வியாழ மாற்றம் 19-04-2012 : மகாத்மா காந்தி

Apr 19, 2012

டேய் ஜேகே

sakuntlaமேகலா, இதயனூர்!
ஹேய் ஜேகே, உங்கள் படலைக்கு பின்னாலே அழகான ஒரு ஒலைக்குடிசையை இலக்கியம், புத்தகம், பாடல், சிறுகதை, தொழில்நுட்பம் என்று வேய்ந்துகொண்டு வரும் வேளையில் ஏன் இந்த அரசியல்? முதல்வன் அர்ஜூனை கூட இறுதியில் அரசியல்வாதியாக்கீட்டாங்களே! வேண்டாமே! அரசியல் செய்யத்தானே பலர் இருக்கிறார்களே? எங்களுக்கு உங்கள் எழுத்து தான் வேண்டும் ஜேகே! மிகமுக்கியமாக நீங்கள் வேண்டும்!

அடடா .. நான் சுமந்திரன் பதிவை ஒரு தனிமனித நேர்மையுடன் தான் எழுதினேன். கமல் சொல்வது போல ஒவ்வொருத்தனும் அரசியல்வாதி தானே என்ற நோக்கத்தில் எழுதியதே தவிர அரசியல் என் துறையில்லை. அதை தீவிரமாக எழுதும் எண்ணமும் இருந்ததில்லை. ஆனால் காலையிலேயே கஜன் பார்த்துவிட்டு “படலை பாடையாகாமல் பார்த்துக்கொள்” என்றான். இன்னொருவர்,”நீ போய் பாடையில் படுப்பது மட்டும் இல்லாமல் எங்களையும் படுக்கவச்சிடாத” என்றார். எல்லோருக்கும் நல்லவனாக இருக்க விரும்புவன்,  அரசியலை அலுமாரிக்குள் வச்சுவிடவேண்டும் என்றார். சயந்தன் உடனேயே கால் பண்ணி, “அண்ணே, உங்க லெவலுக்கு நீங்க உள்ளூர் அரசியல் எல்லாம் செய்யக்கூடாது. சர்வதே ரேஞ்சில, மிட் ரோம்னி, அஞ்ஜெலினா ஜூலி, பமீலா ஆண்டர்சன், ஆப்கான் பிரச்சனை, சிரியா அதிபரின் மனைவிக்கு அட்வைஸ் என்ற ரீதியில அரசியல் செய்யோணும்” என்றான். ஆர்தர் சி கிளார்க் கூட கால் பண்ணி, செவ்வாய் கிரகத்தில் இருக்கும் பனிக்கட்டியை தண்ணியாக்கி ஒர்கானிக் மாட்டரை உருவாக்கும் ஆய்வுக்கு தலைமை தாங்குகிறாயா? என்று கேட்க .. ப்ச் அரசியல் வேண்டாம் என்றே தோன்றுகிறது! தப்பிப்பிழைக்கட்டும் போ!

MAS2512சுமந்திரன், கொழும்பு
தம்பி ஜேகே, என்னை பற்றி எழுதியிருந்தீங்க, வாசிச்சன். பாராட்டியிருக்கிறீங்களா? திட்டியிருக்கிறீங்களா?
யாரு நீங்க? தெரியலையே? உங்கட பெயர நான் கேள்வியேபடலியே? அது சரி நான் யாரு? எங்க இருக்கேன்?  இங்க என்ன நடக்குது? எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு! என்ன பாராட்டியிருக்கிறீங்களா? என்ன திட்டியிருக்கிறீங்களா? என்ன கையை பிடிச்சு இழுத்தியா?

0126-karzai-afghanistan-conferecne-london.jpg_full_600ஹர்மீத் ஹர்சாய்,
காபுல்
ஜேகே, ஆப்கானிஸ்தானில் என்ன தான் நடக்கிறது? இந்த வாரம் கூட ஆப்கான் முழுக்க சண்டை நடக்கிறதே? இந்த சூழ்நிலையில் நேட்டோ படைகள் அடுத்த வருடம் நாட்டை விட்டு வெளியேறுவது பொருத்தமாக இருக்குமா?
ஓ இத தான் ஒலக அரசியல் என்பாங்களா? உங்கள் நாட்டு சிக்கலுக்கு என்ன தீர்வு என்று ஐன்ஸ்டீன் கூட கண்டுபிடிக்கமுடியாது. ஒரு பக்கம் ரஷ்யா. இன்னொருபக்கம் பாகிஸ்தான். மற்ற பக்கம் ஈரான். உள்ளே நேட்டோ. தலிபான். முஜாகிதீன். அல்கைடா, பகிடி என்னவென்றால் ஆப்கான் இராணுவத்துக்குள்ளேயே இத்தனை படைகளும் இருக்கு! இந்த நிலையில் நேட்டோ 2013ம் ஆண்டு இறுதியில் வெளியேறுகிறது. அதுவரை பொறுத்திருக்காமல் இப்போதே கனதியான தாக்குதல் நடத்தும் அளவுக்கு தலிபானுக்கு தில்! நேட்டோ போனவுடன் இந்த சண்டை இன்னும் உச்சமாகும். தலிபான் மீண்டும் ஆட்சிக்கும் வரலாம். மீண்டும் அந்த இருண்டகாலத்தை ஆப்கான் தாங்கமுடியாது. அதிலும் பெண்கள் மீதான வன்முறை. ஐயோ! நேட்டோ வந்தோமா, ஒசாமாவை தாக்கினோமா, பொண்ணை தூக்கினோமா என்று சும்மா போகமுடியாது. அங்கே அமைதியை உறுதிசெய்யவேண்டிய தார்மீக கடமை, நேட்டோவுக்கு குறிப்பாக அமெரிக்காவுக்கு இருக்கிறது. முக்கியமாக அங்கிருக்கும் இளைஞர்கள் எப்படி தலிபான் பக்கம் எடுபடுகிறார்கள்? வறுமை, முஸ்லிம் அடிப்படைவாதம் பற்றிய மூளைச்சலவை, ஆயுதப்படையில் இருக்கும்போது கிடைக்கும் சௌகரியங்கள் என பல விஷயங்கள். Western imperialism பற்றிய வெற்றிகரமான எதிர்மறை பிரசாரங்களும் இன்னொரு காரணம். அமெரிக்காவும் தன் பங்குக்கு பிரேதங்களின் மேல் ஒண்ணுக்கு அடிப்பது, கனரக ஆயுதங்களை பொதுமக்கள் மீது தெரிந்தோ தெரியாமலோ பாவித்துவிட்டு, ரமணா விஜயகாந்து சென்னையில் இருக்கும் தைரியத்தில் கூசாமல் சாரி சொல்லுவது. இந்த பிரச்சனையை எல்லாம் தலிபானுடன் பேச்சுவார்த்தை செய்தோ, படை விலகல் மூலமோ தீர்க்க முடியாது. ஒரு தலைமுறையை இதிலிருந்து விடுவித்து கல்வியறிவு, அபிவிருத்தி என்று திசைதிருப்ப வேண்டும். பெண்கள் விடுதலையும் முக்கியம். இதெல்லாம் நடக்க இன்னும் ஒரு ஐம்பது வருடங்கள் பிடிக்கலாம். இப்படித்தான் ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் சோவியத்யூனியன் ஆக்கிரமிப்பின் போதும் ஒரு முகமதுல்லா யோசிச்சு கட்டுரை எழுதியிருக்கலாம்!

article00[3]ஜூகும்பா லாஹிரி,
லண்டன்
ஜேகே, நீ என்னோட தீவிர ரசிகன் என்று தெரியும்! புலிட்சர் பரிசுகள் அறிவித்துவிட்டார்களாமே? உனக்கு மூக்கில வியர்த்திருக்குமே?
ஓ யா! இலக்கியம், ஊடகத்துறை சார்ந்த அமெரிக்க விருதுகள் தான் இந்த புலிட்சர். அக்கா நீங்க கூட உங்களோட “Interpreter of Maladies” க்கு வாங்கி இருக்கிறீங்க! நம்ம றொபேட் பிராஸ்ட் நான்கு தடவைகள் வாங்கியிருக்கிறார். ஜேகே கூட சவால் சிறுகதை, டெரர் கும்மி விருதுகள் எல்லாம் வாங்கியிருக்கிறார்! இந்த விஷயம் தெரிந்து, சிறந்த புனைவு இலக்கியத்துக்கு இந்த வருஷத்துக்கு விருதே கொடுக்கவில்லை என்பது சோகமான விஷயம்! இம்முறை விருதுகளில் எனக்கு பிடித்த விஷயம் சிறந்த “Breaking News” புகைப்பட விருது தான். ஆப்கானை சேர்ந்த Massoud Hossaini என்பவர் AFP க்கு எடுத்தது. ஆப்கானில் நடந்த தற்கொலை தாக்குதலுக்கு பின்னர் தரான(Tarana) என்ற பெண் தன்னை சுற்றியுள்ளவர்கள் இறந்து கிடப்பதை கண்டு அலறும் காட்சி. அவள் ஏழு வயது தம்பி 17 குடும்ப உறுப்பினர்கள், ஏனைய எழுபது பேரோடு, ஸ்பாட்டிலேயே இவளை விட்டு விட்டு மேலே போய்விட, விவரிக்கிறாள்!
'When I could stand up, I saw that everybody was around me on the ground, really bloody. I was really, really scared!”
Ashural Bombing
Tarana என்ற அவள் பெயருக்கு அர்த்தம் என்ன தெரியுமா? …………. “மெலடி”.   Sad smile

03sujatha1சுஜாதா, வைகுண்டம்
தம்பியாழ்வார், நீரு இப்ப என்ன புத்தகம் வாசித்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்? Anything special?
முந்தநாள் தான் அரவிந்த் ஆதிகாவின் “The White Tigers” முடித்தேன். இந்தவாரம் மன்மதகுஞ்சு ஸ்பெஷல் கவிதை அனுப்பியதால், புத்தக விமர்சனத்தை தூக்கி அடுத்தவாரம் போட்டாச்சு. இப்போது வாசித்து முடித்துக்கொண்டிருப்பது சயந்தனின் “ஆறாவடு”. அது நம்ம ஆளு எழுதினது இல்லையா? தனியாக “படிச்சதென்ன பிடிச்சதென்ன” வில் கிழிச்சதென்ன? என்று எழுதலாம் என ஒரு ஐடியா! சண்டே போடுறன் பாஸ்! பை த பை, ஆண்டாள் வைகுண்டத்தில இன்றைக்கெல்லாம் வளர்ந்திருப்பாளே? இருபத்தஞ்சு வயசு இருக்குமா இப்ப? இப்பவும் இன்டெலிஜண்டா? முடிந்தால் வைகுண்டத்தில் இருந்து பூமிக்கு ஒரு செயற்கை கோள் செய்து அனுப்பி விடுங்களேன்?

anil-finalவிஜய், சென்னை
ண்ணா, இந்த அஜீத்து பயலு, ஆ ஊன்னா புரியாணி போடுறாண்ணா! நாமெல்லாம் உண்ணாவிரதத்துக்கே புரியாணி பார்சல் கொடுத்த ஆளுக. எங்களுக்கேவா? ஆனா இந்த பயல்  புரியாணியையும்  பரிமாறிவிட்டு, பாத்திரம் சட்டிகளை தானே கழுவி வைத்தாராம், ஆச்சரியமாக இல்லையா? என்ன ஒரு எளிமை? நான் வேணா பேசாம புதுசா எதாவத கழுவி விளம்பரம் தேடவா?
அடப்பாவிகளா? எங்கட வீட்டில எல்லாம் சாப்பிட்டு கோப்பைய கழுவி வைக்காட்டி அம்மா கிளுவை கம்பால மின்னுவா! இதெல்லாம் பெரிய மாட்டராடா? ஆளாளுக்கு அஜீத் புரியாணி போட்டார், புடலங்காய் ஓடைச்சார் என்று எழுதுறீங்களே? வீட்டில அம்மாவோ, ஆத்துக்காரியோ மாஞ்சு மாஞ்சு செய்யிறதுக்கு ஒரு தாங்க்ஸ் சொல்லியிருகிறீங்களாடா நகுலபாண்டிகளா?

K-4ஹலோ கோத்தா மாத்தயா? மங் மேர்வின் சில்வா கத்தாகரன்ன! ஒவ் .. படலைங் தமாய் இன்ன! “தூக்க” சொன்ன ஆளோட பேரு ஜேகேயா? பதிவுல ஒண்ணும் அரசியல் எழுத இல்ல சார்! ஆள பார்த்தா பக்கா காமெடி பீஸா இருக்கானே பாஸ்? பயபுள்ள மட்டுமில்ல, பக்கத்தில நிக்கறவன் எல்லாமே பேயறைஞ்சு போய் நிக்கிறாங்க! நேற்று எழுதின ஏதோ ஒரு அரசியல் பதிவை வேற யாரோ சுப்பனோ, குப்பனோ எழுதியிருக்கணும் சார். தான் எழுத இல்லை என்று அழறான்! இவன எல்லாம் வெள்ளைவானுக்குள்ள ஏத்தினா வானுக்கு மரியாதை இல்லாம போயிடும்! பக்கத்து வீட்டில ஒரு கட்டாக்காலி நாய் ஒண்ணு திரியுது! அத வேணும்னா தூக்கிடுவோமா பாஸ்?

மேகலா!

piano girlமேகலா கதையை சயந்தன் வாசித்துவிட்டு ‘அண்ணே சொதப்பிட்டீங்க, Girl is Mine உங்கட all time classic, இங்கிலீஷ்ல எழுதின பீலிங் தமிழில் வரேல்ல, இந்த டப்பிங் வேலை எல்லாம் இனி வேண்டாம் அண்ணே’ என்றான். இன்றைக்கு கூட காயத்திரி “அண்ணா தமிழில் அவ்வளவு நன்றாக இல்லை. ஆங்கிலத்தில் நிறைய soul இருந்தது” என்று சொல்ல, இன்னொரு நண்பன் “அந்த ஜெஸ்ஸியை இந்த மேகலாவாக என்னால பார்க்க முடியேல்ல” என்றான்! பாவி மவனே மேகலா தான் ஜெஸ்ஸி என்று எப்படி புரியவைப்பேன்?
“Girl Is Mine” கதையை கேதா சொல்லும்வரை தமிழுக்கு மேகலாவாக மாற்றும் எண்ணம் இருக்கவில்லை! ‘இதை எழுதாமல் ஏன் அண்ணே “கண்ட கண்ட கதையும்” எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறீங்க?’ என்று என் மற்றைய கதைகளை அவன் நக்கலடிக்க, சரி ட்ரை பண்ணிப்பார்ப்போம் என்று ஆரம்பித்தேன். ஆரம்பித்தபிறகு தான் புரிந்தது, ஆழம் தெரியாமல் “மீண்டும்” காலை விட்டுவிட்டேன்! இப்படியான கதைகளை ஆரம்பித்தபிறகு, கொஞ்சமே கதைக்குள் மூழ்கிவிட்டால், மனிசனை சாகடித்துவிடும்! ஞாயிறு அன்று எழுதி முடிக்கும் போது ஏண்டா எழுதினோம் என்று mentally disturbed. வழக்கம் போல் “The Namesake” ஐ எடுத்து வாசிக்க, நிலைமை இன்னும் மோசமாகியது.
ஒரு வழியாக அடுத்தநாள் வேலைக்கு போய் நான்கு மணி மட்டும் “சமாளித்துக்கொண்டு” இருக்கையில், நண்பன் ஈமெயில் அனுப்பினான். “வாசித்துவிட்டு stone bench இல் ஆடாமல் அசையாமல் இருந்துவிட்டேன். முகம் கறுத்து கண் கலங்கிவிட்டது. உன்னால் எப்படிடா…” என்று அது நீள, மேலே வாசிக்காமல் அடுத்த மெயிலுக்கு போனால், “மேகலா .. நெஞ்சை வலிக்க வைத்த கதை. காதலில் தோல்வி உற்ற வலியை மீண்டும் உணர வைத்த கதை.” என்று யாரோ முகம் தெரியாத ஒருவர் அனுப்பிவைக்க, அதற்கு மேலே ஒன்றையும் வாசிக்காமல், போட்டதை போட்டவாறே விட்டுவிட்டு அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்பினேன். எப்போதும் இறுதியாக வெளிக்கிடும் ஜேகே இன்றைக்கு ஏர்லியா போறானே என எல்லோரும் ஆச்சர்யமாய் பார்க்க … மன்மதகுஞ்சு போட்ட கமெண்டுக்கு நான் இரவு கடுப்பாக, நடுச்சாமம் ஒரு SMS வந்தது.
“Why did you write this JK? I couldn’t eat my dinner .. shit”.
நான் ரிப்ளை பண்ணினேன்.
“There is no agony like bearing an untold story inside you.”-- Z.N. Hurston

மகாத்மா காந்தி!

0083987ஹர்ஷால், குஜராத்தி காரன், எப்போது பார்த்தாலும் “காந்தி” படம் பார்த்துவிட்டாயா? என்று அரித்துக்கொண்டு இருப்பான். காந்திய கொள்கைகளின் தோல்வியை நேரே எதிர்கொண்டவன், அதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்று சொன்னால். காந்திய கொள்கை என்பது வெறும் உண்ணாவிரதமோ, ஒத்துழையாமையோ, கதர் விஷயமோ இல்லை! அதை தாண்டிய ஒருவித ஜென் வகை தத்துவம். உன் நாட்டில் பௌத்தம் என்ற பெயரால் நடக்கும் விஷயங்களுக்காக பௌத்த கொள்கைகளே கேவலமானது என்று சொல்வாயா? இல்லை தானே, அதுபோல தான், காந்திய கொள்கையை பின்பற்றாவிட்டாலும் அட்லீஸ்ட் புரிந்துகொள், காந்தியம் என்பது சமூகபோராட்டங்களுக்கானது மட்டுமில்லை, அது தனிமனித வாழ்க்கையையும் வழிநடத்தும் என்றான். நரேந்திர மோடி இதை பார்த்தாரா என்று கேட்க வாய் உன்னினாலும் ஒன்றுமே சொல்லாமல் தலையை குனிந்துகொண்டேன். படம் பார்த்தேன்.
அட்டென்பரோ இயக்கம், பென் கிங்க்ஸ்லி என்று சொன்னால், “என்ன? இந்திராகாந்தியை சுட்டிட்டாங்களா?” என்று கேட்பீர்கள்! சின்னவயதில் பார்த்தபடம். புரியாத வயதில் பார்த்து, இவர் உண்ணாவிரதம் இருந்தால், பிரிட்டிஷ்காரனுக்கென்ன? அவனுக்கு ஒரு பிரச்சனையுமில்லை தானே? என்ற குழப்பம் தீராமலேயே அடுத்தநாள் காலை எழும்பியபோது, உண்ணாவிரத போராட்டத்தில் திலீபன் அண்ணா இறந்த சேதி உதயனில் வந்தது. அட அது தானே! என்று நினைத்து காந்தியை வெறும் அரைநிர்வாண பக்கிரி என்றே முடிவு கட்டினேன்! Utter wastage! இந்த மனநிலை “நல்லூர் முருகன்” பதிவில் “காந்தியை இந்தியாவின் திலீபன்” என்று வர்ணித்தது வரைக்கும் தொடர்ந்தது. ஆனால் நானொரு அதிகப்பிரசிங்கி என்று அட்டென்பரோ இயக்கி விளக்கினார்!
வன்முறையற்ற ஒத்துழையாமை போராட்டம். அப்பிள் Think Different விளம்பரம் சொல்வது போல காந்தி ஒரு rebel, crazy and a misfit, hence no-one could ignore him. தன் வழிமுறைகள் சரியானவை என்று நம்பியது மட்டுமில்லாமல், அதை நேர்மையாகவும் கடைப்பிடித்தார். கதர் உடுத்தார். மக்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்தார். மக்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்பதை சொன்னார். முக்கியமாக மக்களோடு இருந்தார். மனைவியும் மற்றவர்கள் போலவே கழிப்பறையை சுத்தம் செய்யவேண்டும் என்றார். மனைவியை வெளியே போ என்றார். தவறு என்று தெரிந்ததவுடன் மன்னிப்பு கேட்டார். ஜின்னா பிரியபோகிறேன் என்று சொன்னபோது, வேண்டாம் உனக்கே பிரதம மந்திரி பதவி தருகிறேன் என்கிறார். எதிர்ப்புகளை சந்தித்தார். இறப்பதற்கு முன்னாலே அவரை வெறுத்தவர்கள் ஏராளம். இந்த மனுஷன் ஏன் இப்படி செய்தது? அது தானே சுதந்திரம் வாங்கியாச்சே? இனியும் எதுக்கு முஸ்லிம்கள் காலில விழவேண்டும் என்று நினைத்தார்கள். காந்தி உயிரோடு இருந்திருந்தால், இந்தியாவின் கடைசி பிரஜை, அந்த சுதந்திரத்தை அடையும் வரைக்கும் போராடிக்கொண்டே இருந்திருப்பார். அறவழியில்! என்ன ஒன்று, பிரிட்டிஷ்காரருடன் போராடாமல் இந்திய அரசுடன் போராடியிருப்பார்! காந்தி இறந்தது காங்கிரசுக்கும், பெரியார் இறந்தது திராவிட கட்சிகளுக்கும் வாய்ப்பாக போய்விட, இன்றைக்கு இவர்கள் இருவரும் எடுப்பார் கை மகாத்மாக்கள்!
எப்படி இந்த radical சிந்தனைகள் காந்திக்கு வந்தது என்று புரியவில்லை. சமணதத்துவங்கள் என்கிறார்கள். ஆனால் இவர் யாரையும் கடலில் தூக்கி போடவில்லை! ஜாலியன் வாலா படுகொலை நடந்த இடத்தில் கிணறு முழுக்க உடல்கள் நிறைந்துகிடப்பதை நேரில் பார்த்த பின்னும் அகிம்சை தான் வழி என்று தொடர்ந்து நினைக்கிறார் என்றால், என்னே ஒரு ஓர்மம் பாருங்கள்.
“I am asking you to fight… to fight against their anger not to provoke it. We will not strike a blow. But we will receive them. And through our pains we will make them see their injustice and it will hurt as all fighting hurts. But we cannot lose… we cannot.
They may torture my body…break my bones. Even kill me. Then they will have my dead body. Not my obedience”
இதை காந்தி இறுதிவரை கடைப்பிடித்தார். இவரை விட்டுவிட்டால், எங்கே இந்தியர்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்துவிடுமா என்ற அச்சத்தில், இந்தியர்களே இறுதியில் கொன்றுவிட்டார்கள்!
காந்தி … மகாத்மா!

A Little Break!


575144_10150666849297337_714962336_9583102_205466816_n
இந்த மன்மதகுஞ்சு இதையெல்லாம் எங்க போயி சுடுறானோ தெரியேல்ல! ஆனா சுட்டது ஒண்ணுமே சூடு குறையிறது இல்ல!

இந்த வார பாடல்

மேகலாவை ஆங்கிலத்தில் எழுதியபோது இயல்பாக “Music And Lyrics” பாடலை பாவிக்கமுடிந்தது. நான் அந்த பாட்டுடனேயே வாழ்ந்த ஆள்! கதை மனதிலே தோன்றும்போதே இந்த பாடல் தான் என்று யோசித்த பாடல். தமிழாக்கும் போது, தமிழில் அப்படி என்ன பாடல் இருக்கிறது என்று தேட வேண்டியிருந்தது. பெரிதாக ஒன்றும் பொருந்தவில்லை. “என் இனிய பொன் நிலாவே” பாவிக்கலாம் என்றால் கதையை பியானோவில் இருந்து கிட்டாருக்கு மாற்ற வேண்டும். அதைவிட இந்த பாட்டை இதே போன்ற ஒரு context இல் பாலகுமாரன் பாவித்தது ஞாபகம் வர, “என் வானிலே” பாட்டை போடலாம் என்று யோசித்தேன். அது என் கதைக்கு சரிவராது. என் கதையில் மேகலா வந்தாலும், அது ஒரு hallucination character, பெண் தனியே பாடும் பாட்டை அங்கே போடுவது பொருத்தமில்லை. டூயட் வேண்டும்! அப்போது தான் ஆபத்பாந்தவனாய் ஐபாடில் நம்மவர் பாட்டு போனது!
மகேஷ் இசை, எஸ்பிபி சித்ரா பாடல், மிகப்பொருத்தமான சீன். இதைவிட வேறு எது வேண்டும்? ஆரம்ப பியானோ இசை பக்கா அமர்க்களம். வரிகளும் அழகு. எல்லாவற்றையும் விட அந்த காட்சி இருக்கிறதே. கமலுக்கு திடீரென்று “சிப்பியிருக்குது முத்துமிருக்கிது” பாட்டு ஞாபகம் வர, இந்த காலத்துக்கு ஏற்ப அதை மாற்றிவிட்டார். Gem of a song!

கமலின் மிக நுண்ணிய நடிப்பு! கவிதை போன்ற காட்சியமைப்பில் கௌதமி “ஒத்துங்க” என்று சொல்ல, “ஓ மெட்ராஸ் ஒத்தா?” என்று கமல் கேட்பதை தான் ஹைக்கூ என்று ஜப்பானிய மொழியில் சொல்லுவார்கள்! “அப்படியே ஜுகல்பந்தி செட்அப் ஆகி வருது” என்று சொல்லும் கமலுக்கே உரிய புத்திசாலித்தனமான வசனங்கள்.. கதிரை தடுக்கும்போது கமல் காட்டும் நடிப்பு, தேவர்மகனில் அந்த சிவாஜி கமல் சீனில் பானை தட்டி தடுமாறும் போது காட்டும் நடிப்பை ஞாபகப்படுத்தியது. கலைஞன்டா!

மன்மதகுஞ்சு சிறப்பு கவிதை!!

சென்றவார வியாழமாற்றம் பார்த்தவுடன் உடனேயே மன்மதகுஞ்சு தொல்லைபேசினான்! “என்னாடா கம்பராமாயணம் நளவெண்பானு போய்க்கிட்டிருக்கே! எல்லாமே படு மொக்கையா இருக்கு மச்சி” என்றான்! “என்னத்த செய்ய? சரியான இலக்கிய கவிதை மாட்டுதில்ல, நீ எழுதுறியா?” என்று கேட்டேன். “தக்காளி என்ன இப்டி கேட்டுபுட்டே? நாங்க எல்லாம் சாதா டீ குடிச்சா அறுசீர் வெண்பா! சரக்கு அடிச்சா புதுக்கவிதை! மூன்றாம் ரவுண்டுக்கு அப்புறமா எல்லாமே ஹைக்கூவா வந்து விழுமேடா” என்றான்! யோசித்துவிட்டு, “மச்சி எதுக்கும் நீ சரக்கடிச்சிட்டு எழுதி அனுப்பு. ஆனா வாமிட் மட்டும் படலையடில வேண்டாம்!” என்றேன். இரண்டு மணிநேரத்தில் வந்து விழுந்தது!
கவிதையை அசூயையாக தான் வாசிக்க தொடங்கினேன். வரிகள் போக போக மிரட்ட தொடங்கின. முடிவை பார்த்த போது WTF என்று என்னையறியாமலே சொல்ல பக்கத்தில் இருந்த பீட்டர் “எக்ஸ்கியூஸ்மீ ஜேகே?” என்றான்! மீண்டும் வாசித்தபோது, வாவ் .. மன்மதகுஞ்சு நீ ஒரு மன்மதன் அம்புடா! கமல் கூட இந்த அளவுக்கு எழுதினதில்ல!
இப்ப கவிதைக்கு போவோம். சொல்லமறந்து போனேன், வயதுக்கு வராதவர்கள், வராமலேயே வந்திட்டோம் என்று நினைப்பவர்கள்! கலாசார காவலர்கள், சந்திரன் மாஸ்டர் படித்துவிட்டு “ச்சீ நீயுமா ஜேகே” என்றவர்கள், படலையை விஷயம் தெரியாமல் ‘லக்கிய தளம்’ என்றோ ‘லத்திகா தளம்’ என்றோ நினைப்பவர்கள் ப்ளீஸ் இதை வாசிக்கவேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்!
மூன்றெழுத்தில் உன் மூச்சிருக்கும்!
வாழ்வின் முதன் முதலாய் - நீ
எனை அள்ளி அணைத்த கணம்
உனை தூரவே உதறி எறிந்தேன்

10xsxewகால்கள் தரை தட்டாமல்
நொண்டிக்குதிரையாடிய கணங்கள்
உன்னில் கோபம் கொண்டேன்

உன் அருகாமை மெளனங்களில்
முத்தமிட்டு உனை நனைத்த வேளையிலே
நான் வயசுக்கு வந்த நாள் அறிந்தேன்
முப்பொழுதும் சொப்பனங்கள்
இண்டர்நெட்டில் அப்படங்கள்
கண் மூடி மையல் கொள்ளும்
கதிரவன் மறைந்த நேரம்
காரிருள் கரைபுரண்டோடும்
காரிகை காட்சி தெரியும்வேளை - உன்
முத்தங்கள் சத்தமின்றி செய்யும் யுத்தங்கள்!

அணைப்புகளில் திமிறினாலும்
ஆர்வங்களில் எகிறினாலும்
காமங்களில் விசிறினாலும்
கந்தர்வ காதலில் கூடுகையில்
உன்னை கன்னி கழித்திருக்கிறேன்

நெரிசலான பேரூந்து பயணங்களில்
நீயே என கவசகுண்டலமாய்
திண்மையை திரைமறைப்பதில்
கிருஷ்ணனாகி மானம் காக்கிறாய்

அடங்கியிருந்த ஆர்ப்பலைகள்
ஆசைகொண்டு ஆர்ப்பரிக்கையில்
அடைமழையில் நீ நனைந்து
நீர்மட்டம் குறைக்கிறாய்!
வெள்ளைப்பூக்கள் வெண்மை கொண்டு
நீ என்னை அலங்கரிக்கையில்
மனதின்  கறுப்பான களங்கங்களையும்
கழுவிப்போய்விடுகிறாய்
408260_2577582036999_1177822838_32209583_844903673_n
விட்டுக்கொடுத்து வாழ்தலில் பிடிமானமும்
ஆர்வத்தை அடக்கி ஆளுதலில் நோயின்மையும்

வாழ்க்கையின் தத்துவமே நீயாகி


மூன்றெழுத்தில் உன் மூச்சிருக்கும்
அது முடிந்த பின்னாலே நாறடிக்கும்!

எக்கசியப்பணாய்க்கு மூன்றென்று கூவுவார்
எந்திரன் கூட ஒருகட்டத்தில் போடுவார்!
என் இனிய ஜக்கி!
உன்னில் உயர் சாதி ஜாக்கி!
உந்தன் ஒரே பெயர் ஜட்டி ஜட்டி ஜட்டி!

-- மன்மதகுஞ்சு  

ஜட்டி என்று தெரிந்தபின் திரும்பவும் வாசித்து பாருங்கள். மலைப்பீர்கள்! அல்லது காறித்துப்புவீர்கள். அது ரசனையை பொறுத்தது! நான் ஆட்டத்துக்கு வரவில்லை! ஆனால் ஒன்று, கவிதை கொஞ்சம் கூசிழிவாக இருந்தாலும்! அதில் இருக்கும் நயத்தை ரசிக்காமல் இருக்கமுடியாது. மிக நேர்த்தியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கவிதை இறுதியில், இந்திய அரசியல் தத்துவஞான மரபு ரீதியான சாடல்களை உள்ளடக்கும் தோற்றப்பாட்டை தொக்கி நிற்கிறது! என்று நம்ம ஜெயமோகன் விமர்சனம் எழுதக்கூடிய அளவுக்கு தரமான கவுஜ இது!
இந்த கவிதையை எழுதிய, கவிஞர் மன்மதகுஞ்சு, இன்று முதல் “ஜட்டிக்கவிஞர்” என்ற சிறப்பு பெயர் கொண்டு அழைக்ககடவுது. இவருக்கு பாராட்டு தெரிவிக்க விரும்புவர்கள் கீழ் கண்ட முகவரியில் தொடர்புகொள்ளவும்!

எப்படி பாஸ் இன்றைக்கு வியாழ மாற்றம்? முக்கி முக்கி எழுதுறதுக்கு ஒரு கொமென்ட் கூட போடாட்டி நான் டைஜீன் தான் இனி சாப்பிடணும்!!

Contact form