படலை 2017

செய்யும் தொழில் எனக்குப் பிடித்தமாதிரி அமையவேண்டுமென்பதில் மிகக் கவனமாக இருப்பதுண்டு. கடந்த பதினைந்து வருடங்களாக அப்படியே அது அமைந்தும்விட்டமை வெறும் தற்செயல் என்று கருத இடமில்லை. நடப்பு வேலையினுடைய நேர்முகத்தேர்வின்போது நிர்வாக இயக்குனருக்குக் கூறியது ஞாபகம் இருக்கிறது.
“Programming is my passion. So long as you let me do what I love to do, I will deliver what you need, not what you ask, but what you need”
இந்தப் புள்ளியில் நான் எப்போதுமே கவனமாக இருப்பதுண்டு. அலுலகத்தின் அன்றாட சில்லறைப்பிரச்சனைகள் என்னை அண்ட ஒருபோதும் விட்டதில்லை. அவசரக்கோலத்தில் அள்ளித்தெளிக்கும் டிசைன்களையோ தீர்வுகளையோ கொடுப்பதில்லை. அப்படியான சந்தர்ப்பங்களில், அவர்கள் என்னை நாடி வராதபோதும் தேடிச்சென்று தடை போடுவதுண்டு.

இந்தவருடம் நான் என்னுடைய சக புரோகிராமர்களோடு அதிகம் செலவிடவேண்டிவந்தது. இரண்டு விடயங்களை அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக்கொண்டிருந்தேன். முதலாவது “Telling a story via programming”. இரண்டாவது, “Slow Programming”. இவ்விரண்டு விடயங்கள் பற்றிய விரிவான கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்தில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

யோசித்துப்பார்த்தால் இந்த வருடம் எழுத்திலும் “Slow Writing” என்பதைக் கடைப்பிடித்திருக்கிறேன். இந்தப்புள்ளிக்கு வர கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகள் பிடித்திருக்கின்றன. “நகுலனின் இரவு” எழுதிமுடிக்க கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் பிடித்தது. விளமீன் அப்படியே. விரைவிலேயே அவற்றை எழுதி முடித்திருக்கலாம். சிறுகதையை எழுதிமுடித்தால் அத்தோடு அது கொடுத்த அனுபவமும் முடிந்துவிடுகிறது. அதற்காகவே அவற்றை முடிக்காமல் மெதுவாக எழுதுகிறேனோ தெரியவில்லை.

அடுத்தவருடம் அட்டை நத்தையாகலாம்.

இவ்வருடம் படலையில் எழுதியது.

சிறுகதைகள்

  1. சந்திரா என்றொருத்தி இருந்தாள் (ஆக்காட்டி)
  2. விளமீன் (புதிய சொல்)
  3. நகுலனின் இரவு

கட்டுரைகள்

  1. வழிகாட்டிகளைத் தொலைத்தல் (உவங்கள்)
  2. புனைவுக்கட்டுரைகளும் ஆசிரியரின் மறுஜென்மமும் (சொல்வனம்)
  3. வெற்றுமுரசு (நடு)
  4. ஜல்லிக்கட்டு
  5. ஊக்கி
  6. கொட்டக்கொட்ட விழித்திருத்தல்
  7. ஜெயக்குமரன் என்கின்ற
  8. கள்ள மௌனம்
  9. பால் சமத்துவத் திருமணங்கள்

பதிவுகள்

  1. ஸ்டூடியோமாமா
  2. மடுல்கிரிய
  3. வட்டக்கச்சி மகாவித்தியாலயம்
  4. நாம் தமிழர்
  5. பாழ்மனம்
  6. ஓய்வு
  7. மாலைப்பொழுதிலொரு மேடை
  8. மச்சாங்
  9. எம்.ஜி.சுரேஷ்
  10. ஆனந்தம் அண்ணை

இக்கரைகளும் பச்சை

  1. பருப்புக்கறி வாங்கிய பெண்
  2. பஹன
  3. மினோஸா
  4. கொண்டாட்டங்களின் நகரம்
  5. நாயகிகள்
  6. அங்காடிப்பெண்

நூல்/திரைப்பட அனுபவங்கள்

  1. மழையின் கதை
  2. என் மக்களின் கனவு
  3. சொல்லவேண்டிய கதைகள்
  4. காற்று வெளியிடை

Coffee - Audio Version



Kishore, a Sri Lankan migrant living in Melbourne hops into a train to Flinders street. In the same metro journey, he happens to meet a girl and slowly starts conversations with here. The story themed around his identity crisis, perceptions and the thought process during the time he works out how to talk to a stranger girl.




Coffee


"The next train to Flinders Street station via the city loop will be departing at five”
The recorded voice was played when I pressed the information button at the station. There was still time. I went and sat on the near by bench inside the safety zone. There had been incidents of Indian students getting attacked and harassed in public places. They are tipped as soft-targets for crime and advised to stay within the safety zones at railway stations. Although I am from Sri Lanka, little difference it would make if I tell it to someone with a knife threatening to stab me.

கடற் கோட்டை - கிண்டிலில்


செங்கை ஆழியானின் நூல்களை அமேசன் கிண்டிலில் கொண்டுவரும் முயற்சியை நண்பர் தாருகாசினி ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

முதல் நூலாக “கடற் கோட்டை” வெளிவந்திருக்கிறது.

தாருகாசினி முறையாக செங்கை ஆழியான் குடும்பத்தோடு காப்புரிமை ஒப்பந்தத்தைச் செய்து இதனை ஆரம்பித்திருக்கிறார். கிண்டிலில் நூல்களை வாசிக்கும் பழக்கம் இன்னமும் நம்மத்தியில் பெரிதாக இல்லை. இந்த சந்தை மிகக் குறுகியது. இப்போதைக்கு உழைப்புக்குப் பலன் கிடைப்பது சந்தேகமே. ஆனால் கிண்டிலில் இருப்பது நீண்ட காலத்துக்குப் பயனளிக்கக்கூடியது. பலர் இப்போதெல்லாம் சப்ஸ்கிரிப்சன் முறையில் கிண்டில் நூல்களை வாசிக்கிறார்கள். அப்போது செங்கை ஆழியான் அறிமுகமற்ற பலரையும் சென்றடையும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம். காலப்போக்கில் இது இடம்பெறும். தாருகாசினி ஒரு கர்மவீரர்போல சலிப்படையாது தான் எடுத்துக்கொண்ட தன்முயற்சியைத் தொடருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். வற்றா நதி, வாடைக்காற்று, குவேனி என்று ஒரு பெரிய லிஸ்டே இருக்கிறது. அடுத்த நூலுக்கான என்னுடைய பரிந்துரை “24 மணி நேரம்”.

“கடற் கோட்டை” கிண்டில் விலை இரண்டு டொலர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒரு பேச்சுப்போட்டி பரிசாக “கடற் கோட்டை” உட்பட சில நாவல்களைக் கல்லூரியில் தந்தார்கள். பொருளாதாரத் தடை இருந்த காலமது. இரட்டை ரூல் கொப்பி ஒற்றையில் அச்சடிக்கப்பட்ட புத்தகம். இப்போது கடற் கோட்டை கிண்டிலில் வெளிவருகிறது. இனிவருங்காலங்களில் அது ஒலிப்புத்தகமாகும். தொழில்நுட்பம் விருத்தியாகையில் தானியங்கி மொழிமாற்றங்கள்கூட சாத்தியப்படும்.

புத்தகங்கள் தம்மை உள்ளடக்கம் சார்ந்தும் வடிவமைப்பு சார்ந்தும் புதுப்பித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

நகுலனின் இரவு



காவலுக்கு நிற்பதிலேயே என் இரவுகள் கழிகின்றன. 

நாட்டு மாந்தர். வனமேகியோர். தமையர். தம்பி. அன்னை. அவ்வப்போது மனைவி. அல்லாத பொழுதுகளில் அண்ணி. காவலுக்கு நிற்பதிலேயே என் இரவுகள் கழிகின்றன. காப்பது என் கடன் எனில் எவரிடமிருந்தெல்லாம் இவர்களைக் காத்துக்கொள்கிறேன்? நட்சத்திரங்களிடமிருந்தா? நிலவிடமிருந்தா? பறவைகளிடமிருந்தா? அடர்ந்து பரவிக்கிடக்கும் இரவிலிருந்தா? இரவுக்கு அப்பாலே வேட்டைக்குத் தயாராயிருக்கும் இரை தின்னிகளிடமிருந்தா? கெளரவர்களிடமிருந்தா? சோதரர்களிடமிருந்தா? 

அல்லது என்னிடமிருந்தா?

000

நல்ல மனிதர்களைத் தள்ளியே வைத்திருத்தல் சாலம் என்று படுகிறது. அவர்கள் என்னை நெருங்கும்போது நெஞ்சு படபடக்கிறது. அடிவயிறு கனக்கிறது. கால்களுக்கடியில் நெருப்பு சுவாலை பரப்பி எரிகிறது. அவர்களைக் கொன்று குவித்தாலேயே மனம் நிம்மதி அடையும்போலத் தோன்றுகிறது. எட்ட இருக்கும்போது அவர்களையே நினைந்து ஏற்றிக் கொண்டாடி மகிழ்ந்த மனதுக்கு, அவர்கள் கிட்ட வரும்போது மாத்திரம் அப்படி என்ன அழுங்கு? நல்ல மனிதர்கள் என்னைச் சிறுமைப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் அருகாமையில் என் பிம்பம் மாடிக்கட்டடத்திலிருந்து விழுந்து சிதறும் நிலைக்கண்ணாடியாய் உரு அழிகிறது. விழும்போது அவர்களையும் கூட இழுத்துக்கொள்ளவேண்டும். சிதறித் துண்டு துண்டுகளாகி, உன்னுடல் என்னுடல் எதுவென்று தெரியாவண்ணம் பரவி. பத்தோடு பதினொன்றாகி. 

நகுலனாயிருத்தல் எப்போது எனக்குச் சாபமாகிப்போனது? 

000