நாவலோ நாவல் : நமசிவாயமும் சூரியனும்

 

images32

அந்த ஊரின் மத்தியிலே ஒரு மலை இருந்தது. அடிவாரத்தைச் சுற்றிவர குடியிருப்பு, வயல்வெளி, வெட்டவெளி என்றிருக்க, நட்ட நடுவிலே இருக்கும் தனி மலை. மலையின் உச்சியில் ஒரு பிள்ளையார் கோயில். கோயில் என்றால், ஒரு சின்ன பனையோலைக் கொட்டில். உள்ளே ஒரு பிள்ளையார் படம். முன்னாலே திருநீறுத் தட்டு. குட்டி உண்டியல். எப்போதாவது தவறிப்போய் ஒதுங்குகின்ற ஆட்டுக்குட்டிகள் போடும் புழுக்கை. அவ்வளவுதான். கோயிலின் வாயிலில் ஒரு மணி கட்டப்பட்டிருந்தது. மணி முழுதும் புறாப்பீ ஒழுகி காய்ந்து ஒட்டியிருக்கும்.

அந்த ஊரில் வசிக்கும் நமசிவாயம். ஒரு ஓய்வுபெற்ற ஓவசியர். அவர் ஒவ்வொருநாளும் அதிகாலை, மூன்றரை மணிக்கு "டாண்"  என்று எழும்புவார். எழும்பின நேரம்    தொட்டு பதட்டமாகவே இருப்பார். அவரின் பதட்டத்தை மனைவி முதற்கொண்டு பேரப்பிள்ளைகள் வரை எவருமே கணக்கெடுக்க மாட்டார்கள். அவர் தானே எழும்பி, தானே பிளேன்ரீ வைத்துக் குடித்துவிட்டு, ஒரு அரிக்கன் லாம்பை ஏற்றிக்கொண்டு, வீட்டிலிருந்து வெளியேறுவார். முற்றத்தில் படுத்திருக்கும் அவர்கள் வீட்டு நாய், இவரைக்கண்டதும் அடுத்தபக்கம் குறண்டிக்கொண்டு படுக்கும். கூடப்போகாது. வாலைக்கூட ஆட்டாது.

நமசிவாயம் இதையெல்லாம் கணக்கெடுக்காமல் வயல்வேளிக்குச்சென்று, துரவிலே குளிர்தண்ணியில் தலையில் குளிப்பார். பின்னர் ஈர வேட்டியோடு மலை ஏறத்தொடங்குவார். அவர் அப்படி ஏறத்தொடங்கவும், நேரம் நான்கு மணியாகவும் சரியாக இருக்கும். நமசிவாயத்தாருக்கு அப்போது பதட்டம் எகிறிவிடும். விறு விறுவென்று நடக்கத் தொடங்குவார். மலை உச்சியை அவர் அண்மிக்கும்போது நேரம் ஐந்து மணி ஆகியிருக்கும். அவர் முகத்தில் ஒரு இனம்புரியாத கவலை. ஏறத்தாழ ஓடவே தொடங்கியிருப்பார். 

இது இன்றைக்கு நேற்றைக்கு நடப்பதில்லை. நமசிவாயத்துக்கு நினைவு தெரிந்த நாள் முதலாய் மலை ஏறிக்கொண்டே இருக்கிறார். ஒவ்வொருநாளும் இந்த ஓட்டம்தான். திங்கள், செவ்வாய், புதன், வியாழன், வெள்ளி, சனி, ஞாயிறு. நேரம் பத்திருபது நிமிடங்கள் கோடை மாரியில் முன்னே பின்னே தவறினாலும், அந்த இறுதிநேர பதட்டமும் ஓட்டமும் நமசிவாயத்துக்கு இதுநாள் வரைக்கும் கடுகேனும் மாறவில்லை. நோய்வாய்ப்பட்டு படுத்த படுக்கையாக இருந்தாலும் மூன்றரை மணி, ரெண்டரை மணியாகுமே ஒழிய, மலை ஏறுவது என்றைக்கும் நின்றதில்லை. இதை செய்யவேண்டுமென்பதற்காக நமசிவாயம் அந்த ஊரைவிட்டு ஒருநாள் கூட வெளியூர் போனதில்லை. “ஏன் நமசிவாயம்?” என்று யாரேனும் கேட்டால், அவர் சொல்லும் ஒரே பதில்.

“எல்லாம் இந்த உலகத்துக்காக”

ஐந்துமணிக்கு உச்சி ஏறும் நமசிவாயம், போனவேகத்திலேயே பிள்ளையாருக்கு விளக்கு ஏற்றிவிட்டு, அரிக்கன் லாம்பை அணைத்துவிட்டு கிழக்குத்திசை பார்த்து சப்பாணி கட்டி உட்கார்ந்துவிடுவார். முகம் முழுக்க பயங்கர பதட்டம் தெரியும். பத்து நிமிடம், இருபது நிமிடம், இருபத்தைந்து, இருப்பத்தேழு, இருபத்தொன்பது .. டென்ஷன் எகிற எகிற, அடுத்தடுத்த நிமிடங்களில், சூரியன் மெல்ல உதிக்கத்தொடங்கும். வெளிச்சம் பரந்து ஊர் முழுக்க பளிச்சென்று புலப்படத்தொடங்கும்.

அப்போதுதான் நமசிவாயத்தின் நெஞ்சிலே தண்ணீ வரும். பிள்ளையார் கோயில் விளக்கை அணைத்துவிட்டு, தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்வார். 

“அப்பனே பிள்ளையாரப்பா … நல்லகாலம், நான் மட்டும் தப்பித்தவறி ஐஞ்சு நிமிஷம் பிந்தியிருந்தாலும் கதை கந்தல். சூரியன் வந்திருக்காது”

சொல்லிக்கொண்டே சந்தோசத்துடன் நமசிவாயம் மலை உச்சியிலிருந்து இறங்கத்தொடங்குவார். நிதானமாக.

************************


காரியங்களும் காரணங்களும்

Capture

இந்தக்கதையை வாசிக்கும்போது படு அபத்தமாக தெரியும். ஆனாலும் நமசிவாயம் நினைப்பதில் என்ன தவறு? நினைவு தெரிந்தநாள் முதலாக அவர் காலையில் எழுந்து, மலையேறி, கிழக்கு பார்த்த பின்னாலேயே சூரியன் உதிக்கிறது. அவர் மலை ஏறுவதும் சூரியன் உதிப்பதும் ஒன்றாக நிகழ்கிறது. எனவே, தான் ஏறுவதால்தான் சூரியன் உதிக்கிறது என்று நமசிவாயம் நினைத்துவிட்டார். ஒருநாள் நமசிவாயம் மலை ஏறாமல் விட்டால்தான் உண்மை வெளிப்படும். ஆனால் அதற்கு சந்தர்ப்பம் இல்லை.யார் கண்டது உலகத்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும், யாரோ ஒரு நமசிவாயம் இப்படிமலை ஏறுவதால்தான் சூரியன் உதிக்கிறதோ என்னவோ.

நிஜ வாழ்வில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவம்.

அப்போது முன்னேறிப்பாய்தல், புலிப்பாய்ச்சல் எல்லாம் பாயப்பட்டு, சண்டை கொஞ்சம் ஓய்ந்திருந்த சமயம். திருநெல்வேலி சிவன் அம்மன் கோயில்களின், அம்மன் கோயில் திருவிழா நடக்கிறது. ஒருநாள் திருவிழாவில் அம்மன் சிலை சரிந்துவிழுகிறது. அம்மன் சிலை சரிந்து விழுந்தால் ஊருக்கு தீங்கு ஏற்படும் என்கின்ற ஐதீகம் இருக்கிறது. எல்லோரும் பயத்தோடு தமக்குள்ளே பேசிக்கொண்டார்கள். கொஞ்சக்காலத்திலேயே ஒட்டுமொத்த யாழ்ப்பாணமும் அங்கிருந்து இடம்பெயர்ந்து சாவகச்சேரி வடமராச்சியில் தஞ்சம் புகுந்தது. அம்மாவிடம் இன்றைக்கு கேட்டாலும் சொல்லுவார்.

"நாங்கள் வெளிக்கிடப்போறதை அம்பாள் முதலே அறிவிச்சிட்டா".

மூட நம்பிக்கை என்று தெரிகிறதல்லவா? இப்போது கொஞ்சம் வித்தியாசமான உதாரணத்தை பார்ப்போம்.

குமரன் மாஸ்டர். யாழ்ப்பாணத்தின் மிகப்பிரபலமான பௌதீகவியல் ஆசிரியர். திறமைசாலி. அவரிடம் படித்தால் "A" எடுக்கலாம் என்று ஒரு நம்பிக்கை. பளை, சாவகச்சேரியில் இருந்தெல்லாம் அவரிடம் டியூஷன் படிக்கவென்று மாணவர்கள் யாழ்ப்பாண  டவுனுக்கு வருவார்கள். அவ்வளவு டிமாண்ட் அவருக்கு. இப்படிப்பட்ட ஒரு ஆசிரியர் உங்கள் பாடசாலை ஆசிரியராக இருந்தால்? 

குமரன் சேர் எங்கள் பாடசாலையான பரியோவான் கல்லூரியில்தான் படிப்பித்தார். எங்கள் பாடு கொண்டாட்டம். டியூஷனிலும் குமரன் சேர். பள்ளிக்கூடத்திலும் குமரன் சேர். எல்லாம் நன்றாகவே போனது. ஆனால் சேரிடம் ஒரு கெட்ட பழக்கம். நேரத்துக்கு பள்ளிக்கூடம் வரமாட்டார். காலையில் டே-கிளாஸ் எடுத்துவிட்டு சாவகாசமாக பத்துமணிக்கு பாடசாலைக்கு வருவார். பாடசாலை அதிபர் கொஞ்சநாள் பொறுத்துப்பார்த்தார் . குமரன் சேர் தொடர்ந்தும் லேட்டாக வர, ஒருநாள் குமரன் சேரை வேலையிலிருந்தே தூக்கிவிட்டார்கள். நாங்கள் எல்லோரும் டென்ஷன் ஆகிவிட்டோம். சேர் எந்தப்பெரிய ஆள்? அவர் கொஞ்சம் லேட்டாக வந்தார். அதற்காக வேலையைவிட்டு தூக்குவதா? எங்கள் படிப்பு கெட்டுவிட்டதே. பிஸிக்சுக்கு எப்படி "A" எடுப்பது? அதிபர் தனபாலன் மீது கோபம் கோபமாக வந்தது. எம்முடைய சிரேஷ்ட மாணவர்கள் ஒருபடி மேலேபோய் அதிபர் அலுவகத்துக்கு முன்னாலே தர்ணா போராட்டமே செய்தார்கள். 

"குமரன் மாஸ்டரை திருப்பி அழை. பாடசாலையில் பௌதீகத்தை நிமிர்த்து " இதுதான் மாணவர்களின் கோஷமாக இருந்தது. அதிபர் கணக்கே எடுக்கவில்லை. சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.

"தம்பியவை .. இந்தப் பள்ளிக்கூடம் 175 வருடங்களாக இருக்கிற பள்ளிக்கூடம். எத்தனையோ ஆசிரியர்களையும் மாணவர்களையும் பார்த்த பள்ளிக்கூடம். ஒரு குமரனால் இந்தப்பள்ளிக்கூடத்துக்கு எதுவும் குறைந்துவிடாது. பேசாமல் வகுப்புக்கு திரும்புங்கள்"

அதுதான் யதார்த்தம். பாடசாலையில் குமரன் சேர் இல்லாமல் அவர்களும் படித்தார்கள். பின்னர் எங்கள் வகுப்பும் படித்தது. பௌதீகத்தில் "A" க்கள் தாராளமாக வந்தன. காரணம் பாடசாலையில் வேறு பௌதீக ஆசிரியர்களும் இருந்தார்கள். அதே சமயம் குமரன், சோதிலிங்கம் என்று வாத்தியார்கள் டியூஷனில் தொடர்ந்தும் படிப்பித்தார்கள். இதெல்லாவற்றுக்கும் மேலாக படித்து "A" எடுக்கக்கூடிய திறமைசாலி மாணவர்கள் இருந்தார்கள். இது எதுவுமே குமரன் சேர் பாடசாலையில் இருந்ததாலோ, இல்லாமல் போனதாலோ வித்தியாசமாக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. மேற்சொன்ன இரண்டு சம்பவங்களிலும் தவறான அனுமானங்கள் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒன்று மூட நம்பிக்கை என்று கருதினாலும் மற்றயது மாணவர்கள், பக்குவமில்லாமல் எடுத்த அனுமானம். அதுவும் தவறாகியது.

இப்படி நூறு உதாரணங்களை சொல்லலாம்.

மகிந்த ராஜபக்ச நேரடியாக பார்க்கும் இறுதியாட்டங்களில் ஸ்ரீலங்கா கிரிக்கட் அணி தோற்கும். நாங்கள் பார்க்கும்போதுதான் சச்சின் அவுட்டாவது அதிகமாக இருக்கும். சச்சின் செஞ்சரி அடித்தால் இந்தியா வெல்லாது. சனத் ஜெயசூரியா துடுப்பெடுத்தாட தயாராகும்போது பாட், போல் கார்ட், கை, கால், ஹெல்மெட் என்று எல்லாவற்றையும் செக் பண்ணிவிட்டே ஒவ்வொரு பந்தையும் எதிர்கொள்வார். எப்போதோ சிறுவயதில் அப்படித்தொடாமல் ஆடும்போது   சனத் ஆட்டமிழந்திருக்கலாம். அதன்பின்னர் ஒரு இடத்தில் தொட்டால் இருபது. இரண்டு இடத்தில் தொட்டால் ஐம்பது. அத்தனை இடங்களிலும் தொட்டால் நூறு அடித்திருக்கலாம். அன்றிலிருந்து  அந்த பழக்கம் ஆரம்பித்திருக்கும். ஏஎல் பரீட்சையின்போது அடுத்தடுத்து ஒவ்வொருநாளும் நாற நாற ஒரே ஜட்டியைப்போட்ட ஆள் நான். காரணம் முதல்நாள் பரீட்சையில் அத்தனை கேள்விகளுக்கும் சரியாக பதிலளித்திருந்தேன். விளைவு, எல்லா பரீட்சை நாட்களும் ஒரே பாதை, ஒரே சைக்கிள். ஒரே உடுப்பு. 

அடிப்படை விஷயம் இதுதான். “Correlation does not imply causation”. இரண்டு சம்பவங்கள் தொடர்புபட்டு இருப்பதனாலேயே ஒன்று இன்னொன்றுக்கு காரணமாகிவிடாது.

correlation-causation

நமசிவாயம் மலை ஏறிய பின்னரே சூரியன் உதிப்பதால் நமசிவாயம் சூரியோதயத்துக்கு காரணம் அல்ல. சேவல் சூரிய உதயத்துக்கு முன்னாலே கூவுகிறதே ஒழிய, சேவல் கூவுவதால் சூரியன் உதிப்பதில்லை.  அம்மன் சிலை விழுந்ததும், யாழ்ப்பாணம் இடம்பெயர்ந்ததும் எதேச்சையாக நிகழ்ந்த இருவேறு செயல்கள். 

இவற்றை புரிந்துகொள்வது இலகு. ஆனால் சம்பவங்களுக்கு இடையில் ஏதாவது சின்ன தொடர்புகள் இருக்கும்போது இந்த காரணப்படுத்தல் சமயங்களில் நம்பும்படியாக அமைந்துவிடும்.  குமரன் மாஸ்டர் விஷயம் அந்தமாதிரி ஒன்று. டக்கென்று யோசிக்கும்போது சேர் இல்லாவிட்டால் நிலைமை மோசம் என்றுதான் தோன்றும். காதலி மாட்டேன் என்று சொல்லும் கணம் போல. ஆனால் தீர யோசித்தால் குமரன் சேர் இல்லாவிட்டாலும் ஒன்றும் பெரிதாக குறைந்துவிடாது. குமரன் சேர் படிப்பிக்காத ஏனைய பாடசாலை மாணவர்கள், உதாரணத்துக்கு இந்துக்கல்லூரி மாணவர்கள், நல்ல பெறுபேறுகளையே எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அதை அதிபர் உணர்ந்திருந்ததாலேயே அந்த முடிவை எடுத்திருக்கிறார். மாணவருக்கு இல்லாத அனுபவமும் பக்குவமும் அங்கே அதிபருக்கு இருந்தது.

இரண்டு சம்பவங்கள் தொடர்புபடுகின்றன. ஆனால் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு காரணமல்ல. அப்படி என்றால் எவ்வாறு     இரண்டும் தொடர்புபடுகிறது? எது காரணம்? அதை கண்டுபிடிப்பதுதான் இந்த fallacy யில் மிக அவசியம். அதை Confounding factor என்போம். நமசிவாயம் விசயத்தில் அவர் மலை ஏறுகின்ற நேரமே அந்தக்காரணி. பள்ளியில் மாணவர்கள் குமரன் மாஸ்டரிடம் மாத்திரம் படித்ததும், அவரிடம் படித்த பழைய மாணவர்கள் நல்ல பெறுபேறு எடுத்ததும் குமரன் ஆசிரியர் இல்லை என்றால் படிப்பு தொலைந்தது என்கின்ற தோற்றப்பாட்டை உருவாக்கிவிட்டது. சனத் தன் உடல் முழுதும் தடவுவதற்கும் அவர் நன்றாக ஆடுவதற்கும் தொடர்பே இல்லை. தொட்டால் துலங்கும் என்பது அவருடைய நம்பிக்கை. அவ்வளவே.

நான் ஐந்தாம் ஆண்டு ஸ்கோலர்ஷிப் பரீட்சைக்கு முன்னர் எதேச்சையாக "ஸ்ரீகணநாதா" பாடலை முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தேன். பரீட்சையில் பாஸ். மீண்டும் சாதாரணதரத்தில் முணுமுணுத்தேன். நல்ல ரிசல்ட். உயர்தரம். பல்கலைக்கழகங்கள், டிரைவிங் பரீட்சை எல்லாவற்றிலும் பாஸ் பண்ண எனக்கு "ஸ்ரீகணநாதா" துணையிருந்தார். இந்த fallacy களை வைத்துக்கொண்டே சாய்பாபாவும், அம்மா பகவானும் விளையாட்டு காட்டுகிறார்கள். நித்தியானந்தாவுக்கு ரஞ்சிதா தொடர்பு கிடைக்கிறது. விசா பிள்ளையார் முன்னிலையில் தேங்காய்கள் சிதறுகின்றன..  நல்லூருக்கு கூட்டம் அம்முகிறது. இது எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் உணர்ச்சிவசப்படாமல் யோசித்தால் ஏதாவது ஒரு confounding factor இருக்கும். "ஸ்ரீகணநாதா" வுக்கு பதிலாக "ராக்கம்மா கையத்தட்டு" பாடியிருந்தாலும் எக்ஸாம் பாஸ் பண்ணியிருப்பேன். இந்த விஷயம் பல சமயங்களில் எமக்கும் தெரிந்திருக்கும். “இருக்கட்டுமே, எதற்கு வம்பு?” என்று நாமும் இந்த fallacyயில் விழுந்து தொலைக்கிறோம்.

திருவிளையாடல் திரைப்படத்தில் நக்கீரர், சிவன் வாதப்போரும் இந்தவகை fallacy தான். பெண்ணின் கூந்தலுக்கு இயற்கையாக நறுமணம் உண்டு என்று பொருள்படும் "அரிவை கூந்தலின் நறியவும் உளவோ நீயறியும் பூவே" என்ற குறுந்தொகைப்பாட்டு வரிகளை, படத்தில் சும்மா அடித்து விளையாடியிருப்பார்கள்.  டக் என்று யோசிக்கும்போது பெண்ணின் கூந்தலுக்கு நறுமணம் இயற்கையாக இருப்பதுபோன்றே எண்ணம் வரும். ஆனால் நக்கீரர் fallacy யை கண்டுபிடித்தது மட்டுமல்லாமல், "நறுமலர்களை சூடுவதாலேயே பெண்ணின் கூந்தலுக்கு மணம் வருகிறது" என்ற, அதன் confounding factor ஐயும் விளக்கினார். 

இப்போது ஒரு சிக்கலான கேஸை பார்ப்போம்.

“இயக்கம் போனாப்பிறகு யாழ்ப்பாணம் சீரழிந்துவிட்டது”. 

இது பொதுவாக நம்மவர் மத்தியில் நிலவும் கருத்து. முதல் கேள்வி உண்மையிலேயே யாழ்ப்பாணம் சீரழிந்திருக்கிறதா? அதை எப்படி தீர்மானிப்பது? "நீங்க இருந்த யாழ்ப்பாணம் இல்லை அண்ணே, பெடியள் கேட்டுப்போனாங்கள்" என்கிறார்கள். நான் படித்த காலத்தில் காமசூத்ரா ரிலீசுக்கு அரைக்கட்டை நீளத்துக்கு கியூ நின்றதையும், வன்னியில் இருக்கும்போது கில்மா படம் பார்த்ததையும் சொன்னால் நம்புகிறார்கள் இல்லை. சரி யாழ்ப்பாணம்  அப்படியே கெட்டிருந்தாலும் அதற்கு இயக்கம் இல்லாமல் போனதுதான் காரணமா? இங்கே இரண்டு சம்பவங்களுக்குமான confounding factor ஐ யோசிக்கவேண்டும். இயக்கம் உருவாக முன்னர் எப்படி யாழ்ப்பாணம் சீரழியாமல் இருந்தது? என்ற கேள்வியும் வருகிறது. இதெல்லாவற்றையும் இரண்டு அடிகள் பின்னே வைத்து தர்க்க ரீதியாக யோசிக்கும்போது, யாழ்ப்பாணம் இந்த நிலைமைக்கு வந்தமைக்கு இயக்கம் இல்லாமல் போனது முக்கிய காரணமல்ல என்று புலப்படும். 

காலமாற்றத்தில் கலாச்சார மாற்றமும் இயல்பானது. போர், இடப்பெயர்வு இன்னொரு காரணம். யாழ்ப்பாண சமூகத்தின் முக்கிய பங்குதாரர்கள் ஊருக்குள் இல்லை. விழுமியங்களை காக்கக்கூடிய பலர் ஊரை விட்டு வெளியேறவே எண்ணுகிறார்கள். வெளியேறிவிட்டார்கள். படித்த இளைஞர்களின் அடுத்தபடியும் வெளியேற்றமாகவே இருக்கிறது. பணம் கிடைக்கக்கூடாத வயதில் கிடைக்கிறது. அறிவு கிடைக்கிற வயதில் கிடைப்பதில்லை. இணையம், தாராள சினிமா, உலகமயமாக்கலின் நேரடிப்பாதிப்பு யாழ்ப்பாணத்தை தாக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. ஏனைய நாடுகளையும் தாக்குகிறது. ஆனால் அந்த நாடுகள் அதை எதிர்கொள்ள படிப்படியாக தயாராகின. ஆனால் யாழ்ப்பாணம் தயாராகவில்லை. பனையால ஏறி விழுந்தவனை மாடேறி மிதித்த கதைதான் யாழ்ப்பாணத்தின் இன்றைய நிலை.

இப்படி ஒவ்வொரு சம்பவங்களையும் கொஞ்சம் தீர ஆராயும்போது காரணங்கள் மிக இயல்பானதாகவும் எளிமையானதாகவும் இருக்கும். ஆராயாவிட்டால் அத்தனை சம்பவங்களுக்கும் பூனை குறுக்கே போனதே காரணமாகிவிடும்.

நாளை “சிவகாமியின் கண்ணீர்”.

***************

நாவலோ நாவல் : ஏழு நாட்கள். ஏழு கதைகள்


10 comments :

  1. காரண காரிய விவாதம் செமையாக இருக்கிறது ,..

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி முருகேசன்.

      Delete
  2. You are right. we should accept or overcome the modernisation & multiculturalism but process of intentional and systematic cultural intervention is the issue in Jaffna. "No body" is there to find the root course of the issues. Simply saying modernisation will help intentional intruders to relax in that shadow. Until "they" say peace process was to destroy us we were waving the hands to helicopters!!! Somewhere we all are missing them not to punish the victims but expose the root course

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks for your comment. Yes. But I feel the root cause is not the systematic intruders. But the vulnerable society which lets in such intruders. How we become the vulnerable society is what we should be studying. That will help us to overcome any cultural intrusions as well as natural evolution too. That's my take of this story.

      Delete
  3. நான் ரசிச்சு வாசிக்கிரதாலதான் நீங்களும் இப்படி நல்லா எழுதிறீங்களா?! - அப்போ நம்ம இளையராசா சொன்னது சரி தான்!
    Uthayan

    ReplyDelete
    Replies
    1. அண்ணே நீங்க எங்கேயோ போயிட்டீங்கள் :D

      Delete
  4. I totally understand what you are saying but You should accept the fact criminals are being supported by ruling parties and armed forces . If you cut off the dog head and put it in some bodies home you will get the job in government organisation. If you claim the money in the name jungle clearance after owners clean their back yard you will be promoted to management position . This type of things are happening in Jaffna with the support Armed forces. This is not only promoting criminals as Heroes this helps them to ensure military existence in Jaffna with the support of ordinary people.if you help them to kidnap somebody and kill them you can easily cheat Australian border protection forces and get in to australia or some other country and seek asylum( nothing is assumption it's all happened and happening . Modernisation is not the problem at all if we want to change ourself to go along globalised world criminal should be punished and should not be supported or promoted by ruling parties. that's the root cause of the struggle !!! As long as this is the norm we can't over come any!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks for the perseverance. Yes, there is no doubt about the state sponsored activities going full on and even infecting the academic systems like Jaffna University. This wasn't a situation in 60s or 70s even though there were state sponsored events. My point is, (which is not really different from yours, but only the angle), the society should be more vigilant. The intellects, the leaders of the society to school/tuition teachers, all should be vigilant, and youth should be able to put faith on those leaders/teachers. That's not happening I feel. Another major issue I think that, Jaffna's intellects concentration is hugely reduced, thus leaving the criminals to takeover the society. Who to blame? Though I write heaps of posts, I am still not ready to move back to initiate the change in Jaffna. So is the case for many educated so called intellects. But there are people with clear intention moving back to Jaffna. One of my friends, who is a doctor come migrant, now moving back to Jaffna from Australia. Things will change as long as we pursue and persevere. That's my point. I think its always easy to point the fingers on criminals and the army. But end of the day its the good people make the good society, and we are talking about making a good society. Isn't it? And its something we can try also. You or me cannot go and punish the criminals. But we can try helping to build the society in whatever possible way.

      Delete
    2. Agree .I'm also a proponent of last ideology. Article make more sense and useful with your last comment. "Reading the sentence above Anbudan J.k" well done and continue to write article like this thanks for another view!!

      Delete
    3. Thank you. Yes the comments are not just compliments to the posts, but the integral part of it. When I was writing the "Kollaipuraththu Kaathalikal" book version, I tried to incorporate all the useful comments/points which I missed out in the original posts. I will do the same when this posts go to print one day (don't know when). And thank you again to your points.

      Delete

இந்த பதிவின் நீட்சி தான் உங்கள் கருத்துகளும். தெரிவியுங்கள். வாசித்து மறுமொழியுடன் வெளியிடுகிறேன்.

அன்புடன்,
ஜேகே