ஜெயலலிதா



பதினொரு வயது இருக்கலாம். எங்கள் ஊர்களில் எல்லாம் மண்ணெண்ணெய் ஜெனரேட்டர்களை வாடகைக்கு எடுத்து இரவு முழுதும் ஆறேழு படங்களைத் தொடர்ச்சியாகப் பார்க்கின்ற சீசன் அது. ஸ்பொன்சர்களுக்காகப் பழைய படங்களை முதலாவதாக ஏழு மணிக்கே போடவேண்டிய தேவை எமக்கு அப்போது இருந்தது. ஒருமுறை இரண்டு லீட்டர் எண்ணெய் இலவசமாகத் தந்தார் என்பதற்காக, அவர் சொல்லிப் போட்ட படம்தான் “எங்கிருந்தோ வந்தாள்”

ஹீரோ சிவாஜி. மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவராக நடித்த படம். ஹீரோவுக்கு மனநிலை குழம்பிய சமயத்தில் அவரை எல்லோரும் கைவிட்டுவிட, ஹீரோயின் மாத்திரம் பரிவுகாட்டிப் பணிவிடை செய்வார். ஆனால் ஹீரோ குணமானதும் அவருக்கு நிகழ்ந்ததெல்லாம் மறந்துவிடும். தமிழில் இதுபோல் ஆயிரம் திரைப்படங்களும் நாவல்களும் வெளியாகிவிட்டன. “எங்கிருந்தோ வந்தாள்”தான் எல்லாவற்றுக்கும் ஆரம்பம் என்று நினைக்கிறேன்.
“எங்கிருந்தோ வந்தாள்” படத்தில் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவராக நடிப்பதற்கு நிறைய ஸ்கோப் உள்ள பாத்திரம் சிவாஜிக்கு. ஆனால் அடித்து ஆடியது என்னவோ அதில் ஹீரோயினாக நடித்த ஜெயலலிதா. வழமையாக ஜெயலலிதா எடுத்து நடிக்கும் பாத்திரங்களிலிருந்து சற்று வேறாக கொஞ்சம் அடக்கி வாசிக்கும் நடிப்பு. மிக இயல்பாகச் செய்திருப்பார். “நான் உன்னை அழைக்கவில்லை” என்று சுசீலாவில் குரலில் ஒரு பாடல் காட்சி உள்ளது. சிவாஜி உலகத்தில் உள்ள அத்தனை எக்ஸ்பிரஸனையும் ஒன்றாகப் பிழிந்து தள்ளுவார். ஜெயலலிதா சிம்பிளாக ஒரு flick. பந்து மைதானம் தாண்டிவிழும். பின்னாளில் “சுமதி என் சுந்தரி” படத்திலும் அப்படித்தான். நடிகை வேடம். ஆனால் மிக சப்டிலாக நடித்திருப்பார். “பொட்டுவைத்த முகமோ” பாடலில் தோன்றி நடித்த ஜெயலலிதாமீது காதல் கொள்ளாதவர்கள் எவரும் இலர். எக்காலத்திலும். 

எனக்கென்னவோ ஜெயலலிதா என்ற நடிகையை பல எம்.ஜி.ஆர் படங்களினால் இழந்துவிட்டோம் என்று தோன்றுகிறது. அவருடைய திறமை அவர் எம்ஜிஆர் தவிர்ந்த ஏனையோருடன் நடித்தபோதே வெளிப்பட்டது.

“இரு மாங்கனிபோல் இதழோரம்” என்ற பாடலைக் கணீரென்று பாடியிருப்பார் ஜெயலலிதா. பாடகியாகவே தனித்து ஜொலிக்கக்கூடிய அளவுக்கு குரல்வளம் கொண்டவர். சில பாடல்களுக்கிடையே அவர் குரல் கொடுத்ததுமுண்டு. “நான் என்றால் அது அவளும் நானும்” என்ற டிப்பிகல் எம்எஸ்வி மெலடியில் இடையிடையே ஜெயலலிதாவின் ஆங்கில சம்பாஷனைகள் இடம்பெறும். “கட்டிய கணவன், கட்டளைப் படியே.., காரிய மாச்சும் குணமுடையாள்” என்று சொல்ல அவர் “In thoughts, birds and bees!” என்பார். அந்த ஆங்கில சொலவடையின் அர்த்தம் புரிந்தால் ரசித்துப் புன்னகைக்கலாம். “புருஷனுக்கு அருகே, சரிசமமாக, அமர்ந்திடத் தயங்கும், பண்புடையாள்” என்று சற்று பயத்துடனேயே ஆண் சொல்ல “Ohh there he goes.., again” என்பார். “அவளொரு பாதி, நானொரு பாதி, என்பதுபோல நடப்பாளே.” எங்கையில் “The better half, than, the bitter half” என்பார். அப்போது அவருடைய எக்ஸ்ப்ரஷன் ... such a smart lady.

இவையெல்லாமே பதின்மங்களில் ஜெயலலிதாமீது எனக்கொரு சொப்ட்கோர்னரை உருவாக்கியிருக்கவேண்டும். போதாதற்கு 97ம் ஆண்டு "இருவர்" திரைப்படம் வெளியாகிறது. இருவரை எந்த முன்முடிபுகள் இல்லாமல் மீண்டுமொருமுறை பாருங்கள். இயல்பாகவும் நைச்சியமாகவும் ஜெயலலிதாவை கல்பனா பாத்திரம்மூலம் மணிரத்னம் செதுக்கியிருப்பார். ஓடும் ஜீப்பிலிருந்து ஆனந்தனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே குதித்துவிடுவார் கல்பனா. ஆனந்தனும் பதட்டத்துடன் தேடிவந்து நெருங்கையில் கல்பனாவின் கோபம் மறைந்து கொஞ்சம் காதல் எட்டிப்பார்க்கும். எல்லாமே calculated moves. எல்லாமே தெரிந்து செய்வது. நிஜ உலக ஜெயலலிதாவின் அத்தனை அடிகளும் அதிகாரத்தினை நோக்கி, அதிகாரத்தைத் தக்கவைக்க, அளந்து எடுத்து வைக்கப்பட்டவைதாம். அதுவும் வாஜ்பாய் அரசாங்கத்தை ஒரு டீபார்ட்டி மூலம் கவிழ்த்த சம்பவத்தை எவர் மறப்பார்.
ஜெயலலிதாவின் அரசியல் வாழ்க்கை நிறையவே பதிவு செய்யப்பட்டுவிட்டது. அவரின் அரசியல்வாழ்வு, தனிப்பட்ட வாழ்வு, ஆளுமை, தலைமைப் பண்புகள் பற்றி விமர்சனத்துடனான ஆய்வுசார் கண்ணோட்டங்கள் அவசியமானவை. அவருடைய சுயசரிதத்தை சசிகலா போன்றவர்கள் பிறர் உதவியுடன் முழு நேர்மையுடன் எழுதலாம். ஆனால் இவையெல்லாம் தமிழ்ச்சூழலில் சாத்தியமற்றவை. இக்கணத்தில் அவைபற்றிப் பேசத் தேவையுமில்லை.

கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து வருடங்களாக நம்மோடு, நம்காலத்தில் கூட வாழ்ந்த ஒரு பொது ஆளுமை. இப்போது இல்லை என்னும்போது ஏதோ ஒன்று அடிவயிற்றைப் பிசைகிறது. விளக்கம் கொடுக்கமுடியவில்லை. அது எங்கோ ஒரு மூலையில் தனியோர்மத்துடன் வாழ்ந்து கழித்த காஸ்ட்ரோவுடைய மரணமாகட்டும். அல்லது லீகுவான்யூவாக இருக்கட்டும். நம் அயல் தேசத்தின் ஜெயலலிதாவாகட்டும். இவர்களோடு நெருங்கிப்பழகியதில்லை. ஆனால் பாதிக்கிறார்கள்.
இரவு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கையில், சமயத்தில் நட்சத்திரங்கள் காணக்கிடைக்காதபோது ஒரு வெறுமை கிடைக்குமே. நட்சத்திரங்கள் எல்லாம் தொலைந்துவிட்டனவோ என்ற ஏக்கம் கணம் தோன்றி மறையும். நட்சத்திரங்களுக்கும் நமக்குந்தான் என்ன உறவு?

மண்ணை வேர்கள் பிரிந்தாலும் விண்ணை நீலம் பிரிந்தாலும்
கண்ணை மணிகள் பிரிந்தாலும் உனை நான் பிரியேன்.

சங்கம் தமிழைப் பிரிந்தாலும் சத்தம் இசையைப் பிரிந்தாலும்
தாளம் சுருதியைப் பிரிந்தாலும் உனை நான் பிரிகிலேன்.

அஞ்சலிகள்.

கந்தசாமியும் கலக்சியும் - கார்த்திகா

நீண்டதொரு ரயில் பயணம், நீண்ட நாட்களின் பின்னான நல்லதொரு நாவலும்,என் தமிழ் எழுத்தும்.

கடுகதி ரயில் சேவை என்று கடைசியில் கடுகடுப்பாக்கிய 12 மணித்தியாலங்கள்,ஆபத்பாந்தனாய்
"கந்தசாமியும் கலக்சியும்"

முன் பின் தெரியாதவர்களிடம் அவ்வளவாக பேச்சுக் கொடுக்கமாட்டேன்,ஆனால் அவர்கள் பேசிய இரண்டாவது நிமிடத்தில் என் பூர்வீகம் முழுவதும் அவர்கள் தெரிந்து கொள்வார்கள்,பதிலுக்கு அவர்கள் தமிழ் பேசத் தெரிந்தவர்கள் என்று மட்டும் தெரிந்து கொள்வேன்.அப்படிப்பட்ட சக பயணியிடம் தப்பிப்பதற்கு நான் எடுத்துக் கொள்ளும் ஆயுதங்கள் ஒன்று புத்தகம்,இன்னொன்று நல்ல மலையாளப்படம். அச் சகபயணி கொழும்பு பயணத்தை ரத்து செய்து இன்னுமொரு அரைமணித்தியாலதில் அநுராதபுரத்தில் இறங்கிவிடுவார் என்ற செய்தி லாட்டரிச்சீட்டு விழுவதைப்போல.லாட்டரிச்சீட்டு விழுகிறதோ இல்லையோ எனக்கு அவாட ஜன்னல் சீட்டு confirm.பிறகென்ன , ஜன்னலோரம் ,ரயில் பயணம், தனிமை,புத்தகம்,கையில் ஒரு hot coffee இல்லாததுதான் குறை.ஸ்டார்ட் த மியூஜிக்.

ஜேகே அண்ணா,உங்களுடைய "கொல்லைப்புறத்து காதலிகள்" பற்றியே முதல் பதிவு போட வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன் ஏதேதோ காரணங்களால் அது முடியாமற் போனது.கொல்லைப் புறத்துக் காதலிகளின் ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் புரட்டும்போதும் உள்ளூரப்பூரிப்பு.நீங்கள் பயணித்த இடங்களில்,பழகிய மனிதர்களில்,விளையாட்டுகளில்,பழக்க வழக்களில்,மொழியாடல்களில் என எல்லாவற்றிலும் எனக்கும் பரிச்சயமுண்டு.That "same blood"moments.உங்களின் சில காதலிகளை நானும் சைட் அடித்திருக்கிறேன் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்."காதலிகள்" என்று சொல்லமுடியாது,உங்கள் கதைக் களம் அமைந்த காலப்பகுதிகளில் எனக்கு 8/9 வயதிருக்கும் என நினைக்கிறேன்.ரங்கனைப் பற்றிய சில ரகசியங்களைக்கூட உங்கள் புத்தகங்களிலிருந்து தான் தெரிந்து கொண்டேன்.நான் சொல்ல வந்தது என்னவென்றால் அன்றிலிருந்து நான் உங்கள் எழுத்துகளின் விசிறி.

கொல்லைப்புறத்து காதலிகளில் முழுக்க முழுக்க யாழ்ப்பாண மண்வாசனை கமழ்கிறது. அட!யாழ்ப்பாணத்துக்கு ஒரு பாரதிராஜா சிக்கீட்டான்யா என நினைத்துத் திரும்புகையில் இந்தப்பக்கம் கந்தசாமியும் கலக்சியும் மண்ணையும் விண்ணையும் தாண்டி வேறு உலகத்திற்குக் கூட்டிச்செல்லும் யாழ்ப்பாண நெடி கலந்த ஒரு science fiction.இரண்டாவது நூலிலேயே இப்படி ஒரு versatility கொண்டு வருவது ஆச்சரியம் .

இந்த புத்தகம் படிக்க படிக்க எனது மனவோட்டம் இதுதான் ,இந்த மனிதர் எப்படி உருவாகியிருப்பார்.

என்ட சின்ன வயசில வானத்த அண்ணாந்து பார்த்து இதுக்குப் பின்னால என்ன இருக்கும்?
"சூரியன் "
அதுக்குப் பின்னால என்ன இருக்கும் என்டு கேக்க எத்தனிக்கும் நேரம் சோத்தை வாயில வச்சு அடைச்சு
"இந்தா நிலாப் பாரு, அங்க பாட்டி வடை சுடுறா" என்டு சொல்லி திசை திருப்பி
திரும்பவும் அந்தப்பாட்டி விறகுக்கும் ,நெருப்புக்கும் எங்க போ.... "களுக்" அடுத்த கவளச் சோறுடன் தொண்டையில் கேள்வியும் சிக்கிக் கொண்டது.

இதேபோல் அப்பாவோட அப்பா -தாத்தா அப்புறம் கொள்ளு தாத்தா அவேட அப்பா என முடிவிலியாய் போய்க் கொண்டிருக்கின்ற இந்த அப்பன்களுக்கெல்லாம் அப்பன் யாராய் இருக்கும்?

கடவுளுக்கு ஒரே நேரத்தில எத்தனை குடும்பத்தைப் பார்த்துக் கொள்ளமுடியும்?எங்கட வாழ்க்கை சீரியல் மாதிரி அவர்ட TV ல ஓடுமா?எங்கட வீட்டு சீரியல் எத்தன மணிக்கு telecast ஆகும் ?சரஸ்வதிக்கு நாலு கை என்டா எப்படி saree blouse போடுவா போன்ற சிறுபிள்ளைத்தனமான கேள்விகளுக்கு என்றுமே விடை காணாமல்,கற்பனைகளை அங்கேயே கழட்டிவிட்டு,school,படிப்பு,O/L,
A/L,college,internship,வேலை என்று அந்தச் சிறுமி செத்துச் சுண்ணாம்பாகிப் போகும் வேளையில்..........

இங்கே ஜேகே என்ற சிறுவன் கிரிக்கெட் விளையாடி அடித்த பந்தொன்று பால்வீதியைக் கடந்து சூபி கிரகத்திலிருக்கும் சுப்பையா வீட்டின் கண்ணாடியைப் பதம் பார்த்திருக்கலாம்,அதை எடுக்கப்போகும் ஜேகே கொலை வெறியுடன் சுற்றும் சுப்பையாவைக் கண்டு நடுங்குகிறார்.இதைப் பார்த்த சுப்பையாவின் பேத்தி மேனகா,பந்தினை சுப்பையாவிற்கு தெரியாமல் இவரிடம் கொடுக்க "முன் தினம் பார்த்தேனே...பார்த்ததும் தோற்றேனே"என Harris Jeyaraj BGM உடன் காதல் அரும்புகிறது.மேனகா செல்லுமிடமெல்லாம்
பின் தொடர்கிறார்.அவர் மணி tution க்கு செல்கிறார் என்று தெரிந்து அங்கு போய் சேர்கிறார்.கவனம் சிதறுவதாக வேலாயுதம் சேரிடம் குட்டும் வாங்கிறார்,அப்புறம் என்ன அனுதாப அலைகள் மேலிட மேனகா "கண்ணும் கண்ணும் நோக்கியா எங்கப்பன் கிட்ட வந்து கேப்பியா" என்று சொல்ல காதல் கல்யாணம் இனிதாக நிறைவேறியது.December vacation க்கு மனைவியுடன் சபரிக்கிரகத்திற்குச் செல்கிறார்,அங்கு சில காலம் கழிந்த பின் தான் பெற்றஅனுபவங்களை ஒரு நூலாக வெளியிடும் நோக்கில் பூமி திரும்புகிறார்.பூமியில் தன் நாட்டுடைய போர்,அரசியல் ,விஞ்ஞான அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை update செய்து கொள்கிறார்.இந்த புத்தகத்தை எழுதும்போது அம்பியாகவும்(சிறுவன்)அந்நியனாகவும்
(வளர்ந்தவராக) இரு மனநிலைகளில் இதை எழுதியிருப்பார் என்பது என் ஊகம்.சிறுபிள்ளைத்தனமான அவருடைய கேள்விகளுக்கான விடைகளை யாரிடமும் கேட்காமல் தானே அதற்கான விடை தேடத்தலைப்பட்டு இந்த பிரபஞ்சம் முழுதும் தன் கற்பனைக் குதிரையை இரக்கமே இல்லாமல் ஓட வைத்திருக்கிறார்.இதுதான் இவரை சிறந்த எழுத்தாளராய் ஆக்கியிருக்க வேண்டும்.

இந்த கதை முழுக்க இழையோடிக் கொண்டிருக்கும் நக்கலும் நையாண்டியும் தான்,கதையை தொய்வில்லாமல் நகர்த்தி செல்லும் Hero.கந்தசாமியின்ட colloquial language-epic.(சில்லுப்படோணும்,சேட்டை கதை,விழல் கதை,அறளை பேந்துட்டுதா,கம்மாஸ் etc)
வடிவேலின்ட comedy scenes பார்ப்பது போல் ரயில் பயணம் முழுதும் தனியாக சிரித்துக் கொண்டே வந்தேன்.என்னைப் பார்த்தவர்கள் நான் பைத்தியம் அல்லது காதலில் திளைத்திருக்கிறேன் என ஏதேனும் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கலாம்.நகைச்சுவையுணர்வினை எழுத்துக்கள் மூலம் உணர்வது இதுவே முதல் தடவை.Hats off to your sense of humour.

சுமந்திரன்,கந்தசாமி,சோமரத்ன,
மிகிந்தர்கள்,புக்கை,சக்கை என பாத்திரப்படைப்புகள் நேர்த்தியாகவும் தனித்துவமாகவும் உள்ளன.நீங்கள் சொன்னாலும் சொல்லாவிட்டாலும் உண்மைச்சம்பவங்களையும் மனிதர்களையும் தான் ஞாபகப்படுத்தின.கந்தசாமிகூட ஒரு வகைல என் பெரியப்பா முறைதான் .இது இப்படி இருக்க கதிர்காமக்கந்தன் நிலை என்னாகுமோ தெரியவில்லை.

அன்றாடம் நாம் காணும் மனிதர்கள்,அரசியல்வாதிகள்,
உபகரணங்கள்,சாப்பாடு என எல்லாவற்றையும் இப்படி ஒரு கோணத்தில் பார்க்கமுடியுமா என்பது இன்னொரு ஆச்சரியம்.

அருந்ததியில எல்லாக் கலியாணங்களும் register ஆகுதல்.பரிசோதனை எலிகள் கடைசியில் எங்கள வேவு பார்க்க வந்தவை என்பதெல்லாம் வேற level.பிரகராதி ,விடுப்பு மீன்கள் உங்கள் கற்பனையின் மிகச்சிறந்த கண்டுபிடிப்புகள் .அவற்றின் விளக்கங்கள் அருமை.

எனக்கு இன்னுமொரு டவுட்டு வந்திச்சு.சுமந்திரன் மீண்டும் சபரிக் கிரகத்தில் ஜேகே ஆகப் பிறப்பெடுத்து இந்தப் புத்தகத்தை வெளியிட்டு,வாசகர்களை உருவாக்கி,வாகர்களினூடாக அந்த கேள்வியைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒரு யுக்தியோ?அதற்கென உருவாக்கப்பட்ட கணணிகள் நாம்தானோ?

சுமந்திரன்,கந்தசாமியுடன் கண்ணுக்குத் தெரியாத கருந்துளையாக மூன்றாவதாக எங்களையும் கூட்டிச் சென்றமைக்கு நன்றி

ஒரு புத்தகத்தை வாசித்து அந்த எழுத்தாளருடைய ஏனைய படைப்புகளை வாசிப்பதைவிட.ஒரு எழுத்தாளரை அவர் பிறந்ததிலிருந்தே வாசிப்பது என்பது அலாதியான விஷயம்.நாம் பாக்கியசாலிகள்.

ஆனா கடைசிவரைக்கும் சொப்பன சுந்தரிய யார் வச்சிருக்காங்க என்ட விடை தெரியாத கேள்வி போல ,இந்தக் கேள்வி என்னவாயிருக்கும் என்டு எங்களையும் அந்த பெருச்சாளி போல முழி பிதுங்க வைத்துவிட்டீர்கள்.

"மிகச்சிறந்த கிழங்குரொட்டி கிடைக்கும் அபிராமி விலாஸ் அமைந்துள்ள இடம் எது?"

"தின்னவேலி"
(கேள்வி இதுவாயிருக்குமோ?நமக்கு சாப்பாடுதான் முக்கியம் அமைச்சரே)

௧ந்தசாமியும் கலக்சியும் -An enjoyable ride

-- கார்த்திகா முருகானந்தவேல்

தமிழில் ஒலிப்புத்தகங்கள்

வேலை மாறியதன் விளைவாக ரயில் பயணங்களில் புத்தகம் வாசிப்பதை வெகுவாக மிஸ் பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன். ஆபத்பாந்தவராக எனக்கு ஒலிப்புத்தகங்கள் வந்துசேர்ந்தன. நான் முதலில் கேட்க ஆரம்பித்தது தாஸ்தாயேவ்ஸ்கியின் இடியட் நாவலை. மொத்தமாக நான்கு பாகங்கள். புத்தகமாக வாசித்தால் எழுநூறு பக்கங்கள்தான் வந்திருக்கும். ஆனால் அந்த ஓலிப்புத்தகம் முப்பது மணித்தியாலங்கள் நீளமானது. கொஞ்சம் அகலக்கால்தான். நட்டாசியா பிலிப்போவ்னா மாதிரியான ஒரு பெண் பாத்திரத்துக்காகவே பொறுமையாகக் கேட்டு முடித்தேன். ஒரு மாதம் எடுத்துவிட்டது. அச்சடித்த புத்தகங்களை மடியில் வைத்து வாசம் பிடித்து வாசித்தவனுக்கு இடியட் நாவலைக் கேட்ட அனுபவம் ஒலிப்புத்தகங்கள் மீது நம்பிக்கையை வரவழைத்தது.

ஜேகே.வின் ‘பொண்டிங்’- கதை சொல்லும் விளையாட்டு

"பதாகை" இணைய இதழில் பொண்டிங் சிறுகதை பற்றி வெளிவந்திருக்கும் விமர்சனம்.

ஜேகே.வின் ‘பொண்டிங்’- கதை சொல்லும் விளையாட்டு

பொண்டிங் சிறுகதைக்கான சுட்டி

பொண்டிங்

நன்றி.