2019

ஞாபகத்திலேயே இல்லாத, ஷோர்ட் லெக்குக்குள் சும்மா தட்டிவிட்டு அவசரமாக ஓடி எடுத்த ரன்போல இந்த ஆண்டு கழிந்துவிட்டது. இன்னொரு ஐந்து வருடங்களில் இப்படியொரு ஆண்டு கழிந்ததே ஞாபகத்தில் இருக்கப்போவதில்லை என்று தோன்றியது. 2017ல் என்ன செய்தேன் என்பதும் ஞாபகமில்லை. இந்த ஆண்டும் அப்படித்தான். வருடம் முழுதும் மொங்கி மொங்கி வேலை செய்து என்ன பயன் என்று யோசித்தேன். அதைவிட வேலைக்கு மகிழுந்தில் பயணம் செய்வது கொடுக்கும் அலுப்பு. ச்சைக்.

கருத்துகள்


வணக்கம் Mr. JK,

உங்கள் வலைதளம் மிக அருமையாக உள்ளது.

இரு நாட்களுக்கு முன், என் தோழியின் பரிந்துரையினால் உங்கள் *ஆட்டிறைச்சி* பதிவை தான் முதலில் படித்தேன். சாதாரண விஷயத்தை கூட மிக சுவாரசியமா சொல்லுவார்னு சொன்னா. ஆனா இவ்வளவு அருமையா , எனக்கு பிடிச்ச மிக அழகான இலங்கை தமிழ்ல இருக்கும்னு எதிர்பாக்கல. உங்கள் எழுத்து நடை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.

சின்ன வயசுல இருந்து நிறைய படிக்கிறேன். ஒரு எழுத்தாளரோட எழுத்து நடை பிடிச்சா மட்டுமே, படித்ததையே திரும்ப திரும்பவும் கூட படிக்கிற பழக்கம் எனக்கு இருக்கு. புது எழுத்தாளர்கள் எழுதுவதை எல்லாம் படிக்க ஆரம்பிக்கவே ரொம்ப யோசிப்பேன்.

உங்க பதிவுகளை இரு நாட்களாக விடாமல் தொடர்ந்து படிக்கிறேன். 2011 இல் இருந்து ஆரம்பித்து.

ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்.

எனக்கு உங்கள் தமிழில் சில வார்த்தைகள் புரியல. சில இடங்கள்ள, உங்கள் பேச்சு வழக்கப்படி எழுதியிருக்கீங்களா, இல்ல ஆங்கில வார்த்தையை தமிழ்ல எழுதியிருக்கீங்களானு குழப்பம் வருது. பதிவின் சுவராசியத்தில , வேகத்தில் அதை விட்டுட்டா கூட, பிறகு அது என்னவா இருக்கும்னு யோசிக்க வைக்குது.

உங்கள் பேச்சு வழக்கில் இருக்குற , எங்களுக்கு புரியாத வார்த்தைகளை எல்லாம் சேர்த்து ஒரு இடத்துல அர்த்தம் போட்டீங்கனா, படிக்க இன்னும் நல்லாருக்கும்.

I am not sure whether you have done it already , as I haven't seen your website fully yet. If it's there pls let me know.

உங்கள் எழுத்துப்பணி மேன்மேலும் தொடர வாழ்த்துகிறேன்.

Regards,
Valentine.

000

ஜேகேயின் இந்த புத்தகம் Science fiction வரிசையில் வந்தாலும்,கதை தொடங்கியது முதல் முடிவு வரை வாசகரை குபீரென சிரிக்க வைக்கும் எழுத்து நடையோடு ஆர்ப்பரிக்கின்றது. கல்கி,கி.ரா,சுஜாதாவின் கதைகள் மற்றும் பேராசிரியர் ஞான சம்பந்தன் எழுதிய 'சினிமாவுக்கு போகலாம் வாங்க'க்கு பின்னர் பல இடங்களில் சத்தமாக சிரித்தது இப்புத்தகத்திற்குத்தான்.

இலங்கையில், கந்தசாமியின் நிகழ்கால வாழ்க்கையில் தொடங்கும் இந்தக்கதை பல விடயங்களை நகைச்சுவையோட சிந்திக்கவும் வைக்கின்றது.ஆன்மிகம்,அரசியல்,பண்பலை,தொலைக்காட்சி என போகிற போக்கில் அடித்து விளையாடுகிறார் ஜேகே.விண்ணுலகம்,பால்வெளி,கருப்பொருள் என பலவற்றிற்கும் தரும் விளக்கங்கள் மிகவும் உபயோகமானது.

நண்பர் மயிலன் இப்புத்தகத்தை பத்தி பதிவிடவில்லையென்றால் கண்டிப்பாக இதை வாசிக்க தவறி இருப்பேன்.அடுத்த பதிப்பில் இலங்கையில் இல்லாதவர்களுக்கு தெரியும் பொருட்டு சில வார்த்தைகளுக்கு விளக்கங்களும்,அந்நாட்டு அரசியல் பற்றி சிறு விளக்கமும் இடம் பெறுமாயின் வாசகருக்கு மிகவும் உதவும்.இறுதி பாகத்தைப் பற்றி ஜேகேவிடம் விளக்கம் கேட்டப்பின் தான் அந்நாட்டின் வரலாறு பற்றி சில தகவல்கள் தெரிந்தது.

புத்தகம் மூலம் மனது விட்டு சிரிக்க வைக்க சிலரால் தான் முடியும்,அது உமக்கு கிடைத்த வரம் ஜேகே. தொடரட்டும் உமது இலக்கியப்பணி.

—முரளி இராமகிருஷ்ணன் கணபதி


வலண்டைனுக்கும் முரளிக்கும் என் அன்பும் நன்றிகளும்.

ஈழத்து வழக்குச்சொற்களை விளக்கத்தோடு பதிவிடலாம் என்றே எனக்கும் தோன்றுகிறது. அகராதிபோல அலுப்படிக்காமல் சிறு கதைகளோடு அல்லது உரைகளோடு அதனைச் செய்யலாம். விரைவில் தொடராகவே ஆரம்பிக்கிறேன்.

அன்புடன்,
ஜேகே

கிசோகர் வாங்கித்தந்த ஐபோன் - குறுநாவல்

கிசோகர் வாங்கித்தந்த ஐபோன் : அத்தியாயம் 4



தட்ஸ் ரைட். என்ர போன் கொமெடுக்க விழுந்திட்டுது.

பார்க்கவே குமட்டிக்கொண்டு வந்தது. என்னதொரு அறுந்த சீவியம் இண்டைக்கு. ச்சைக். அருமையான ஐபோன் எக்ஸ் போன் அது. ரிலீஸ் ஆன கையோட ஆசை ஆசையா ஓடிப்போய் வாங்கியோண்டு வந்தது. போட்டோ எல்லாம் சும்மா பளீரென்று எடுக்கும். பூவை போக்கஸ் பண்ணினா பின்னால கிடக்கிற இலை, குப்பைத்தொட்டி, வேலி எல்லாம் மறைஞ்சு பூ மட்டும் பிச்சுக்கொண்டு தெரியும். அர்ஜுனன் கிளிக்கழுத்த போக்கஸ் பண்ணினதுபோல. ஒருக்கா வீட்டில வாழையிலைச் சாப்பாடு. நான் தண்ணியைத் தெளிச்சு வழிச்சிட்டு சோத்தைப் போட ரெடி. அப்பப்பார்த்து ஒரு தண்ணித்துளி வாழையிலைத் தண்டுக்குள்ள சிக்கிக் கிடந்துது. உடனே போனை எடுத்தன். துளியை போக்கஸ் பண்ணினன். துளியை குளோசா எடுக்கேக்க அதில எண்ட மூஞ்சி தெரியிறமாதிரி. ஈ லோகத்தில வேற எவனும் அப்படி ஒரு படம் எடுத்திருக்கமாட்டான். நான் என் போனில எடுத்தன். படமெண்டா நெருப்புப் படம்.

கிசோகர் வாங்கித்தந்த ஐபோன் : அத்தியாயம் 3



கொமெண்டை அழிப்பது என்று சொல்லிவிட்டேனே ஒழிய எனகெண்டால் அதற்கு மனமே இல்லை. வெண்முரசு அளவுக்கு இல்லையாயினும் விஷ்ணுபுரம் அளவுக்கு நீண்டுவிட்ட ஒரு அற்புதமான கொமெண்ட். இதனைப்போய் அடிச்சுவடியே இல்லாமல் அழிப்பதா என்று ஒரே கவலையாக இருந்தது. கருத்து நல்லா இருக்கு. கிசோகருக்குத்தான் வேணாம். தனியா நானே படலைல ஒரு பதிவாப் போட்டால் என்ன? இல்லை, வேண்டாம். படலை என்ற ஒரு தளம் இருப்பது எனக்கே மறந்துவிட்டது. பேஸ்புக்கில ஷெயார் பண்ணினாலும் நாலு லைக்குகூட இப்ப விழுகுதில்ல. எதுக்காக இருக்கும்? நாலாயிரம் பிரண்டுகள் இருந்தாலும் நாலு பேரை மாத்திரம் விட்டிட்டு மத்த எல்லாரையும் அன்பஃலோ பண்ணி வச்சிருக்கிறதால மார்க்கு அலேர்ட் ஆகி என்னை இந்த சமூகத்திற்கு இருட்டடிப்பு செய்கிறான் என்று தெரிந்தது. என்ன செய்யலாம்?