவில் பக்கம் இருக்கும் உஷன் என்ற கிராமத்தில் (உஷன், முஸ்லிம் பெயர்), பின்னாளில் நல்லூரடிக்கு இடம்பெயர்ந்திருக்கிறார்கள். அங்கே பள்ளிவாசல் கூட கட்டியிருக்கிறார்கள்.  யாழ்ப்பாணத்தை வெற்றிகொண்ட போர்த்துக்கேயர், தமக்கெதிராக முஸ்லிம்கள் தாக்குதல் நடத்துக்கூடும் என்ற அச்சத்தில் முஸ்லிம்களை சிரச்சேதமும் செய்திருக்கிறார்கள். நல்லூரில் சோனகக் குடிகளை சூறையாடியும் இருக்கிறார்கள். எவற்றை எல்லாம் சூறையாடியிருக்கிறார்கள்? என்றும் தகவல் இருக்கிறது.
10000 கண்டி நெல், மற்றும் 400 கண்டி அரிசி.

விடை தெரியாத கேள்வி

1990ம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம், முஸ்லிம்களை ஜின்னா மைதானத்துக்கு புலிகள் அழைக்கிறார்கள். அப்போதைய யாழ் மாவட்ட அரசியல் பொறுப்பாளர் இளம்பரிதி வருகிறார். அங்கே அறிவித்தல் கொடுக்கப்படுகிறது. அடுத்த இரண்டு மணி நேரங்களில் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் யாழ் குடாநாட்டை விட்டு வெளியேறவேண்டும் என்ற அறிவிப்பு. ஏன் எதற்கு என்ற எந்த விளக்கமும் கொடுக்கப்படவில்லை. எந்தப்பொருளும் கொண்டுபோக அனுமதியில்லை. வீடு, நகை, காணி, பத்திரம், உடை, எதுவுமே கொண்டுபோக தடை. ஐஞ்சு சந்தியில் முழுமையான உடன் சோதனை செய்துவிட்டே பஸ்ஸில் ஏற்றியிருக்கிறார்கள். இந்த அனுபவத்தை எழுத்தின் வடிக்கமுடியாது. இதை முஹம்மட் யாசீன் சொல்லுகிறார். பாருங்கள்.


“Still we don’t know what for we were chased from Jaffna”.

ஏன் நடந்தது? யாரால் நடந்தது?

யாழ் முஸ்லிம்களின் வெளியேற்றத்தை, வெளியேற்றத்தின் பழியை பொதுவாக பலரும் புலிகள் மீதே சுமத்துவர். மிதவாத தலைவர்கள், புலிகளின் செயலால் நாணிக் கோணுகிறோம் என்பர். புலி எதிர்ப்பாளர்கள், பாசிசப்புலிகளின் அடாவடி என்பர். ஆனால் உண்மையில் புலிகள் இங்கே உடனடிக் காரணம் மாத்திரமே. புலிகளைக் கேட்டால்கூட இதற்கு சரியாக பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறுவார்கள். அவர்களுக்கே காரணம் சரியாக தெரியாது.
ஈழத்து வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அத்தனை சம்பவங்களுக்கும் விளக்கம் கொடுக்கமுடியும். சரியான முடிவோ, தவறான முடிவோ, ஏன் இப்படி செய்தார்கள்? என்பதை ஆய்வுகொண்டு அறியமுடியும். ஆனால் முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றத்துக்கு அப்படி ஒரு நேரடியாக விளக்கத்தை கண்டுபிடிப்பது மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது.
சிலர் கிழக்கில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள்தான் காரணம் என்பர். சிலர் உளவாளிகள் முஸ்லிம்களில் அதிகம். அவர்கள் தமிழ்போராட்டத்துக்கு சிக்கலைக் கொடுக்கலாம். அதனாலேயே வெளியற்றப்பட்டனர் என்பர். சுமந்திரன் இதனை இனச்சுத்திகரிப்பு என்பார். இந்த மூன்றையும் முழுமையாக அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள மனம் மறுக்கிறது. உண்மையில் அந்தச்சமயத்தில் உளவு வேலையில் முஸ்லிம்களை விட தமிழர்களே மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தனர். கிழக்கில் நடந்த சம்பவத்தில் வடக்கில் வன்மம் தீட்டப்பட்டது என்பதைக் கேட்கவே அபத்தமாக இருக்கிறது. இனச்சுத்திகரிப்பா அது? என்றால், அப்படியொரு முட்டாள்தனத்தை, ஒரேநாளில் செய்யத்துணிந்த இயக்கம் பின்னாளில் இவ்வளவு பெரிதாக வளர்ந்திருக்க சாத்தியமில்லை. ஆக என்னதான் நிகழ்ந்தது?
1
முஸ்லிம்களும் தமிழர்களும் பிட்டும் தேங்காய்ப்பூவும் போல ஒற்றுமையானவர்கள் என்று மறைந்த தலைவர் ஆஷ்ரப் அடிக்கடி கூறிக்கொள்வார். அதிலே ஒரு உள்குத்தும் இருக்கிறது. புட்டும் தேங்காய்ப்பூவும் சேர்ந்திருக்குமே ஒழிய கலந்திருக்காது. சேர்வைக்கும் கலவைக்கும் வேறுபாடு இருக்கிறது. தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும் சேர்வை போல. மொழியால் சேர்ந்து இருந்தாலும் அவரவருக்கென்று தனிப்பட்ட கலாச்சாரம், ஆளுமை. வாழ்க்கை நெறிகள், மதம்… கூடவே சச்சரவு எப்போதுமே இருந்து வந்திருக்கிறது. இது இன்றைக்கு நேற்றைக்கு அல்ல. ஐநூறு அறுநூறு ஆண்டுகளாக இருக்கும் சச்சரவு. முஸ்லிம்கள் ஒன்றும் வெளியிலிருந்து வரவில்லை. எப்படி இங்கிருந்த திராவிடர் இந்து மதத்தை தழுவினரோ, எப்படி கிறிஸ்தவர்கள் ஆனார்களோ அதே போலவே முஸ்லிம்களும் தம் மதத்தை தழுவினர். அவ்வளவே. போர்த்துக்கேயருக்கு எதிராக முஸ்லிம்கள் தம் நாட்டுக்காக போராடி மடிந்தனர்.   அவர்களையே, ஒரு கோயில் கட்டவேண்டும் என்ற அற்ப காரணத்துக்காக, இருந்த இடத்தைவிட்டு துரத்தியிருக்கிறார்கள் பண்டைய தமிழர்கள். கோயில் கட்ட புறப்பட்டவர்கள், பன்றித்தலை எல்லாம் வெட்டிப்போட்டிருக்கிறார்கள். இன்றைக்கு மாற்று இயக்கங்கள் நாயை வெட்டி வாசலில் போடுகிறார்கள் என்று செய்தி வருகிறது அல்லவா.
இது தமிழனின் “டி என் ஏ” பிரச்சனை.
90களிலும் இதுவே நிகழ்ந்தது. கூட இருந்து, எம்மோடு சேர்ந்து வாழ்ந்த, ஒன்றாக பிரச்சனைகளில் சிக்கித்தவித்து, இணைந்து அடக்குமுறையை எதிர்த்து குரல்கொடுத்த ஒரு தனித்துவ சமூகத்தை மிக இலகுவாக, இரண்டு மணிநேரம், இரண்டாயிரம் ரூபாய்களுக்குள் அனுப்பிவைத்துவிட்டோம்.  “மாவீரர் மேஜர் அன்பு என்கின்ற முஹம்மது அன்வர்” ஞாபகமாக தீரன்.என்.ஏ எழுதிய கவிதை ஒன்று ஞாபகம் வருகிறது. ஒவ்வொரு தடவையும் வாசிக்கும்போது என் செவிப்பறை அவமானத்தில் அறை பட்டுச்சிவக்கும்.
நம்மூர் நிலா
குளத்தினுள் விழுந்து கிடந்த
ஒரு இரவில் என்னிடமிருந்து
நீ விடை பெற்றாய்.

சந்திர விளக்கு
அணைந்த ஓர் இருட்டில்
சந்திக்க வந்தாய். மறுபடி
ஒரு திருடனைப் போல.
”அன்வர்” என்றேன்.
”அன்வர் இல்லை மேஜர் அன்பு”
என்றாய்.
உந்தன் ஈரவிழிகளில் – தமிழ்
ஈழ வரைபடம் தெரிந்தது.
நம்மூர் நிலாக்கள் வன்னிக்
குளத்தினுள் விழுந்தன.
உம்மாவின் விழிகள் கண்ணீர்க்
குளத்தினுள் வாழ்ந்தன.
நீ திரும்பி வரவில்லை இதுவரை.
தீப்பந்தம் அணைத்து
தீபங்கள் ஏற்றி ஒப்பந்தம் செய்து
ஒப்பங்கள் இடும் இந்நேரம்
உம்மா பாவம் மகிழ்கிறாள்.
ஈகைச்சுடர் கொளுத்தி
பொங்கும் தமிழர்களிடையே
தேடுகிறாள் - உனக்காக
தின்பண்டம் செய்கிறாள்.

மகனே அன்வர் எங்கே?
மேஜர் அன்பு எங்கே?
அன்பே நீ எங்கே?

என்னால் உம்மாவுக்குச்
சொல்ல முடியவில்லை.
சொல்லவும் போவதில்லை.

அஞ்சலிச் சுவரொட்டியில்
அந்நேரமே நீ
ஒட்டப்பட்டு இருந்ததை,
மாவீரர் துயிலிடத்தில்
ஓரிடத்தில்
தனியிடத்தில் நீ
”கபனி” டப்படாமலே
விதைக்கப்பட்டிருப்பதை.

-- தீரன் என்.ஏ

இந்த பதிவு ஒருவித சுய ஆராய்ச்சி. தெரியாத பதிலை தேடிக்கண்டுபிடிக்க எழுதப்பட்ட எழுத்து. வடக்கு முஸ்லிம்களின் வெளியேற்றத்துக்கு இனிமேலும் புலிகளை குற்றம் சொல்லி நாங்கள் தப்பிக்கொள்ளலாமா? இந்தப்பிரச்சனையை அதைவிட பரந்த வெளியில் அணுகவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஆயுதம் இல்லாதவர்கள் மனதுக்குள் நினைத்ததை ஆயுதம் உள்ளவர்கள் வெளிப்படையாக செய்தார்கள். இங்கே பாவிகள் யாரென்றால், முஸ்லிம்கள் வெளியேறும்போது உள்ளூற சந்தோசப்பட்ட அனைவருமே. அவர்கள் போனபின்னர், அவர்களுடைய உடைமைகளை வெட்கமேயில்லாமல் கொள்ளையடித்தவர்கள். வியாபாரங்களையும் வீடுகளையும் கைப்பற்றிக்கொண்டவர்கள். அப்போது படித்தவர்கள், பண்பாளர்கள் என்று அறியப்பட்டவர்கள் கூட இதை இரகசியமாக ஆதரித்தார்கள். முஸ்லிம்களோடு தனிப்பட்ட ரீதியில் நட்பு பாராட்டியவர்களே பெரும்பாலும் அந்தச்செயலுக்காக விசனப்பட்டார்கள். ஒல்லாந்தர் காலத்தில் பன்றித்தலை போடும்போதும் இதேபோன்றே மக்கள் உள்ளூற நினைத்திருப்பார்கள் என்பதில் ஐயம் இல்லை.
ஆக இதற்கு என்னதான் வழி? தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும் இணைந்து வாழவே முடியாதா? இணைந்து வாழ முடியுமா? முடியாதா? என்பதை பெரும்பான்மை இனம் தீர்மானிக்கமுடியாது. கூடாது. அதை சிறுபான்மை இனமே தீர்மானிக்கவேண்டும். ஆனால் இணைந்திருக்கக்கூடிய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துவதில் பெரும்பங்கை பெரும்பான்மை செய்யத்துணியலாம். காந்தி ஜின்னாவுக்கு பிரதமர் பதவியே கொடுக்கத்துணிந்தார். சம்பந்தர் கிழக்கின் முதலமைச்சர் பதவியை முஸ்லிம் தலைவருக்கு கொடுக்க முன்வந்தார். இவை இரண்டுமே இதயசுத்தியுள்ள நகர்வுகள் என்றால் பாராட்டத்தக்கதே. இரண்டும் நடைபெற்றிருந்தால்தான் அந்த நகர்வுகளின் நேர்மைத்தன்மை பின்னாளில் தெரியவந்திருக்கும். நடைபெற எவருமே விடவில்லை.
இப்படியான இருண்ட, சில்லுப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வுகள் வெறும் தனிமனிதர்களிடமிருந்தே வெளிவரும். சோ.பாவின் இந்தப்பேட்டி அத்தகையது. நம்பிக்கையூட்டுவது.

இறுதியில் “நான் எப்படி என்னுடைய முஸ்லிம் நண்பர்களுக்கு முகம் கொடுப்பேன்?” என்று சோ.பா கேட்கிறார். அந்த குற்றவுணர்ச்சிதான் இனங்களுக்கிடையிலான ஒற்றுமைக்கான ஆதாரமான சங்கதி. எங்களில் எத்தனைபேருக்கு அந்த குற்ற உணர்ச்சி இருக்கிறது? இன்றைக்கும் சிங்களவர்கள் முஸ்லிம் பள்ளிவாசல்களை இடிக்கும்போது உள்ளூற சந்தோஷப்படும் பேர்வழிகளை பார்க்கிறேன். “நல்லா வாங்கட்டும், நாங்கள் அடிவாங்கேக்க சும்மா இருந்தாங்கள்தானே” என்று குரூர திருப்திப்படும் நண்பர்கள் எனக்கு இருக்கிறார்கள். கூடவே, சிங்களவர் சிறுபான்மையை அடித்தால், சர்வதேச ரீதியில் அவர்களுக்கு அபகீர்த்தி வந்துவிடும். எங்கள் விடுதலையை அது வேகப்படுத்தும் என்று இன்னொரு கணிப்பு.  இன்னொரு சிறுபான்மையில் வீழ்ச்சியில் எப்போது நாம் இன்பம் காண்கிறோமோ, அந்தக்கணத்திலேயே சிங்களவரை குற்றம் சொல்லும் தகுதியை நாங்கள் இழக்கிறோம்.
சோ.பா கேட்கும் “எப்படி நான் முகம் கொடுப்பேன்?” கேள்வியின் வெப்பத்தை நானும் அண்மையில் அனுபவித்தேன். வஜ்னா அக்கா, மறைந்த கவிஞர், முன்னை நாள் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் பிரதித்தலைவர் மருதூர்க்கனி ஐயாவின் புத்திரி. இங்கே மெல்பேர்னில்தான் இருக்கிறார். வைத்தியர். ஒருநாள் அவர் கணவர் ரபீக் என் வீட்டுக்கு வருகிறார். “தம்பி, மருதூர்க்கனி கவிதைகள்” என்ற நூலை வெளியிடுகிறோம். நூலுக்கு ஒரு நயப்புரை செய்யவேண்டும்” என்றார். கவிதைப்புத்தகத்தை வாங்கி வாசித்தேன். மருதூர்க்கனியைப்பற்றி நான் என்ன சொல்ல? அவர் கவிதை ஒன்று சின்ன சாம்பிளுக்கு.
"காலில் போடும் செருப்பும்தான்
ஹஜ் யாத்திரை
செல்கிறது"
நிகழ்ச்சிக்குப் போனேன். முதன்முதலில் மெல்பேர்னில் ஒரு கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழாவுக்கு போகிறேன். விழா மண்டபம் ஒரு திருமண மண்டபம் போல ஜொலித்தது. முன்னூறுக்கு மேற்பட்ட கூட்டம். பேச்சாளர்கள் சுட்டிக்காட்டிய ஒவ்வொரு சுவாரசிய விஷயங்களுக்கும் கூட்டம் புரிந்து கைதட்டி உற்சாகம் தந்தது. அங்கே இருந்த தமிழ்த்தனம். வரிக்குவரி வள்ளுவரையும் பாரதியையும் உமறுப்புலவரையும் எடுகோள்காட்டிய பேச்சாளர்கள். அதிலும் ஒரு இளைஞர், வைத்தியர், இங்கே வளர்ந்தவர். மேடையில் தொகுத்து வழங்கினார். தமிழ் அவர் பேச்சில் வார்த்தை ஜாலமிட்டது. கவிதைகள் சராமாரியாக விழுந்தன. அந்த இடத்திலேயே. எழுதி வைத்தெல்லாம் பேசவில்லை.
dsc_0853
விடைபெறும்போது ரபீக் அண்ணா கார் வரைக்கும் வந்து வழியனுப்பினார்.
“இதே மெல்பேர்னில்தான் நான் ஆறு வருடங்களாக இருக்கிறேன். ஒருநாள்கூட இன்றைக்கு பேசிய பேச்சாளர்களை எந்த தமிழ் மேடைகளிலும் கண்டதில்லையே? இன்றைக்குத்தான் முதன்முதலில் காண்கிறேன்”
என்று ரபீக்கிடம் கேட்டேன். அவர் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.
“அப்படியென்றால் இதுதான் நீங்கள் கண்ட முதல் முஸ்லிம் மேடை”
மேடைகள் இரண்டு. மொழி ஒன்று. அந்த புள்ளியை எப்படி சரியாக பாவிக்கிறோம் என்பதிலேயே இந்த கசப்பான வரலாறு திரும்புமா இல்லையா என்பது தங்கியிருக்கிறது.

உசாத்துணைகள்
படங்கள் - கண்ணன் அருணாசலம்
ஈழத்தவர் வரலாறு - செங்கை ஆழியான்
ஈழத்துத் தமிழ்க் கவிதைகள் - ஸ்ரீ பிரஷாந்தன் (தொகுப்பாளர்)
மருதூர்க்கனி கவிதைகள்
முகநூல் நிலைத்தகவல்

51 comments :

  1. இறுதிவரை சரியான விளக்கம் கொடுக்கப்படவில்லையெனில் எங்கள் அவமானத் தழும்புகள் மாறாது அண்ணா.... போராட்டம் பற்றிய புலிகளின் ஆளுமைகள் பற்றிய பதிவுகளெல்லாம்.... முஸ்லிம்களை ஏன் துரத்தினார்கள் என்ற ஒரு வினாவில் அடிபட்டுப்போகின்றன... நானும் அதற்கான பதிலைத் தான் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்.... தங்கள் பதிவில் சரியான விளக்கம் கிடைக்கும் என்று நினைத்தேன்..... விடை தருவார் யாரோ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. செல்வி. இதற்கு நீங்கள் நினைப்பதுபோன்ற பதிலை யாராவது தரமுடியுமா என்பது சந்தேகமே. பல பகுதிகளிடமும் கேட்டு, வாசித்துவிட்டே இதை எழுதுனேன். ஒவ்வொரு பதில்களிலும் அபத்தம் நிறைந்திருக்கிறது. தமிழர் முஸ்லிம் பிரச்சனை தனித்துவமானது. சிங்களர்-தமிழர் போன்று சிக்கலும் நிறைந்தது. சிறுபான்மையாக சாதாரண முஸ்லிம்கள் தமிழரால் அனுபவித்த வலி, தமிழர் சிங்களரிடம் அனுபவிப்பது போன்றதே என்பதையே நல்லூர் சம்பவங்கள் மூலம் சொல்ல விளைந்தேன். புலிகளின் பெயரை சொல்லி நாம் இலகுவில் இந்த விசயத்தில் தப்பிவிட முடியாது.

      Delete
  2. JK,
    your writing is getting improved day by day. Well narrated view. It is true for Jaffna people but I know some "real stories" happened to Tamils in the east which were never addressed by Muslims, they are even trying to hide until now, many of the outside people dont know. They always try to unite in the name of religion. At least, there are people from Jaffna agree and address the issues that were done to Muslims by Tamils.

    Sathees

    ReplyDelete
    Replies
    1. Yes. Muslims were dragged into lot if conspiracies and incidents which they never involved. Nevertheless, even if they indeed did it, that cannot be a justification to what happened in the north. That's what I was trying address. Also I recently found out that, Muslims were discriminated continuously throughout the history, by Tamils and Sinhalese. Ethnic issue in SL is actually a trio issue.

      Delete
    2. I dont and never justify what happened to them in Jaffna, and I too had some Muslim friends from I guess "Osmania College" in Jaffna. Our team used to play cricket matches with them. They were all chased in 1990, and never met them lately. I still remember and witnessed their pain while they were all packed in buses in "muthirai chanthi" in Nallur, and I was physically there trying to meet my friends before they left but no success.

      other side of the story in the east:
      I met some friends in Pera Univ, they were from small Tamil villages in Ampara. They lost life of a family member or propery, were living under great thread of trained Muslim Forces on day to day life. I heard it is common.

      My point is.. this issue has to be addressed by both sides, otherwise nothing will be solved. Your article is correct about our side ( Jaffna high cast Tamils) but might give a wrong impression to the reader that Muslim people are being discriminated by Tamils in Sri Lanka, even in the east, as the same way as Sinhala discrimination to minorities.
      Sathees

      Delete
    3. Thanks Satheesh. I appreciate it and totally agree with you that I didn't cover the discrimination on Tamils by Muslims, predominantly in the east.
      This post and the intent of it, is too little to cover the complete episode. I know the appointment of muslim guards in the east and the subsequent conflicts between the communities. I couldn't cover them, for two reasons. One I don't know much of it and I have to research a lot. Second, the post was not intended to portray any balance. May be a political columnist would have covered it, but my knowledge and skills are not up-to it. Hence I focused only on the expulsion of northern Muslims, which I witnessed it as a child, and the chilling feeling to know what happened in the history of Nallur also. This post is a result of that feeling and this post should noway looked as a fair assessment of tamil-muslim ethnic problem. If it creates an impression that Muslims people are discriminated even in the east, then I offer my apologies. But assure its an honest attempt of confession.

      Delete
  3. So may new information about Nallur kovil.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Shell shocked to know them. The only reason why I came to write it.

      Delete
  4. I remember One of Appa's muslim friends brought his scooter one evening and handed over it to him before he left. Disturbing memories triggering guiltiness.

    ReplyDelete
    Replies
    1. The technical college lecturer whom so.pa is referring in the video is a friend of my dad too.

      Delete
  5. மாற்றம் ஒன்று தான் மாறாதது - மாறாது எண்டு சொல்லேல்ல, மாறினால் நல்லது எண்டுதான் சொல்லுறன்!
    Uthayan

    ReplyDelete
  6. முஸ்லிம் மக்களின் வெளியேற்றம் தொடர்பாகப் பல கதைகள் வாய்மொழிமூலம் சொல்லப்படுவதுண்டு. இவ்வெளியேற்றம் பற்றிப் புலிகளும் தங்கள் பக்க விளக்கங்களை வழங்கியிருந்தனர், ஆயினும் அவை யாராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாததால் இது தொடர்பாகப் பேசுவதைப் புலிகள் தவிரக்கத் தொடங்கினர். முஸ்லிம்கள் வீடுகளைவிட்டு வெளியேறிய போது அவர்களின் சொத்துக்கள் சூறையாடப்பட்டது எனப் பல தகவல்கள் உண்டு. ஆயினும் பின்னர் முஸ்லிம் மக்களின் வீடுகளை இடம்பெயர்ந்து யாழ்ப்பாணத்துக்குள் வந்த மக்களால் பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கியதன் பின்னர் அவ்வீடுகளில் காணப்பட்ட பெறுமதி மிக்க பொருட்கள் புலிகளால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டு அவர்கள் பாதுகாப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. தமிழ் மிதவாதத் தலைவர்கள் எனத் தங்களை அடையாளப்படுத்தும் தலைவர்கள் இதை வெறுமனவே புலிகளின் தலையில் பழியைப் போட்டுத் தப்பிக்க நினைக்கிறார்கள். பல வேளைகளில் புலிகளை முஸ்லிம் குடும்பங்கள் காப்பாற்றிய நிகழ்வுகள் நடந்திருக்கின்றன. புலிகள் கூட முஸ்லிம் மக்களை அடியோடு யாழ்ப்பாணத்தை விட்டு அகற்ற எண்ணியிருப்பார்கள் என்று எண்ணியிருப்பார்கள் என நான் நினைக்கவில்லை. தற்காலிகமான ஏற்பாடு மீண்டும் அவர்களை அழைப்பதற்கு வாய்பில்லாமல் போன ஒரு நிலையாகவே இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. அது ஒரு தவறான, பின்விளைவுகளை யோசிக்காத தூரநோக்கற்ற அவசர முடிவு என்பதை அனைவருமே ஏற்றுக்கொள்வர். அந்தக்காலப்பகுதியில் மிகப்பெரிய அரசியல் முடிவுகள் போகிற போக்கில் எடுக்கப்பட்டன. எமது சாபக்கேடு அது.

      Delete
    2. I try my Tamil writing:
      எங்களை AL Tuition class இல் இருந்து ஒரு நாள் புலிகள் கூட்டிக்கொண்டு (1991 or 1992) Mulisms இருந்த வீடுகளை துப்பரவு செய்யக்கொண்டு போனார்கள். அவர்கள் வீடுகளை பார்க்கும்போது மிகவும் வலித்தது. நாங்கள் அந்த இடத்தில இருந்தால் எப்படி எமக்கு வலித்திருக்கும் என்று சிந்தனை போவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

      மிகப்பெரிய தவறு அது . இன்னமும் அவர்கள் யாழ்பாணத்தில் வந்து முழுமையாக குடியேறவில்லை.

      JK,
      அரசியல் பதிவுகள் எழுதும்போது உங்கள் வீச்சு அதிகமாகவும் முழுமையாகவும் இருக்கிறது. நன்றாக எல்லாவற்றையும் உள்வாங்கி இணைத்து எழுதுகிறீர்கள். நான் நினைப்பதுகளை என்னால் கோர்வையாக வெளிப்படுத்த முடிவதில்லை, உங்களுக்கு நன்றாக வருகிறது. இப்படியான பதிவுகளில் கூடுதல் கவனம் செலுத்துங்கள். பதிவுகள் நாளுக்கு நாள் மெருகேறுகிறது.

      Sathees

      Delete
    3. //தற்காலிக ஏற்பாடு, மீண்டும் அவர்களை அழைப்பதற்கு .....// இது முற்றிலும் தவறு, இது நகைப்பிற்கிடமான கருத்தும் கூட.

      மீண்டும் அழைப்பதற்கான நோக்கத்துடனான தற்காலிக ஏற்பாடு என்றால், ஏன் கையில் இருந்த நகை, காசு, உடுதுணிகள் என்று எல்லாவற்றையும் செக் போயின்ட் போட்டு தேடித் தேடித் பிடுங்கிக் கொண்டு சொப்பிங் பேக்குடன் அனுப்ப வேண்டும்???

      Delete
  7. நல்லதொரு பகிர்வு!

    1915 ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம்கள் மேல் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட வன்முறையில் கைதாகி சிறை சென்ற சிங்களத் தலைவர்களின் மரண தண்டனையை இல்லாதொழித்து விடுவித்தவரும் ஒரு தமிழரே..
    அவரைத் தேரில் வைத்து இழுத்தார்களோ, தோளில் சுமந்து சென்றார்களோ.. அந்த மரியாதை, கொலைஞர்களைக் காப்பாற்றியதற்குக் கிடைத்தது.

    நல்லூரடியில் போர்த்துக்கேயருக்கும் தமிழருக்குமிடையிலான போரில், Cross-fire இல் சிக்கி உயிரிழந்த யோகியின் பெயர் சிக்கந்தர் என்றும், அவர் அந்தப் போரையும் தனது இறப்பையும் முதலே எதிர்வு கூறியிருந்ததாகவும், செங்கை ஆழியான் நூல்களில் படித்த நினைவு.

    ReplyDelete
    Replies
    1. சிக்கந்தர் இறந்ததும் அந்த யோகிக்கும் முஸ்லிம்கள் (அவர் இரண்டு இனங்களாலும் மதிக்கப்பட்டவர் ) நினைவுத்தூபி எழுப்பியதும் உண்மையே. ஈழத்தவர் வரலாறு அதை சொல்கிறது.

      Delete
  8. எப்போதும் என்னுள் இருந்த இருக்கின்ற கேள்வி......விடை கூட என்னளவில் கண்டு பிடித்ததால் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ள தோன்றவில்லை.

    உங்களுடைய கடுரைக்கு கருத்து தெரிவிக்கும் அருகதை எனக்கு இல்லையென்றாலும் எனது முடிவான "பெரும்பான்மை இனத்தவர்களினதும் , தங்களின் இருப்புக்காக, யாரை என்ன விதத்திலேனும் தண்டிக்க நினைப்பதும் (சமயவாதிகள் என்பார்கள், செய்வது எல்லாம் சமயத்துக்கு எதிராகவே இருக்கும், பொதுநலவாதிகள் - சுயநலத்தின் உச்சதிதில் இருப்பார் , இப்படி பலர் ). இது பொதுவாக எல்லா மனிதர்களினதும் DNAயில் உண்டென்றாலும், தமிழர்களில் அதிகம் உண்டெனலாம். முதலில் எங்களுக்குள் (தமிழர்கள்) உள்ள பிரிவினைகளை தீர்த்தாலே, இது போன்ற கனவிடயங்களுக்கு தீர்வு கண்டுவிடலாம்.

    உங்களுடைய கதையிலேயே ஒரு உதாரணம் http://www.padalay.com/2012/02/blog-post_14.html.

    அஜந்தன்

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி உங்கட கருத்துக்கு அண்ணே.

      Delete
  9. There are lot of things done by Muslims in East whether that justify the expulsions of Muslims in north? I don't know.
    I do have some good friends in their midst, but I believe average Muslims are OK but some politicians and mullahs are the main culprits. There are incidents they went into Tamil villages and hack the people to death 1990, we were afraid everyday it will happen in our area too. tigers went did the same too like massacre of Muslims in the mosque.
    Most of their villages are in the main road and they will block the road or killed the Tamils going through so we have to long way to cross their area. I remember a catholic father (fr ambrose) trying to take an injured child to hospital thru kattankudy was hacked he was in hospital for long time and he lost all his memory. at the same time there was Muslim man was at the refuge camp, he cried "Allah" in his sleep, the refugees was going to attack him but the church father took him to the army camp in the middle of the night to save him.
    There are lot of story's like that am not saying tigers are right and Muslims are wrong, and vise versa. There is no point blaming each other for what happen. but ordinary people suffer for those decisions taken by their leaders and pay the price with their life.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you for your information. It provides another view point.

      Delete
    2. தென்னிலங்கையின் நீர்கொழும்பு போன்ற பிரதேசங்களைச் சேர்ந்த முஸ்லிம்களுடன் பழகிய, தமிழ் நன்கு பேசத் தெரிந்த சிங்கள இளைஞர்கள் துணை இராணுவ அணிகளாக அமைக்கப்பட்டு, முஸ்லிம் பெயர்கள் சூட்டப்பட்டு (உதாரணம் : முனாஸ், ஹசான், தில்சாத் ) கிழக்கின் முஸ்லிம் ஊர்களுக்கு அனுப்பப் பட்டார்கள். இலங்கையின் ஒவ்வொரு முஸ்லிம் பிரதேசத்திலும், ஒவ்வொரு வித்தியாசமான தமிழ்ப் பேச்சு வழக்கு முஸ்லிம்களுக்கு மத்தியில் இருப்பதனால், மேற்படி துணை இராணுவக் குழுக்களின் உண்மை நிலவரம் தெரியாத/ புரிந்து கொள்ள முடியாத கிழக்கு முஸ்லிம்கள், அவர்களை உண்மையான முஸ்லிம் ஆயுத தாரிகள்/ போராளிகள் என்றே நம்பினார்கள்.

      முஸ்லிம் பெயர்களில் மறைந்து செயற்பட்ட மேற்படி துணை இராணுவக் குழுக்களால் அப்பாவித் தமிழர்களுக்கு எதிராக மேற்கொள்ளப் பட்ட கொலைகளினதும், அவர்களின் தூண்டுதல்களினால் மேற்கொள்ளப் பட்ட படுகொளைகளினதும் பழிகளையும் முஸ்லிம்கள் மீது அநியாயமாக சுமத்தப் படுவதனைக் காண முடிகின்றது.

      இது குறித்து விரிவாக ஆராயாமல், மொட்டையாக முஸ்லிம்கள் மீது ஒட்டு மொத்த பழியையும் போடுவது சரியன்று.

      இராணுவ துணைக் குழுவில் முஸ்லிம் பெயரில் பணிபுரிந்த, "கொழும்பு முஸ்லிம் தமிழ்" மற்றும் "கிழக்கு முஸ்லிம் தமிழ்" பேச்சு மொழிநடைகளை சிறப்பாக பேசும் ஒரு சிங்களவரை நான் அன்மைஉயில் சந்தித்து இருக்கின்றேன்.
      இராணுவத்திற்கு டெண்டர் வழங்கும் ஒரு பொறுப்பில் அவர் தற்பொழுது இருக்கின்றார்.

      Delete
    3. no, not, the muslims who joint with army and killed tamill peoples still living in london Fauzer, and his uncle mohamad (Akkaraipattu)

      Delete
    4. முஸ்லிம்கள் பக்கமிருந்து தவறு நிகழ்ந்தது/நிகழவில்லை என்கின்ற சாத்தியங்கள் இல்லாமல் இந்தபதிவு உள்வாங்கப்படவேண்டும் என்பதே எழுதும்போது எனக்கிருந்த மனநிலை. அது வாசிப்பவரை சென்றடையாமல்போனது எழுத்தின் தவறு என்று தோன்றுகிறது.

      Delete
  10. " That is the cap Muslims wear".
    I have been thinking about this incident last week. So painful. When u wrote about this incident, it is sad.

    Ganesh

    ReplyDelete
  11. இதுபோன்ற ஈழத்து வரலாற்று நிகழ்வுகளை ஜே கே வாயிலாக அறிவதில் மிகவும் மகிழ்ச்சி. நல்லதொரு வரலாற்று ஆய்வு பதிவு.

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி முருகேசன்.

      Delete
  12. இந்த குற்ற உணர்வை, எந்த வித நியாயப்படுத்தலும் இல்லாமல் நான் பல முஸ்லிம்களிடம் மனம் விட்டு சொல்லியிருக்கிறேன். கற்பிட்டியில் வடக்கு முஸ்லிம்களின் அகதிமுகாமில் ஒரு நாள் அந்தி சாய்ந்த பிறகும் நாம் பேசிகொண்டிருந்தோம். அவர்கள் பேச்சில் இன்னும் யால்ல்ப்பானத்து தமிழ் வடை மிச்சமிருந்தது. அரசியலும், அனுபவங்களும், வடுக்களும் ஆயிரம் நியாயங்களை சொன்னாலும், என் மனதிலிருந்த வலியையும், குற்ற உணர்வையும் வெளிப்படையாக சொன்னேன். மனது கொஞ்சம் இலேசானது.இந்த பதிவை வாசிக்கும் பொது மீண்டும் அந்த நினைவுகள். அருமையான பதிவு தலை.

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி கேதா.

      Delete
  13. நல்ல பதிவு ஜே.கே. இன்று தமிழகத்தில் பிரச்சினை என்னவென்றால் திமுக மற்றும் அதிமுக தலைமை தங்கள் நன்மைக்காக பொதுபிரச்சினைகளில் கூட ஒற்றுமையை வரவிடாமல் செய்துவிட்டார்கள். தப்பித்தவறி அவர்கள் ஒருவிஷயத்தில் நெருங்கிவரலாம் என்று நினைத்தால்கூட மற்ற கட்சிகளும், சுற்றியுள்ளவர்களும் விடாமல் செய்துவிட்டார்கள். அதன் தொடர்ச்சி தான் மற்ற இடங்களில் உள்ள தமிழ் மக்களையும் பாதித்துள்ளது. தமிழ்பேசும் மக்களிடையே உள்ள வேறுபாடுகளுக்கு திமுக மற்றும் அதிமுக தலைமை காரணமல்ல அவை ரொம்ப நாளாக பல காரணங்களால் உள்ளது ஆனால் இன்று பொதுபிரச்சினைகளில் கூட ஒற்றுமை இல்லாமல் இருப்பதற்கு இவர்கள்தான் முக்கிய காரணம். நீங்கள் எழுதுவது மற்றும் பலர் சொன்னது/எழுதியது இவற்றை எல்லாம் வைத்து பார்க்கும் போது இலங்கையில் உள்ள தமிழ்பேசும் மக்களிடையே உள்ள வேறுபாடுகள் தமிழகத்தை விட மிக சிக்கலாக உள்ளது என்று புரிகிறது. இது போன்ற பதிவுகள் ஒற்றுமையை நோக்கிய முதல் அடிகளை எடுத்து வைக்க காரணமாக இருக்கும்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி மோகன். ஈழத்தவர் வரலாறு வாசிக்கும்போது நல்லூர் சம்பவங்கள் பற்றி அறிந்தேன். உடனேயே இந்த பதிவு எழுத தோன்றியது.

      Delete
  14. முஸ்லீம்கள் வடக்கில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டது 1990. அதன் பின்னர் புலிகளின் ஆட்சி வடக்கில் இருந்தது (யாழ்பானத்தில்,) 95 அக்டோபர் மட்டும் என்று நினைக்கிறன். அதன் பிறகு பெருவாரியான தமிழ் மக்களே புலிகளின் சொல்லை மீறி, தென்மராச்சியில் இருந்து யாழுக்கு ராணுவ கட்டுப்பாட்டு பிரதேசதிற்கு/அரசாங்க கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்து விட்டார்கள்.

    ஆனால் 90 ஆம் ஆண்டு வெளிக்கிட்ட /துரத்தபட்ட / இன சுத்திகரிப்பு செய்த முஸ்லீம்களை இன்னும் யாழ்பானதிர்க்கு வர தடை செய்யும் இனவாதிகள் யார் என்று பார்த்தல் இதனுடைய இன்னுமொரு பக்கம் தெரியவரும்.

    95 இல் இருந்து 2014 மட்டும், எங்கே புலிகள் தடை செய்தார்கள்? எப்படி செய்தார்கள்? என்று சொன்னால், இன்னும் வாசிபவர்களுக்கு தெளிவாக இருக்கும்.

    அப்படி இல்லாவிடில் , 2009 மே கடந்தே 5 வருடங்களாக போய்விட்டது; இன்னும் யாழ் முஸ்லீமை திரும்ப வர தடுப்பது யார் ?

    Gopalan

    ReplyDelete
    Replies
    1. வெளிநாட்டுத்/இந்திய அகதிமுகாம்களில் வாழும்/வாடும் தமிழ்மக்களை மீண்டும் நாடு திரும்ப தடுக்கும் அதே காரணிகளாக இருக்கலாமல்லவா அண்ணா?

      Delete
  15. அகதி முகாம்களில் இருபவர்களின் நிலை எங்கும் ஒன்றே. அதேபோல அகதி முகாம்களில் தங்கி இருப்பவர்களின் வாழ்வும் எப்போதும் ஒன்றே - அவர்களது வாழ்வு, அகதி முகாமிக்கு முன்பும்-பின்பும் பெரும்பாலான சந்தர்பங்களில்.
    ஆனால்;
    அவர்களை வைத்து பிழைப்பவர்கள் தொழில் என்றும் மாறுவதில்லை.
    டொரோண்டோ இல் இருக்கும் 99% தமிழ் குடிமக்களிடம் கேட்டால் சொல்லுவார்கள்: சிங்களவன் அடித்துதான் நாங்கள் வந்தனாங்கள், நாடுகிடைத்தால் அடுத்த நிமிடம் பலாலிக்கு டிக்கெட் போட்டுவிட்டுத்தான் அடுத்த வேலை என்று. அதுபோலத்தான் வடக்கை விட்டு வெளியேறின முஸ்லீம்களின் நிலையும்...
    எப்பவும் எங்கேயும் மிகவும் நொந்து போனவர்கள் இருப்பர்கள் அவர்களை விட்டு விட்டுங்கள்
    Gopalan

    ReplyDelete
    Replies
    1. இதற்கு மாற்றுக்கருத்து இல்லை. உடன்படுகிறேன்.

      Delete
  16. அடக்கப்படும் மக்களிடையேகழிவிரக்கத்தையும் சலிப்பையும் உண்டாக்குவதும் எதிர்புரட்சி அரசியலின் ஒரு பாகமே.

    ReplyDelete
    Replies
    1. எதிர்புரட்சி அரசியல் என்ற பதத்தின் அர்த்தம் எனக்கு விளங்கவில்லை. எனினும் படலையின் குறைந்தபட்ச ஆக்கங்களையேனும் வாசிக்காமல் எழுந்தமாறான முன்முடிபுகளை கருத்தாக பதிவதில் அயர்ச்சியும் வருத்தமும் வருகிறது.

      Delete
  17. அணைத்து பதுவுகளும் மிகவும் அருமையாக உள்ளது. உங்களுடைய சேவை தொடர வாழ்த்துகள். மேலும் தமிழக செய்திகள் மற்றும் உலக செய்திகளை அறிய தமிழன்குரல் இணையதளத்தை பார்க்கவும்.

    ReplyDelete
  18. ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும் புரியாத புதிர்....... ஆனால் தலைமை இலகுவில் பிழை விடாது என நம்பிக்கை. ஆனால் வெட்கப்படவேண்டிய விடயம்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. பிழை என்பது மனிதனின் இயல்பான பண்பு. எவரும் விடலாம். அதை உணர்ந்து தன்னையும் பிறரையும் மன்னிக்கதேரியவேண்டியது முக்கிய மனித பண்பு. (Forgive yourself as well as others)

      Delete
  19. நன் அறிந்த மட்ட்டில் தமிழ் பேசும் முஸ்லீம் மக்கள் அரபு நாடுகளில் இருந்து குடிஜேரியவர்கள் அல்லர் , மாறாக யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த ஜாதி வேறுபாடுகள் காரணமாக , மேல் ஜாதி சமூகம் என்று சொல்லபடுகின்ற அதிகார வர்க்கத்தினரின் ஒதுக்குதலுக்கு உள்ளன மக்கள் வியாபாரத்துக்கு என இந்தியாவில் இருந்து வந்த இஸ்லாமிய ஆண்களை திருமணம் செய்து இங்கு இஸ்லாம் மார்க்கம் பரவியதாக அறிந்து இருக்கிறேன் .எனவே தமிழர் , முஸ்லீம் பிரச்னை என்பது ஜாதிய கோட்பாடுகளோடு இணைந்த ஒன்றாகவே நான் கருதுகின்றேன். நான் உசனை பிறப்பிடமாகக் கொண்டவன் ஆகையால் உசன் என்ற பெயர் நீங்கள் கூறியது போல ஒரு கருத்து உண்டு. ஊரின் எல்லையில் ஒரு சமதிமடம் இருப்பதும் உண்மை , அனால் உசனில் காலம் காலமாக இருக்கின்ற சமூகத்தவர்கள் யாழ்ப்பாண உயர் பிரிவை சார்ந்தவர்கள் ஆதலாலும் , உசன் என்பது முருகனுடைய முருகனுடைய வாசஸ்தலம் என பொருள் கொள்ளும் என்ற கருத்துக்களும் ஊரில் சொல்லி அறிந்து இருந்கின்றேன் .எது எவ்வாறாயினும் நாங்கள் வெட்க்கப்பட வேண்டிய விடையம் இன்று இலங்கையிலும் சரி புலம்பெயர் நாடுகளிலும் தமிழ் தொண்டு செய்பவர்களில் எங்களால் அடித்து விரட்டபட்ட இஸ்லாமிய சகோதரர்கள் கணிசமான பங்களிப்பு உண்டு.

    ReplyDelete
    Replies
    1. அரபு நாடுகளில் இருந்து வாணிபர்களே வந்தார்கள். குடியேறிகள் அல்ல. இயல்பாக அவர்களின் வரவால் இஸ்லாம் மதம் இங்கே பரவியது. அதுபோலவே இந்து மதமும் புத்த மதமும். இலங்கையில் உலகின் பெரிய மதங்கள் எதுவுமே தோன்றவில்லை. இயற்கை வழிபாடே இலங்கை ஆதிக்குடிகளிடம் இருந்தது.

      உசன் பற்றிய தகவல் புதிது. நான் படித்த வரலாற்று புத்தகங்களில் அது முஸ்லிம் பெயர் என்ற விளக்கமே இருக்கிறது. உங்கள் தகவலுக்கு நன்றி.

      Delete

இந்த பதிவின் நீட்சி தான் உங்கள் கருத்துகளும். தெரிவியுங்கள். வாசித்து மறுமொழியுடன் வெளியிடுகிறேன்.

அன்புடன்,
ஜேகே