நாவலோ நாவல் : சகுந்தலாவின் வெருளி

 

Vikram-aur-betal-sanjayhumania.com_

தன் முயற்சியில்  சற்றும் தளராத விக்கிரமாதித்தன் மீண்டும் முருங்கை மரத்தில் ஏறி, தலைகீழாக தொங்கிக்கொண்டிருந்த வேதாளத்தை இழுத்து, தன் தோளில் போட்டபடி, அடர்ந்த காட்டினூடே மௌனமாக திரும்பி  நடக்கத்தொடங்கினான்.

சற்றுநேரத்தில் தோளில் தொங்கிய வேதாளம் பேசத்தொடங்கியது.

“மன்னனே … உன்னைப்பார்த்தால் திறமைசாலி போல இருக்கிறாய். ஆனால் யாருடனோ விவாதம் செய்து தோற்றுப்போய், இந்த தேவையில்லாத வேலையை செய்துகொண்டிருக்கிறாய் என்று தோன்றுகிறது. அப்படியே நீ என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு போய்விட்டாலும், அவர்கள் கதையை மாற்றி மீண்டும் உன்னை தோற்கடிக்கவே பார்ப்பார்கள். சுதந்திரபுரம் என்ற ஊரில் வாழ்ந்த சகுந்தலா போன்று விவாதம் செய்திருந்தாயானால் உனக்கு இந்த நிலை வந்திருக்காது. … அவளின் கதையைக் கேள் சொல்கிறேன்..”

என்று வேதாளம் தன் கதையை சொல்ல ஆரம்பித்தது.

சுதந்திரபுரம் என்ற ஊரில் முருகன் என்ற ஏழை குடியானவன், தன் மனைவி, இரண்டு குழந்தைகளோடு வசித்துவந்தான். முருகனுக்கு நிரந்தரமான சம்பாத்தியம் என்று ஒன்று கிடையாது. ஊரின் நடுவே அமைந்திருக்கும் அம்மன் கோயில் பிரகாரத்தை கூட்டித் துப்புரவாக்குவது, திருவிழாவுக்கு பந்தல் கட்டுவது, கோயில் அன்னதானங்களில் பந்தி பரிமாறுவது, ஊர்ப்பெரியவர் வீடுகளில் ஏதும் கொண்டாட்டம் என்றால் எடுபிடி வேலைகள் செய்வது என, கிடைக்கும் தினப்படி வேலைகளை அவன் செய்துவந்தான். முருகனின் வருமானம் அவனொருவனுக்கே போதுமானதாக இருக்காது.

images (3)முருகனின் மனைவி சகுந்தலா அப்படியல்ல. கெட்டிக்காரி. அறிவாளி. சிறுவயது முதலே திருவிழாக்களில் கதாப்பிரசங்கங்கள் கேட்டு வளர்ந்தவள். அந்தக்கதைகளை குளிப்பதற்கு குளத்தடிக்கு வரும் ஊர்ப் பெண்களுக்குச் சொல்லுவாள். ஆரம்பத்தில் பகடியாக ஆரம்பித்தது, நாளடைவில் இவள் கதைகளை கேட்கவென்றே குளத்தடிக்கு பெண்கள் கூட்டம் கூடத்தொடங்கியது. கதைகள் பெரும்பாலும் கண்ணகி, தாரை, ஆனையை அடக்கிய அரியாத்தை போன்ற வீரமும் அறிவும் செறிந்த பெண்களைப்பற்றியே இருக்கும். சகுந்தலா அந்த ஊர்ப்பெண்கள் மத்தியில் பிரபலமாகிவிட்டாள். சிறுமிகள் முதல் பாட்டிகள் வரைக்கும் சகுந்தலாவின் கதைகள் என்றால் போதும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சகுந்தலாவின் கதைகளுக்கு காணிக்கையாக, அந்த ஊர்ப் பெண்கள் தத்தம் தகுதிக்கேற்ற வெகுமதிகளை கொடுக்கத் தொடங்கினார்கள். அவை அறுசுவை தின்பண்டங்களாகவோ, பணமாகவே, பொருளாகவோ, பெரும் மாளிகை வீடு என்றால் முத்துமாலையாகவோ, எதுவாகவும் இருக்கும். இதனால் முருகன் சகுந்தலா குடும்பத்தின் வண்டி ஒரளவுக்கு பிரச்சனை இல்லாமல் ஒடிக்கொண்டிருந்தது.

ஒருநாள் முருகன் கோயில் விக்கிரகத்தின் மணி ஆரத்தை திருடியதாக குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு ஊர் மக்களால் பிடிக்கப்பட்டான். 

அன்றைக்கு விசாரணை. அம்பாள் கோயில் முன்றலில் நின்ற ஆலமரத்தில் முருகனை கட்டி வைத்திருக்கிறார்கள். முகம் தொங்கிப்போய், கண்கள் சொருகி, அவனைப்பார்த்தாலே பாவமாக இருந்தது. விசாரணையை வேடிக்கை பார்க்கவென்று ஒட்டுமொத்த சுதந்திரபுரமும் கூடி நிற்கிறது. திருவிழாவுக்கு செல்வதுபோன்று பெண்கள் எல்லோரும் அலங்காரம் செய்து வந்திருந்தனர்.  இனிப்பு கடைகளும், கச்சான் கடைகளும், மணிக் கடைகளும் திடீரென முளைத்திருந்தன. ஆண்கள் ஆலமரத்தின் கிழக்குப்புறமும், பெண்கள் மேற்குப்புறமும் நின்றார்கள். மரத்தடி மண் குந்தில் ஊர்ப்பெரியவர்கள் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் முன்னே சகுந்தலா நிற்கிறாள். கொஞ்சம் தைரியம். கொஞ்சம் கலக்கம். கொஞ்சம் குழப்பம்.

panch01

வந்திருந்தவர்கள் முகங்களில் குழப்பத்தோடு கூடவே ஆர்வமும் இருந்தது. “முருகனா எடுத்திருப்பான்?” என்ற குழப்பம். சகுந்தலா எப்படி வாதாடப்போகிறாள்? என்கின்ற ஆர்வம். அங்கிருந்த அனைவருக்குமே சகுந்தலாவைப் பற்றி நன்றாகவே தெரியும். பெண்கள் அனைவருமே அவளிடம் கதை கேட்டவர்கள். ஆண்கள் அனைவருமே அந்தப் பெண்களிடம் கதை கேட்டவர்கள். தனக்கு ஒரு அநீதி இழைக்க சகுந்தலா நிச்சயம் விடமாட்டாள் என்று பெண்கள் பலர் நினைத்துக்கொண்டார்கள். சகுந்தலாவிற்கு இதுவும் வேண்டும், இன்னமும் வேண்டும் என்று ஆண்கள் சிலர் நினைத்துக்கொண்டார்கள்.

விசாரணை ஆரம்பிக்கிறது.

முதலில் சாட்சி சொல்ல வந்தவன் ஊர்க்கோடியில் மது வியாபாரம் செய்யும் சாந்தன். முருகன் தன்னிடம் அம்மன் ஆரத்தை விற்று, மது வாங்கவென்று, கடையை பூட்டும் சமயத்தில் தேடிவந்ததாக அவன் சாட்சி சொன்னான். தான் அவனிடம் எப்படி உனக்கு இந்த ஆரம்? என்று கேட்டதற்கு, மனைவிக்கு அவளுடைய கதாபிரசங்கத்தின்போது யாரோ பரிசாக கொடுத்தார்கள் என்று முருகன் தன்னிடம் சொன்னதாகச் சொன்னான்.  ஆனாலும் ஆரத்தைப் பார்க்கையில் கோயில் சிலை ஆரம் போல தோன்றியதால், உடனடியாகவே தர்மகர்த்தாவிடம் முறைப்பாடு செய்ய, அவர் மேற்கொண்டு நடவடிக்கை எடுத்ததாக சாந்தன் சாட்சியமளித்தான்.

சகுந்தலா இடை மறித்தாள்.

images“சாந்தன் அண்ணரே, அன்றைக்கு மட்டும்தானா முருகன் உங்களிடம் அப்படி நகைகளை விற்க வந்தார்? மனசாட்சியின் படி சொல்லுங்கள்”

“இல்லை முன்னமும் வந்திருக்கிறான், மோதிரம், முத்துமாலை என்றெல்லாம் கொண்டுவந்து விற்றிருக்கிறான். ஒருமுறை வெள்ளி செம்புகூட கொண்டுவந்தான்”


சகுந்தலா இப்போது ஊர்ப்பெரியவர்களை நோக்கித் திரும்புகிறாள்.

“அவருக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம், கோவலனுக்கு மாதவி பலவீனம் என்றால், முருகனுக்கு மது. நான் கஷ்டப்பட்டு கதை சொல்லி சம்பாதித்ததையெல்லாம் குடித்தே கெடுத்தவர். ஆனாலும் நல்லவர் என்பதால்தான் நானே இவ்வளவு காலமும் அவரோடு குடும்பம் நடத்துகிறேன். அவர் கோயில் நகையை திருடியிருந்தால் நானே அவருக்கெதிராக சாட்சியாக வந்திருப்பேன். ஆனால் அவர் திருடவில்லை. அவர் எப்போதும் வீட்டிலிருக்கும் பொருட்களை விற்று காசாக்குவார். எல்லாமே எனக்கு கிடைத்த வெகுமதிகள். என்னை நம்புங்கள். நம்பாவிட்டால் இங்கிருக்கும் பெண்களை கேட்டுப்பாருங்கள்”

“அப்படி என்றால் முருகனிடம் எப்படி கோயில் ஆரம் வந்தது?”

“இது ஒரு பெரும்சதி என்கிறேன். சென்றமுறை கோயிலில் களவினை வேற்றூர்காரர்களே புரிந்தார்கள்.  அவர்களை ஊர்க்காவல்காரர்கள் தேடிப்போக உத்தரவு பிறப்பிக்க வேண்டுகிறேன். சாந்தன் அண்ணரின் பேச்சை நம்ப முடியாது. மதுவியாபாரம் செய்து இந்த ஊர்ப் பெண்களின் வாழ்க்கைக்கு உலை வைப்பவர். பெண்களிடம் கணவன்மார்கள் குடித்துவிட்டு வந்தால் வீட்டுக்குள் எடுக்கவேண்டாம், குடி குடியைக் கெடுக்கும் என்று நான் அறிவுரை சொல்லுவதால் பல ஆண்கள் இந்த ஊரில் திருந்திவிட்டார்கள். அது பிடிக்காமல் சாந்தன் அண்ணர் செய்த சதிச்செயலே இது”

இப்போது பெண்கள் பக்கமிருந்து சகுந்தலாவை ஆமோதித்து குரல் எழுந்தது.

“அம்பாள் ஆணையாக இவன் முருகனே மணி ஆரத்தை கொண்டு வந்தான். அம்பாள் உள்வீதி வலம் வந்தபின்னர் கோயிலை சுத்தப்படுத்தியவனும் அவனே. அவனை அடித்து விசாரியுங்கள். சகுந்தலா சொல்லுவதை நம்பாதீர்கள்.  அவள் குளத்தடியில் அமர்ந்து நம்மூர் பெண்களை குட்டிச்சுவராக்கிக்கொண்டு இருக்கிறாள். என் மனைவி கூட இவள் பேச்சுக்கு வசப்பட்டு என்னுடைய சொல்லை கேட்பதேயில்லை.  இவள் வீட்டை சரியாக கவனிப்பதேயில்லை .. இவளுடைய மூத்த ..”

“வார்த்தையை அளந்து பேசு சாந்தன்”

சாந்தன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, ஊர்ப்பெரியவர் அவனை கோபத்துடன் அடக்கினார்.  சாந்தன் அமைதியானான். பெரியவர் சகுந்தலாவை நோக்கினார்.

“சகுந்தலா, நீ ஊர்ப் பெண்களுக்கெல்லாம் அறிவுரை செய்கிறாய். ஆனால் உன் கணவனை கண்டிப்பாக வைத்திருக்க தெரியவில்லை.  முருகன் மாத்திரம் குடிகாரனாக இல்லாமல் போயிருந்தால் இந்த சிக்கலே வந்திருக்காதே”

“தவறுதான் ஐயா, எவ்வளவு எடுத்துச்சொல்லியும் அவர் திருந்துவதாக இல்லை. முன்னரெல்லாம் பகலிலும் குடித்தவர். இப்போது குடிப்பதில்லை. மாலையில்தான் சமயங்களில் குடித்துவிட்டுவருகிறார். அதையும் அவர் நிறுத்தவேண்டும். அதை ஊர்ப்பெரியவர்கள் நீங்களே அவருக்கு ஆணையிடவேண்டும். அதே சமயம் சாந்தன் மது காய்ச்சி விற்பதனால் நம் ஊர் ஆண்கள் அனைவரும் கெட்டுப்போகிறார்கள்.  அதற்குத் தடையாக இருந்த என்னையும் என் குடும்பத்தையும் அவன் கெடுகுடியாக்கவே இவ்வகை களவுவேலையை செய்தான். சாந்தனை தீவிரமாக விசாரித்து தக்க தண்டனை வழங்கவேண்டும். தகாத வார்த்தைகளை பிரயோகித்தமைக்கு என்னிடம் அவன் மன்னிப்பும் கேட்கவேண்டும்”

“அடீ .. பாதகி … கொஞ்சம் மரியாதை குடுத்தால் தலைக்கு மேலே போகிறாயா?”

சாந்தன் கோபமாக சகுந்தலாவை பாய்ந்துவர, பெண்கள் கூட்டம் சகுந்தலாவுக்கு பின்னே கூட, ஆண்களில் சிலரும் சகுந்தலாவுக்கு சார்பாக வந்தார்கள். சகுந்தலா நிமிர்ந்து அவனைப்பார்த்தாள்.

“கொக்கென்று நினைத்தாயோ கொங்கனவா?”

நிலைமை மோசமாவதை அவதானித்த ஊர்ப்பெரியவர் எல்லோரையும் அமைதியாகும்படி சைகை காட்டிவிட்டு தீர்ப்பினை வழங்க ஆயத்தமாகிறார்.

வேதாளம் கதையை நிறுத்திவிட்டது. விக்கிரமாதித்தனின் தோளில் தட்டியது.

“விக்கிரமாதித்தா, இந்தக்கதையிலுள்ள வழக்கின் நியாயமான தீர்ப்பு எதுவென்று நீ சொல்லு. சரியான பதிலை அறிந்திருந்தும், சொல்லாமல் நீ மௌனமாக இருந்தால், உன் தலை வெடித்துச் சுக்கல் நூறாகிவிடும்”

சிறுதுநேரம் யோசித்த விக்கிரமாதித்தன் பதில் சொல்லத் தொடங்கினான்.

ஒரு மல்யுத்தவீரனை வெல்லவேண்டும். ஆனால் அவனோ பலவான். அவனை நேரடியாக எதிர்கொண்டு வெல்லமுடியாது. என்ன செய்யலாம்? அவனைப்போன்றே ஒரு பொம்மையை உருவாக்கி அதனோடு யுத்தம் செய்து வெல்லலாம். அடித்து கும்மலாம். பொம்மை ஒன்றுமே செய்யாது அல்லவா? இறுதியில் கீழே விழுத்திவிட்டு வெற்றி வெற்றி என்று கூவலாம். இதைக்கேட்பதற்கு எமக்கு பகடியாக இருக்கிறது. ஏனென்றால் அது பொம்மை என்று நமக்கு தெரிகிறது.

தெரியாவிட்டால்?

ஆங்கில மொழியில் “The Straw Man Fallacy” என்று ஒன்றிருக்கிறது. இதே மல்யுத்தவீரன் விஷயம்தான். ஒருவனோடு மோதிட திராணி இல்லை என்றால் அவனைப்போன்ற வைக்கோல் பொம்மை வெருளியை முன்னிறுத்தி அதனோடு மோதி வெல்லுவது. இங்கே முக்கியம் என்னவென்றால் அது பொம்மை இல்லை, நிஜம்தான் என்பதை எல்லோரையும் நம்ப வைக்கவேண்டும். அப்போது அவனுக்கு “அய்யய்யோ அது வெறும் பொம்மை, நான்தான் உண்மை” என்று நிரூபிப்பதிலேயே நேரம் கழிந்துவிடும். விவாதப்புள்ளி தடம் புரண்டு மற்றவனிடம் வசப்பட்டுவிடும். பிறகென்ன, அவன் அடித்து ஆடுவான்.

இந்தக்கதையிலே சகுந்தலா ஊர் மக்கள் அறியாதவண்ணம் ஒருவித வைக்கோல் பொம்மை வெருளியை தயார் செய்து மோதுகிறாள்.  “முருகன் மணி ஆரத்தை சாந்தனிடம் கொண்டுவந்து விற்க முயற்சிக்கிறான், அந்த மணி ஆரம் கோயில் மணி ஆரம் என்பதும் உண்மை”. இதுவே விசாரணையின் அடிப்படை. ஆனால் சகுந்தலா புத்திசாலித்தனமாக அந்த வாதத்தை திசை திருப்புகிறாள். “முருகன் முன்னரெல்லாம் நகை கொண்டுவந்து விற்றான் அல்லவா, அதெல்லாம் கோயில் நகைகளா? இல்லையே. இது மட்டும் எப்படி கோயில் நகையாகும்? இதுவும் அதுபோலத்தான்” என்பது அவளது வாதம். ஆனால் அந்த நகை கோயில் நகை என்பதுதான் ஏற்கனவே நிரூபணமாகிவிட்டதே.

சகுந்தலா யோசிக்க இடமே கொடுக்கவில்லை.

அடுத்த வாதத்தை வைக்கிறாள். குடி. முருகனிடம் இருந்த பலவீனம் குடி. அதனாலேயே அவன் சாந்தனிடம் போகவேண்டிவந்திருக்கிறது. கோவலனுக்கு மாதவி போல, முருகனுக்கு குடி ஒரு பலவீனம் என்கிறாள். அதன்மூலம் தன்னை கண்ணகியாக காட்டிக்கொள்கிறாள். முருகன் கோவலனாகிறான். கோவலனுக்கு அநீதி செய்து பாண்டியன் வரலாற்று தவறு செய்தான் அல்லவா. இதெல்லாம் தானாகவே ஊரார் மனதில் தோன்றச்செய்கிறாள். அதே தவறை மீண்டும் செய்துவிடக்கூடாதே என்று ஊராரின் உள்ளுணர்வு உறுத்தும். 

இது ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி பெயர் இருக்கிறது. மொத்தமாக சேர்த்து Cognitive Bias என்று சொல்லலாம்.  உள்ளுணர்வு உருவாக்கும் சார்புத்தன்மை.

இன்னொருவிஷயம், முருகன் வீட்டுப்பொருட்களை கொண்டுவந்து முன்னரெல்லாம் விற்றிருக்கிறான் என்று சகுந்தலாவே சொல்லுகிறாள் அல்லவா. அவன் எப்படி கொண்டு வந்திருப்பான்? திருடித்தானே? சகுந்தலா, “இந்தாப்பா, கொண்டுபோய் விற்றுக்குடி” என்று சொல்லியிருப்பாளா என்ன? ஆக ஏலவே முருகன் ஒரு திருடன்தான். அதனை சகுந்தலா சாதுரியமாக மறைத்துவிட்டாள்.

நகையை யார் திருடினார்கள்? என்று சுட்டிக்காட்டாதவரை முருகன் மீதே பழி இருக்கும் என்பதால், இல்லாத வெளியூர்க்காரர்களை சகுந்தலா இழுக்கிறாள். கோயிலில் முன்னமும் வெளியூர்க்காரர்கள்தான் திருடியிருக்கிறார்கள். இம்முறையும் அவர்களே திருடியிருக்க வாய்ப்பு உண்டு என்கிறாள். இந்த உத்தியை Redherring என்று சொல்லுவார்கள்.  விசயத்தை திசைமாற்றுவது. அதற்கு நம்பகத்தன்மை வேண்டுமென்பதற்காக சாந்தனையும் குற்றம் சுமத்துகிறாள்.

சகுந்தலாவின் அடுத்த வாதம் மக்களுடைய உணர்ச்சியை அடிப்படையாக கொண்டது. Emotional Bias. சாந்தன் மது விற்பனை செய்பவன். அவனால் அத்தனை குடும்பங்களும் சீரழிகின்றன. அதனை நான் தடுக்க விழைகிறேன். இதனை பொறுக்கமாட்டாமல் சாந்தன் என் குடும்பத்தின்மீது பழி போடுகிறான் என்கின்ற வாதம். இது ஒருவித Appeal to Poverty யும் கூட. இலகுவில் சனங்களுக்கு எடுபடக்கூடிய வாதம். இப்போது சகுந்தலாவுக்கு தனக்கு வசதியாக குடியை மையப்படுத்தி விவாதத்தை திசைதிருப்பிவிட்டாள். ஊர்ப்பெரியவரும் அவள் போக்கிற்கே எடுபடத் தொடங்குகிறார்.

சாந்தனோ, சகுந்தலாவின் வாதங்களுக்கு தீனி போடும் விதமாக அவசரமாக வார்த்தைகளை கொட்டுகிறான். அவனுக்கு சகுந்தலாவை பிடிக்காது. எப்படியாவது அவள் குடும்பத்தை அவமானப்படுத்தவேண்டும் என்கின்ற எண்ணம். அந்த அவசரத்தில் விசாரணைக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களை மிகக் கேவலமாக எடுத்துவைக்க, அதுவே சகுந்தலாவுக்கு வாய்ப்பாகிவிடுகிறது.

என்று பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்த விக்கிரமாதித்தன் இப்போது கொஞ்சம் தயங்கினான்.

“வந்து…”

“என்ன மன்னா? அவ்வளவுதானா?”

என்று வேதாளம் கேட்டது.

“இல்லை .. இன்னொருவரிலும் தவறு இருக்கிறது”

“யாரது?”

“அது நீயேதான். வேதாளம். நீ ஒரு நம்பகத்தன்மையற்ற கதைசொல்லி. Unreliable Narrator. கதையின் ஆரம்பத்திலேயே, முருகனை அறிமுகப்படுத்தும்போது அவன் ஒரு குடிகாரன் என்ற விசயத்தைச் நீ சொல்லவில்லை. பகல் முழுதும் அவன் என்ன வேலை செய்பவன்? என்பதைச் சொன்ன நீ, வேண்டுமென்றே அவன் குடிக்கும் விசயத்தை மறைத்துவிட்டாய். தவிரவும் சகுந்தலா பற்றிய அறிமுகத்தில் அவளைப்பற்றி நல்லபிப்பிராயத்தையும், நன் மதிப்பையும் கேட்பவர் மத்தியில் ஏற்படுத்திவிட்டாய். ஆக விசாரணைக்கு முன்னமேயே கதை கேட்பவர்கள் முருகனையோ சகுந்தலாவையோ சந்தேகப்படாமல், அவர்கள் நிரபராதிகள் என்றே நினைக்க முனைவார்கள்.  முன்முடிவு செய்திருப்பார்கள். அந்த முடிவை சார்ந்தே விசாரணையை அணுகுவார்கள். அதனால் விசாரணையின் கேள்வி பதில்களை அந்த முன்முடிபு கொண்டே அணுகுவார்கள். அதனை Confirmation Bias என்கிறார்கள். அது என்னைக் குழப்புவதற்காக நீ பயன்படுத்திய உத்தி”

“அப்போ யார் தான் குற்றவாளி? முருகனா?”

“சொல்லமுடியாது. ஏனெனில் முதல் குற்றவாளி நீ. பக்கச்சார்பாக கதையை சொன்னாய். ஆகவே கதையின் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குறியாகிவிட்டது. ஆகவே இந்தக் கதையை வைத்துக்கொண்டு குற்றவாளியை நான் முடிவுசெய்தால், அதுவும் ஒரு வைக்கோல் வெருளியோடு மோதின கதையாக போய்விடும் … நிஜக்கதையை கூறு .. குற்றவாளியை கூறுகிறேன்”

விக்கிரமன் சரியான பதிலை கூறினாலும், அவனுடைய மௌனம் கலைந்துவிட்டதால், வேதாளம் தான் தங்கியிருந்த உடலுடன் பறந்து சென்று மீண்டும் முருங்கை மரத்தில் ஏறிக்கொண்டது.

images (1)

********************************************


இந்தக்கதையில் பயன்படுத்தப்பட்ட தப்பான வாதங்கள் (fallacies) மற்றும்  உபாயங்கள்.

1) The Straw Man Fallacy
2) Emotional Bias
3) Red herring.
4) Cognitive Bias.
5) Confirmation Bias.
6) Schadenfreude.
7) Unreliable Narrator.


தொடரின் முன்னைய பாகங்கள்

நாவலோ நாவல் : ஏழு நாட்கள், ஏழு கதைகள்
நாவலோ நாவல் : நமசிவாயமும் சூரியனும்
நாவலோ நாவல் : சிவகாமியின் கண்ணீர்
நாவலோ நாவல் : கந்தரோடை கலகம்
நாவலோ நாவல் : குண்டர் கூட்டம்
நாவலோ நாவல் : கோட்டைப்பிரச்சனை
நாவலோ நாவல் : பைனரி பிரைவேட் லிமிடட்

படங்கள் : அம்புலிமாமா


4 comments :

  1. மீண்டும் ஒருமுறை பாலியத்துக்கு அளைத்துப்போய் அம்புலிமாமா படித்த & பார்த்த [சித்திரங்கள் அருமை] உணர்வை தந்ததற்கு நன்றி.
    எப்போது 'முப்பது நாட்கள் முப்பது கதைகள்' வருமென ஆவலாயிருக்கின்றேன் [ திசைதிருபுகிறேன் என்று நினைக்கவேண்டாம்!]
    Uthayan

    ReplyDelete
    Replies
    1. ஏழு கதைகளுக்கே நாக்கு தள்ளிவிட்டது. தவிரவும் வாசகருக்கும் இந்த வகை தொடர்கள் எப்படி போய்ச்சேருகின்றன என்று தெரியவில்லை. பார்ப்போம்.

      Delete
  2. Interesting and Gripping story. I am in India and I will return back to Washington D.C. in 15 days. I am happy to see that there are lot of things to read in padalay. I am proud of you J.K.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you Mohan. Hope you had a good time back home. Have a safe journey. Cheers.

      Delete

இந்த பதிவின் நீட்சி தான் உங்கள் கருத்துகளும். தெரிவியுங்கள். வாசித்து மறுமொழியுடன் வெளியிடுகிறேன்.

அன்புடன்,
ஜேகே