வியாழமாற்றம் 10-01-2013 : மரண தண்டனை

Jan 10, 2013

மீண்டும் ஒரு காதல் கதை!
some pagesஅந்த இரவில் அவளின் மடியில் சாயும் நேரம் கணநேரம்,
குளிர் நிலவும் இணையை தேடி ஏங்காதோ?
முதல் முத்தம் சத்தம் இன்றி களவாய் கனிவாய் நீ தந்தால்
குழல் இசையும் தென்றலும் தூக்கம் தொலைக்காதோ?
எந்தை எப்பிறப்பிலும், உன்னை மிஞ்சும் வஞ்சியில்லை
கண்ணை கண்ணில் உண்ட பின்னே கம்பன் கவியும் மிஞ்சியில்லை
பெண்ணோடு நான் கண்ணோக்க …மண்ணோடு அவள் நன்னோக்க!


அதென்ன மண்ணோடு அவள் நன்னோக்க? எழுதிய கவிஞனை கண்டுபிடித்து சிரச்சேதம் செய்யலாம் என்று நினைத்தால் அடுத்த பகுதியை வாசியுங்கள்.

மரண தண்டனை
95ம் ஆண்டளவில், தெரிந்த அங்கிள் ஒருவர். டிராஃப்ட்மன். மகாவலி திட்டத்தில் வேலைசெய்து ஓய்வுபெற்று வீட்டில் சிவனே என்றிருந்தவர். நான்கு பெண்பிள்ளைகள். மூத்தவள் அந்த வருஷம் ஏஎல் எடுக்கவேண்டும். கொக்குவில் நந்தாவில் அம்மன் கோயிலடியில் வீடு. ஒருநாள் காலையில் ப்ளேன்டீயோடு உதயன் பத்திரிகை வாசிக்க உட்கார்ந்தால், மேலே சகடை வந்துவிட்டது. அவசரமாக பிள்ளைகளோடு பங்கருக்குள் போய்விட்டு, குண்டெல்லாம் போட்டு, காதடைத்து, சகடை போனபின்னர் வெளியே வந்து பார்த்தால் கட்டிய வீட்டை காணவில்லை. தரைமட்டம். சகடை போட்டால் அப்பிடியே பூசி மெழுகியது போல இருக்கும். இருந்தது.
இனி இந்த பெண்களை எப்படி கரை சேர்க்கப்போகிறோம்? என்ற பயத்தில் பிறப்பு அத்தாட்சி பத்திரத்தை உல்டா பண்ணி, வயதை ஐம்பது என்று காட்டி, இன்டர்நேஷனல் பாஸ்போர்ட் எடுக்க பணம் போதாமல் மத்தியகிழக்கு நாடுகளுக்கென மட்டும் வழங்கப்பட்ட, கட்டணம் குறைந்த பாஸ்போர்ட் எடுத்து, டோஹாவுக்கு போய் உழைத்து, காய்ந்து கறுத்து, முதல் பெண் திருமணத்துக்கு மட்டும் லீவில் வந்து மீண்டும் கட்டார் போய். எழுபத்திரண்டு வயதில் திரும்பியவர் இரண்டு வருடங்களில் இறந்துவிட்டார்.
vv_Rizana-Nafeek
17 வயதாக இருக்கும்போது பணிப்பெண்ணாக சவுதிக்கு தனியாக ரிஸானா சென்றிருக்கிறாள். வீட்டிலே கஷ்டம், சம்பளம் இருபதினாயிரம் ரூபாக்கள், அப்பா எங்கே என்று தெரியாது போன்ற அத்தியாவசிய காரணங்களும் பக்கத்து வீட்டிலே கலர் டிவி, தம்பியின் நண்பன் புதிதாய் வாங்கிய ஆட்டோ போன்ற அற்ப காரணங்களும் போதும், ஒரு பெண்ணின் வயதை கூட்டி தகிடுதத்தங்கள் செய்து அரேபிய நாடுகளுக்கு அனுப்ப. ரிஸானா வீட்டு அறைக்குள் எங்கேயாவது கொப்பி புத்தகங்களுக்குள் அவள் ஒளித்துவைத்திருக்கும் கடிதங்களில் இவ்வளவு காரணங்களும் கண்ணீர்த்துளிகளில் அழிந்துகிடக்கும் மையினூடு தேடினால் கிடைக்கலாம். யாராவது தேடவேண்டும். தேடமாட்டார்கள்.
அங்கிள் அறுபது வயதை ஐம்பது என்று சொன்னார். ரிஸானா பதினேழு வயசை இருபத்திமூன்று என்று சொல்லியிருக்கிறாள். அவ்வளவு தான். இப்படி பதினைந்தில் இருந்து எழுபது வயது வரை அரேபிய கனவுகளுடன் மெய்ன்ஸ்ட்ரீட்டில் இருக்கும் முகவர் நிறுவனங்களிடம் பதட்டத்தோடு ஏறி இறங்குபவர்களையும், ஏய்க்கும் டை கட்டிய கனவான்களையும் கண்டிருக்கிறேன். என்ஜினியரை சுத்த மாட்டாங்கள், நீங்க ஒருக்கா வந்து கதையுங்க என்று கேட்டதுக்காக ஒருவரோடு நானும் சேர்ந்து ஏறி இறங்கியிருக்கிறேன். இது இலங்கையில் அன்றாடம் நடந்த, நடக்கின்ற விஷயம். இனியும் நடக்கும்.
இப்போது அந்த ரிஸானா இல்லை. தூக்கில் ஏற்றிவிட்டார்கள். கைக்குழந்தையை கொன்றுவிட்டார் என்பது அரசாங்கத்து வாதம். அது சாதாரணமாக இறந்தது, என் மேல் பழி போடுகிறார்கள் என்கிறது ரிசானா தரப்பு. நம்மில் பலருக்கு ரிஸானாவை அநியாயமாக கொன்றுவிட்டார்கள் என்று தோன்றுகிறது. சவுதி அரசுக்கு தோன்றவில்லை. எனக்கென்றால் யாருக்குமே உண்மையில் என்ன நடந்தது என்று தெரியாது போல தோன்றுகிறது. ரிஸானாவுக்கு தெரிந்திருக்கும். இப்போது அவள் இல்லை.

hanging
கசாஃப்புக்கு தண்டனை விதித்தபோது எங்களுக்கும் அநியாயமாக தோன்றவில்லை. அரசாங்கத்துக்கும் தோன்றவில்லை. பேரறிவாளன், வெடிகுண்டு தயாரிக்க (அவர் வெடிகுண்டு உத்தி எல்லாம் அறிந்திருக்க சான்ஸே இல்லை என்று தெரிந்தும்) உதவினார் என்று மரணதண்டனை தீர்ப்பு. சுவாமி, காங்கிரஸ் தவிர்ந்த அநேகமான தமிழர்கள் அநியாயம் என்கிறார்கள். வடக்கில், இந்தியாவின் எதிர்காலத்தையே போட்டவன், அவனை போடத்தான் வேண்டும் என்கிறார்கள். பலருக்கு சரி என்று படும் அதே விஷயம் பலருக்கு பிழையாகிறது. மீண்டும்.
உஷ் இது கடவுள்கள் துயிலும் தேசம் படித்தீர்களோ தெரியாது. அந்த கிருஷாந்தியை ஐந்துபேர் கதற கதற பாலியல் வல்லுறவு செய்து வெட்டி புதைத்திருக்கிறார்கள். பத்தொன்பது வயது. செய்தது இலங்கை இராணுவம். மக்களை பாதுகாக்கவேண்டிய இராணுவம். நான்குபேரை பிடித்து விசாரணை செய்து மரணதண்டனை கூட விதித்தார்கள். இப்போது அத்தனை பேரும் வெளியில். ரிலீஸ் ஆகிவிட்டார்கள். டெல்லியில் நடந்ததும் அப்படித்தான். பேரூந்தில். இம்முறை இதை செய்தது இராணுவம் அல்ல. ரவுடிகள். மரணதண்டனை விதிக்கவேண்டும் என்று எங்கெங்கும் கூக்குரல். அனேகமாக விதிக்கப்படலாம். அது சரி போலவே படுகிறது. எனக்கு, என் நண்பர்களுக்கு. நான் சந்தித்த எல்லோருக்கும்.  சகிக்கமுடியாத குற்றம். மரணதண்டனை சரிதான். “கெட்ட நாயிங்க, இவங்களை எல்லாம் நடுத்தெருவில தூக்கில போடோணும்”. குமுறுகிறது.
எனக்கும் திருமணம் முடிந்து, இருபது வயதில் பெண் இருந்து அவளுக்கு இப்படி ஒரு நிலைமை என்றால் அந்த இடத்திலேயே அவங்களை எல்லாம் வெட்டிப்போடவேண்டும் போலவே இருந்திருக்கும். இந்த ஒரு காரணத்துக்காகவே தனிநபர்கள் ஆயுதங்களை வைத்திருக்கக்கூடாது என்று சட்டம் இருக்கிறது. சட்டம் இல்லாத அமெரிக்காவில் அடிக்கடி கொலை விழுகிறது. இருந்தும் அமுல்படுத்தாத இலங்கையிலும் அதே.
இங்கே எழுதிய அத்தனை சமபவங்களையும் மீட்டிப்பார்த்தால், மரணதண்டனைக்கான நியாயங்கள் ஆளாளுக்கு மாறுகின்றன என்று தெரிகிறது. ஒரே ஆளுக்கு கூட வெவ்வேறு வயதுகளில் அனுபவங்களில் நியாயங்கள் மாறுகிறது. எது சரி எது பிழை என்பதே கேள்விக்குரியதாகிறது. இரண்டு வாரங்களுக்கு முன் Island Of Blood ஐ பற்றி எழுதிய பத்தியில் “முறிந்த பனை” பக்கச்சார்பற்று ஈழப்போராட்ட நிகழ்வுகளை பதிந்த புத்தகம் என்று நான் குறிப்பிடப்போக, ஒரு வாசகர் “அதெப்படி சொல்லலாம்? ரஜனி வேண்டுமென்றே தரவுகளை திரித்து எழுதினார்” என்று முரண்பட்டார். அப்போது நான் சொன்ன பதில்.
என்னளவில், எவராலுமே எதையுமே தெளிவாக ஆராய்ந்து இதுதான் சரி என்று எழுதமுடியாது . ஏனென்றால் இது தான் சரி என்று ஒன்று இல்லை என்றே நினைக்கிறேன் . அதனாலேயே ரஜனியை அவர் எழுதியபடியே கிரகித்து பின் அதிலிருந்து எங்கள் உய்த்தறிதலை செய்யவேண்டும் . காந்தியம் என்ன என்ற பார்வை கூட அவரவர் பார்வையில் மாறுபடுகிறது . எது உண்மையான காந்தியம் என்று காந்தியால் கூட சொல்ல முடியாது . மொமெண்டோ என்ற ஆங்கில படத்தில் ஒரு வசனம் வரும் . அதை நான் ஒரு வாதத்துக்காக சொல்லவில்லை . நடை முறை வாழ்க்கையில் இந்த நிமிடம் வரைக்கும் அந்த வசனத்தில் இருக்கும் நிஜம் அவ்வப்போது முகத்தில் அடிக்கும்.
memento-bfi-00m-j3d
Memory can change the shape of a room; it can change the color of a car. And memories can be distorted. They're just an interpretation, they're not a record, and they're irrelevant if you have the facts. I have to believe in a world outside my own mind. I have to believe that my actions still have meaning, even if I can't remember them. I have to believe that when my eyes are closed, the world's still there. Do I believe the world's still there? Is it still out there?... Yeah. We all need mirrors to remind ourselves who we are. I'm no different.
என்று சொல்லிவிட்டு முத்தாய்ப்பாய் முடிப்பார் ஒரு வரி பாருங்கள் .
I was the only guy who disagreed with the cops - and I had brain damage.
சரி பிழை தவறுகள் எல்லாமே எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் மாறுபட்டிருக்கின்றன. காந்தியும் பாரதியும் ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் தங்கள் மனைவிகளை கை நீட்டி அடித்து பின்னரேயே பிழை என்று உணர்ந்திருக்கிறார்கள். வான்மீகி திருடன். ஆண்களை இந்திரனே என்று போற்றிப்பாடுகிறார்கள் எங்கள் கவிஞர்கள். முனிவர் இல்லாத சமயம் மனைவியை ஏமாற்றி பக்கத்தில் படுத்த பச்சைத்துரோகி அவன். தூக்கிலிடவேண்டாமா?
ஒரு தவறை செய்யும் வரைக்கும் அது தவறு என்று உணராமல் இருந்திருந்த சந்தர்ப்பங்கள் சரித்திரத்தில் பல பெரியவர்களுக்கு நிகழ்ந்திருக்கிறது என்றால், எங்களை யோசித்துப்பாருங்கள், தினம் தினம் தவறுகள் விட்டு, உணர்ந்தும் திருத்தாமல் இருக்கும் ஜென்மங்கள். நாங்கள் போய் ஒருவருக்கு மரண தண்டனை கொடுத்துவிட்டு மறுநாளே அது தவறு என்று தெரிந்துவிட்டால், செத்தவனை மீட்கமுடியுமா? இலங்கையில் பாருங்கள். நீதிபதியை ஜனாதிபதி நியமிக்கிறார். ஜனாதிபதியை பற்றி உலகமே அறியும்! நீதிபதி மரணதண்டனை தீர்ப்பு கொடுக்கிறார். சில நாட்களில் நீதிபதியே தவறானவர் என்று ஜனாதிபதி சொல்கிறார். What the hell? விருமாண்டியின் வாழ்க்கையை அறியாத எவனுக்கும் அவனுக்கு கொடுத்த மரணதண்டனை சரி என்றே படும். நாங்கள் படத்தை அவன் பார்வையில் பார்த்ததால் அவன் பக்கம் இருக்கும் ஞாயம் தெரிகிறது. அது தான் கமல் படத்தில் சொல்ல வந்த விஷயமும் கூட.
அப்படி என்றால் தண்டனையே கூடாதா? என்று கேட்டால் அது முடியாது. சமூக வாழ்க்கையில் தப்புகளுக்கு தண்டனையும் ஒதுக்கிவைத்தலும் அவசியமாகிறது. ஆனால் மரணதண்டனை, irreversible. வேண்டாம் என்றே தோன்றுகிறது. மரண தண்டனை மூலமே இந்த தப்புகளை குறைக்கமுடியும் என்று குறுக்கு பாதையை நாடுபவர்கள், தயவு செய்து, இந்த பதிவை இத்தோடு இடை நிறுத்திவிட்டு இவர் என்ன சொல்கிறார் என்று கேட்கலாம்.
அதற்கு பின்னும் மரணதண்டனை தேவைதான் என்று நினைத்தால், முதலில் கண்ணாடி முன்னாலே போய் தீர்ப்பை வாசித்துவிட்டு சீலிங் பாஃனில் சாவகாசமாக தொங்கலாம்.

என்ன சொல்லி பாடுவதோ?
கடந்த வியாழமாற்றத்தில் நவராத்திரி விழாவிலே செய்த வில்லுப்பாட்டு லொள்ளுகளை எழுதினது தான் தாமதம். நண்பன் ஒருவன் அன்றைக்கு நடந்த இன்னொரு துன்பியல் நிகழ்வையும் ஞாபகப்படுத்தினான். அது தான் அடியேன் மேடையேறி பாடிய அசம்பாவிதம்.
“மச்சான் மியூசிக் ப்ரோகிராம் செய்யலாம் வாறியா?” என்று கஜன் கேட்டபோது “அதுக்கேண்டா என்னை கேட்கிறாய்?” என்றேன். “உனக்கு தான் பாட்டு எண்டா போதுமே .. கொஞ்சம் டீடைலா அனவுன்ஸ் பண்ணோணும் .. நீ மேடை ஏறு” என்றான். சரி ஒகே என்று விவரம் கேட்டால் மொத்தமாகவே இரண்டு பாடகர்கள் தான். எட்டு பாட்டில் ஐந்தை அகிலனிடம் விட்டாலும் இடையில் மூன்று பாட்டை பாட ஆள் வேண்டும். எங்கிருந்தோ இரண்டாவது பாடகரை பிடித்து இழுத்து வந்தான். வந்தவர் “கனலில் கருவாகி புனலில் உருவான கந்தனூர் எந்தனூர்?” என்று இழுத்த இழுவையில் நல்லூர் தேரே மூவ் பண்ணியிருக்கும். அவ்வளவு இழுவை. அகிலனையே எல்லா பாட்டையும் பாட வைக்கலாம் என்றால், அவன் ஏற்கனவே தனியாக கர்னாடக கச்சேரி அதே மேடையில் பண்ணுகிறான். தீபன் பாடினால் கீபோர்ட் வாசிக்க ஆள் இல்லை. பேசாமல் லைட் மியூசிக்கை கான்சல் பண்ணலாம் என்று நினைக்க கஜன் சொன்னான்
“மச்சான் நீ பாடு .. உனக்கு வரும்”.
விதி வலியது.
155520_1709105368444_4824224_n
மங்களம் அருள்வாள் மதுரைக்கு அரசி” என்று தொடங்கி “அங்கையர் கன்னி” க்கு போக முதலே வியர்த்து விறுவிறுத்து பாஃனை போட சொல்லி அடம்பிடித்தேன்.  “திருமணக்கோலம்” பிசகிவிட கஜன் பாட்டை மாற்று என்றான். “எந்த சனியன இப்ப பாடுறது” என்று குழப்பம். அந்தப்பக்கம் அகிலன் வேறு “மலரோ நிலவோ மலைமகளோ” என்று ரிஹர்சலில் சுரம் எல்லாம் இழுக்க “L Block” டோய்லட்டுக்கு நான் அடிக்கடி போக வேண்டிவந்தது.
சின்னவயதில், ஒரு முறை சாந்தன், ஜெயாசுகுமார் இருந்த மேடையில் சத்தம்போடாமல் நிரோஜன்(இப்ப ஆள் எங்கே?) “ஆயர்பாடி மாளிகையில்” பாடிக்கலக்கிய சம்பவம் திடீரென்று ஞாபகம் வர, அவசர அவசரமாக லிரிக்ஸ் தேடி வானத்தை எல்லாம் பார்த்து மூக்கு பிய்ய பாடினேன்! முடியவிட்டு பார்த்தால் எவனும் ரியாக்ட் பண்ணவில்லை. எப்படிடா என்று தீபனிடம் கேட்டால் “ஒகே மச்சான் .. அந்த சங்கதி ஒண்டும் வேண்டாம் பிஃளாட்டா இருக்கு” என்றான். பக்கத்தில் இருந்த கஜன் “அப்படீண்டா மிச்சமெல்லாம் பிட்ச்சிலயா இருக்கு?” என்று கேட்க “போங்கடா” என்று நடையை கட்டினேன்.
நான்கு மணித்தியாலம் ட்ரெயினிங் + குட்டுகள் கொடுத்து கஜனும் தீபனும் சரிக்கட்டி என்னை பாடவைத்தார்கள்.  மேடையில் அகிலன் கலக்கி, மற்றவன் “கனலில்” கலங்கியபின் என் முறை.  நானே அறிவிப்பாளனும் என்பதால் அவையடக்கம் எல்லாம் கொடுத்து ஆரம்பித்தேன். பாட்டு முடிந்தபின்னும் கஜனும் தீபனும் தொடர்ந்து ஏதோ எல்லாம் ஆவர்த்தனம் செய்தார்கள். முடிவில் விசில் பறந்தது. மூன்றே நாளில் பெண்களிடம் இருந்து நான்கு மிஸ் கோல்கள், ஐந்து காதல் கடிதங்கள், ஆறு ஈமெயில்கள் வந்தன… தீபனுக்கு! அன்றைக்கு முதல் அவன் கனவுக்கண்ணன் ஆகிவிட,
நான் பாடகனாகிவிட்டேன்!
அதற்கு பின், தீபன்  + கஜன் மேடையில், ஓ மோரியா, தாலாட்ட வருவாளா, என்ன சொல்லி பாடுவதோ என்று பலமுறை ஏறி இம்சித்து இருக்கிறேன். “உ ஊ ம ப த ப மா” வில் வரும் ரசனை என்னுடையது என்றாலும் ஆங்காங்கே தெறிக்கும் இசை அரிவரிகள் எல்லாமே இவர்கள் போட்ட பிச்சை. தீபன் பாடுவதோடு கீபோர்ட், வயலின், கிட்டார், புல்லாங்குழல், பரதநாட்டியம், வீணை, டிராமா & தியேட்டர் என்று கலைபீடத்தில் இருக்ககூடிய அத்தனை ஐட்டங்களையும் லிஸ்ட் போட்டு படித்திருந்தான். “காதலின் தீபம் ஒன்று ஏற்றினாளே” என்று பீல் பண்ணி பாடினால், “வசந்த முல்லை போலே வந்து” என்று சேர்ந்திழுப்பான்.  “அட ரெண்டும் ஒன்று தான், எப்பிடி பிடிச்சாய்?” என்று கேட்டால் சிரிப்பான். A gifted artist.
15544_1264867574354_2021518_n
பின்னர் சிங்கப்பூரில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கவனிக்கப்படத்தொடங்கினான். அடிக்கடி டிவியில் வந்தான். பெண்கள் எல்லோரும் பின்னால் திரிந்தாலும், வெறும் அபிநயங்களோடு நிறுத்திவிட்டு கீபோர்டை திருகிக்கொண்டே இருப்பான். வீட்டில் ஒரு சமையலறையை ஸ்டூடியோவாக மாற்றியவன். உள்ளே போனால் பெரிய Mac, கீபோர்ட், கிட்டார் முதற்கொண்டு அதிநவீன ரெக்கோர்டிங், சிந்தசைசர், பலன்சர் எல்லாமே இருக்கும். பக்கத்திலேயே காஸ் குக்கரில் மட்டன் பொரியல் செய்வார்கள்!
ஒரு முறை அவன் வீட்டுக்கு போனபோது, இருத்தி வைத்து தான் போட்ட டியூன்களை ப்ளே பண்ணி காட்டினான். பல அருமையான மெலடிகள். “இதை ஏண்டா இப்பிடி போட்டு வச்சிருக்கிறாய்? ஏதாவது செய்யோணும்” என்றேன். “என்ன செய்யலாம்?” என்றான் அப்பாவியாக. “முழுப்பாட்டு ஆக்கு” என்று சொல்ல, “லிரிக்ஸ் வேண்டும் எழுதிறியா?” என்றான். ஒரு சூப்பர் டியூனுக்கு “காதல் ரோஜாவே, எங்கே நீ எங்கே, கண்ணீர் வழியுதடி கண்ணே” என்று சாதாரணமாக லிரிக்ஸ் எழுதினாலும் நன்றாகத்தானே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் சரி என்றேன்.
அந்த பாட்டின் சரணம் தான் பதிவின் ஆரம்பத்தில் இருப்பது. கொஞ்சம் இலக்கியத்தனமாக வேண்டும் என்று கேட்டான். “எழுதலாம் கூடவே ஒரு ராப் வந்தால் புதுமையாக இருக்குமே” என்றேன். ஐடியா சொன்னால் ஈகோ பார்க்காமல் கேட்பான். “மெலடிக்கு ராப் சரிவருமா?” என்று சின்ன சந்தேகம். வருமே. Baby Boy இல் ட்ரை பண்ணியிருக்கிறார்கள் என்று சொல்லி ஐபோனில் பாட்டை தேடி ப்ளே பண்ணினேன். அவனும் மயங்கி கை இயல்பாகவே பியானோவில் சேர்ந்து விளையாட ஆரம்பித்தது. What a song.
ஸ்லோ மெலடி ராப் என்று தீர்மானமானது. நீ எழுது, நான் அதை சரிக்கட்டுகிறேன் என்றான். அங்கேயே எழுதியது. சிட்டுவேஷன் இதுதான். முதல் சரணம் பாடிய காதலனுக்கு voice over rap இல் அட்வைஸ் சொல்லுவது போன்று வரிகள் வேண்டும்.
மீட்டிங் முதல் நாள் நாளை மறுநாள் டேட்டிங் போடு செம ஜாலி!
செடேட்டிங் செய்வாள் லவ்யூ சொல்வாள் எட்டவே போடு ஒரு வேலி!
எட்டே நாளில் முன்னே வந்து முத்தம் கொடுப்பாள் டோண்ட் வாளி!
206919_10150233284425791_8317841_nஒருநாள்
வெட்டன வருவாள்
சட்டென சொல்வாள்
சாரி அண்ணா,
நீ காலி!
பெண்ணே வந்து சொல்லும்போது ஆண் ஏன் வேலி போடவேண்டும் என்று கேட்டான். சிரித்தேன். நான் கவிஞன் கிடையாது. நாங்கள் பம்பலாக செய்த ஒரு ப்ரோஜெக்ட். அவ்வளவு தான். பாட்டின் பல்லவி ஆமிகோ அமந்தி என்று ஸ்பானிஸ் வார்த்தைகளில் ஆரம்பிக்கும். எழுதி ட்ராக் ரெக்கொர்டிக் எல்லாம் முடித்து, கொஞ்சம் வரிகள் வெட்டுகிறது, சிம்பிளாக்கு என்றான். ஆக்க பொறுக்காமல் நான் அஸ்திரேலியா வந்துவிட, அந்த பாட்டு அப்படியே இன்னும் அவன் ட்ராக் லிஸ்டில் கிடக்கிறது.
இது இவன் இசையமைத்த குறும்படம். தீபன் இப்போது சினிமாவுக்குள் நுழையும் முதல்படி எடுத்திருக்கிறான். ஒரு குறும்படத்துக்கு இசையமைக்கிறான். “எப்படி இருக்கடா?” என்று கேட்டு முழு ட்ராக் அனுப்பினான். கேட்டுவிட்டு “ரீதிகௌலாவா?” என்றேன். அவன் பதிலை அனுமதி இல்லாமல் பிரசுரிக்கிறேன்.
ஓம் மச்சான். சரியாய் பிடிச்சிட்டாய். பாட்டிண்ட ரெண்டாவது சரணத்தில தான் ரீதிகௌலாவின் அத்தனை சுரங்களையும் பயன்படுத்தியிருக்கிறன். அதுவும் அந்த “PA” ஸ்வரம். சான்ஸ் இல்ல மச்சான். திருப்பி கேளு. ரீதிகௌல சுரவரிசை
S G2 R2 G2 M1 N2 D2 M1 N2 N2 S,
S N2 D2 M1 G2 M1 (P) M1 G2 R2 S.
அந்த அபூர்வ சுரம் PA தாண்டா இதிண்ட ஹைலைட்.  அதால தான் முதல் சரணத்தில அதை போடாமால் ரெண்டாவதில மட்டும் யூஸ் பண்ணி இருக்கிறன். முதல் சரணத்தை மட்டும் கேட்டா ஸ்ரீரஞ்சனி(நாத வினோதங்கள்) போல தெரியலாம். ஆனா பாட்டு ரீதிகௌல தான். I always have some love in that raga which I only recently realized. அது போகிற பயணம், நெளிவு வளைவுகள் அப்படியே ஒரு அழகான இளம் பெண்ணின் .. விடுறா.
இரண்டொரு மாதத்தில் இணைந்து ஒரு மெலடி ட்ராக் வோர்க் பண்ணுவோம், ஐடியாவும் லிரிக்ஸும் ரெடி பண்ணு என்று சொல்லியிருக்கிறான். ஸ்கைப் இருக்கிறது. செய்யலாம் என்றே நினைக்கிறேன். அவன் திறமையிலும் என் ரசனையிலும் அவனை விட எனக்கு நம்பிக்கை அதிகம்.நன்றாக வரும். வரவேண்டும். 
தீபன் உயரங்களை தொடவேண்டும் என்று கிளிஷேயாக எல்லாம் வாழ்த்தவேண்டியதில்லை. அவன் தன்னுடைய பாதையை சரியாக தெரிந்தெடுத்து அங்காலே இங்காலே அலைபாயாமால் முயன்றால் தொட்டே தீருவான்.


இந்த வார தத்துவம்!
Capture
வாழ்க்கை என்பது வட்டக்கடி போல, சொறிய சொறிய சொகமா இருக்கும். அப்புறமா பாத்தா தோல் உறிஞ்சு எரிஞ்சு போய் கிடக்கும்!
&&&&&&&&&&&&&&&&





Contact form